چند روزی که بنده سرگرم کارهای دیگر بودم و راست و حسینی­تر بگویم، همچون بسیاری از افراد نسبت به نوشته­های پورپیرار چنان بی­خیال شده­ام که رغبتی برای نوشتن در مورد او را ندارم.

او چنان به جفنگ گویی افتاده است که نزدیک­ترین حامیانش هم از او ناامید شده­اند. امروز نام پورپیرار چنان بی­اعتبار و آبرو برنده شده است که طرفدارانش هم جرات نمی­کنند بگویند این حرفها حرف پورپیرار است. زیرا پورپیرار برابر با بی­اعتباری شده است. فکر کنم چند وقت دیگر تمام انسان­های نامعتبر و دروغگو را پورپیرار خطاب کنند و پورپیرار از یک «نام جعلی» به یک صفت تبدیل شود (جعلی از این جهت که نام اصلی او بناکننده است).

آنگونه که پیداست، پورپیرار از این موضوع ناراحت شده و دل آزردگی خود را به شکل زیر بیان داشته و ناراحت است که چرا کمتر به سراغ نوشتار بی­پایه و اساسش می­روم و کمتر آبرویش را می­برم!

نویسنده: ناصر پورپیرار سه شنبه 24 مهر1386 ساعت: 6:42

آقای عابدی. …………. مدتی هارت و هورت می کنند و بعد هم مثل آن پهلوان پنبه که خود را ذوالقرنین گمان می کرد و چندین و چند نفر دیر گم و گور می شوند.

آقای سلام. این آقای رضایی، که مرد محترم و موجهی است، مانند رییس اش سلیمی نمین، که گرچه مسلمان اند، بدون رعایت اصل و حق قرآنی ضرورت رعایت امانت، هر دو بدون ذکر ماخذ، حرف های مرا این جا و آن جا، با تفاخر و باد و ورم، به نام خود جار می زنند، ظاهرا فراموش کرده اند که برای تفهیم هر جمله ی این مطالب، چه قدر در دفتر کار خودشان وقت صرف کرده ام. منتظر باشید تا در این باره یادداشت روشن کننده ی کاملی بگذارم.

بیچاره سلیمی­نمین! آقای پورپیرار، تو خودت می­دانی که به سلیمی­نمین و نیک­آیین بسیار بدهکاری و اگر اینها نبودند تا حالا چند بار چرخهایت را بالا داده بودند و به قول معروف روی چال رفته بودی!

البته جناب پورپیرار بایستی بدانی که آنها از تمام نظراتت آگاه نبودند و آگاهی آنها از نظراتت درباره شیعه نتایج بسیار جالبی داشته است. تازه این اول راه است، منتظر اتفاقات بزرگتر باش.

البته آقای پورپیرار حق دارد که از سلیمی­نمین بنالد و او را متهم به دزدی نظراتش کند ولی آگاهی سلیمی­نمین از این نوع نوشتار پورپیرار درباره خودش بسیار جالب خواهد بود. منتظر نوشتار روشن­کننده پورپیرار می­مانیم تا بدانیم چگونه پورپیرار در دفتر کار آقای سلیمی­نمین برای وی کلاس خصوصی می­گذاشته و او را تفهیم می­کرده است!!!

بگذریم. حساب پورپیرار به خود آقای مهندس عباس سلیمی­نمین وامی­گذاریم.

آقای ناصر بناکننده (همان پورپیرار جعلی) سر جایت بنشین و بقیه را تشویق به نقد نکن! همین جوری هم مسخره خاص و عام شده­ای!!!! ولی اگر دلت برای دیدن گندهایت تنگ شده است، در این یادداشت یکی از آن­ها را جلوی چشمت می­گذارم تا عبرتی برای تو و دیگر ایران­ستیزان گردد. تا همه بدانند، تو همانی که از مقدمات تاریخ هم بی­اطلاعی.

ناصر بناکننده یا همان پورپیرار جعلی اینگونه ادعا می­کند که اولین کسی است که تورات را به عنوان منبعی تاریخی مورد توجه قرار داده است!!! او همچنین دست تمام مفسران تورات را نیر از پشت بسته و خود، یک یهودی تمام عیار شده است. این موجود بی­سواد مدعی است که تمام بخش­های تورات را فوت آب بوده و به همین دلیل توانسته است یکی از جنایتهای یهود را (پوریم) کشف کند!!!

حال تا اینجا را داشته باشید!

همچنین او مدعی است که از خود یونانی­ها آنها را بهتر می­شناسد

مثلا:

1- وی به خوبی می­داند که اشکانیان یونانی بوده­اند و یونانی­ها هنوز متوجه این موضوع نشده­اند.

2- او به خوبی می­داند که یونانی­ها حرف «ش» را دارند اما خود یونانی­ها از موضوع اطلاع ندارند.

پس پورپیرار به تورات و زبان یونانی آگاهی کامل دارد (البته ارواح مشکش!)

حال ببینیم او چقدر از تورات آگاهی دارد. اعضای نامحترم گروهک تجزیه طلب پانترک نترسند! به بخشی از تورات می­پردازم که پورپیرار مدعی اکتشاف در آن بخش است و تا امروز بیش از 100 یادداشت برای اثبات درستی این بخش از تورات مرقوم فرموده و باعث شادکامی اربابان اورشلیمی خود شده است.

پورپیرار این استاد تمام دوران­ها که دارای مدرک فوق تخصصی دیپلم است!!!! در پاسخ به یکی از چاکران نوشته است:

نويسنده: ناصر پورپیرار يکشنبه 23 مهر  1385 ساعت: 0:51

آقای تلمیذ. زیگورات بودن تخت جمشید امری اثبات شده است [ !!!!!!] و بقایای موجود از دو معبد ایلامی در کنار بناهای منتسب به داریوش و خشایارشا که فرصت تخریب آن را نداشته اند، … ………………………… XERXES نامی است که تورات بر سلطان هخامنشی زمان اقدام پوریم گذارده است که به خشایارشا تعبیر شده، و اینک نیز با همین تعبیر مصرف می شود. پیش­تر نوشته­ام که از نظر دورانی این سلطان باید که داریوش باشد، آن گاه شاید با احتیاط تمام بتوان گفت که XERXES، یا اخشورش نام یهودی داریوش بوده است.

پورپیرار در خیال خود اثبات می­کند که تخت جمشید زیگورات است!!!! بگذریم که پیشتر آن را معبدی یهودی دانسته بود!!!! آن­هم کپی معابد اورشلیمی!

اگر چه همین نکته برای یک یادداشت خنده­دار برای به مسخره گرفتن کل هیکل پورپیرار کافی است ولی از کنار آن گذشته و تمرکز شما را به خطی جلب می­کنم که با رنگ زرد مشخص شده است. پورپیرار که به شدت از درد بی­سوادی در رنج است مدعی شده است که:

1- Xerxes نامی است که تورات به پادشاه زمان پوریم داده است!!!!!

2- Xerxes، یا اخشورش نام یهودی داریوش است!!!!!!!!!!!!

3- بخش 2 می­گوید که Xerxes واژه­ای یهودی است!!!

بنازم به این همه ثوات (=سواد!).

همین تکه نوشتار که از پورپیرار برای شما آورده­ام چنان پر از غلط علمی است که هوش از سرتان می­پراند. همان قضیه خسن و خسین هر سه دختران یزیدند!!!!

بنده به شما جایزه می­دهم اگر توانستید نشان دهید که در تورات نامی به صورت Xerxes ضبط شده است.

مجنون مورد نظر ما فکر کرده است که Xerxes در تورات موجود است!!!! این به خوبی نشان می­دهد که پورپیرار حتی تورات را هم که مدعی است از آن به عنوان منبع تاریخی بهره برده است، نخوانده و نمی‌شناسد.

بیچاره هنوز نمی­داند که Xerxes شکل یونانی است نه نامی یهودی!!

بیچاره هنوز نمی­داند که Xerxes، شکل یونانی نام خشایارشاست و ربطی به داریوش ندارد!! اوج بی­سوادی پورپیرار این دورغگو و جاعل بزرگ وقتی هویدا می­شود که مشخص می­شود حتی مقدمات تاریخ را هم حتی به اندازه یک بچه دبیرستانی نمی­داند.

باید پورپیرار را در لیست بزرگان تاریخ جهان قرار داد! او می­گوید Xerxes همان داریوش است!!!! احتمالا داریوش هم همان کوروش و کوروش هم همان اسکندر مقدونی است!!!!!

بیچاره هنوز نمی­داند که Xerxes، در تورات نیامده و تورات پادشاه هخامنشی زمان پوریم را تنها با نام اخشورش معرفی کرده است.

به این صفحه نگاهی بیندازید.

(Xerxes: Greek form of the Persian name Khshayarsha which meant “ruler over heroes”. This was a 5th-century BC king of Persia, the son of Darius the Great.)

به راستی چرا کسی که مدعی است بر زبان یونانی مسلط بوده و بهتر از هر یونانی زبان یونانی را می­شناسد و کسی که به خیال خودش درباره تورات به مکاشفه پرداخته و به کشفیات دیوانه­واری در کتاب استر دست یافته است، هنوز نام شخصیت اصلی داستانی را که ماه­هاست برای اثبات درستی آن قلم می­زند، نمی­داند؟!!!

چرا؟!

این طبل توخالی هنوز نمی­داند که در کتاب استر، شخصیت پادشاه داستان پوریم، کسی به نام اخشورش است نه Xerxes!!! به راستی که بی­سوادی و پر ادعایی درد بزرگی است.

چرا این استاد یونانی شناس هنوز نمی­داند که Xerxes شکل یونانی نام خشایارشا است؟

کسی که مدعی است: تمام این گونه آثار در سراسر کشور و از جمله بقایای ابنیه­ی پاسارگاد یونانی است (ناصر پورپیرار، جمعه، 15 دی 1385 ساعت 19:1)، استاد دیپلمه­ای است که فقط ادعا دارد و نگاه منتقدانه بر نوشتارش، بوی گند بی­سوادیش را بر هوا بلند می­کرد.

آری در مغز افلیج پورپیرار چیزی جز یک مشت خزعبلات دیوانه­وار وجود ندارد.

پورپیرار واقعا استاد گروهک تجزیه طلب پانترک است. آن گروهک را چنین استادی شایسته است.

برای اینکه بدانید او چقدر پر رو و بی­حیاست این نوشته او را هم بخوانید تا بدانید که هیچ کس یارای نقد پورپیرار را ندارد!!!!!!

نويسنده: ناصر پورپیرار يکشنبه 24 دي1385 ساعت: 0:6

آقای پشتیوان. اتفاقا تفاوت کار در همین جاست زیرا من قادرم از پس اثبات هر مدخل، در هر بابی که ادعا کرده ام برآیم و به همین دلیل به تبادل نظر و ملاحظه ی اسناد و دلایل در یک مجمع ملی دعوت می کنم، ولی آن ها غایب اند زیرا خلاف شما نیک می دانند از پس ابطال سطری از مدخل های ارائه شده در این وبلاگ و یا آن کتاب ها برنمی آیند و صلاح را در سکوت می بینند.

راست می­گوید اگر به همان شیوه که ماراتن را نام سرباز یونانی دانست و نه نام محل دشت نبرد، و Xerxes را نامی توراتی و معادل داریوش می­داند و همه­ی موارد را با قدرتی برابر با 2 اسب بی­بخار (!!!) اثبات می­کند بنده و شما کی باشیم که بخواهیم نقدش کنیم.

او به قول خودش از پس اثبات ادعاهایش بر می­آید!!

مثلا:

ثابت می­کند که باقی مانده­های ساسانیان باعث سقوط بنی امیه شدند و با همان قدرت ثابت می­کند که اصلا ساسانیان وجود خارجی نداشته­اند!

او با تمام قدرت ثابت می­کند که هرگز خسرو پرویز نامه پیامبر (ص) را پاره نکرده و اصل آن یافت شده است و با همان قدرت ثابت می­کند که اصلا نامه­ای در کار نبوده و داستان آن نامه ساخته­ی یهودیان است تا ثابت کنند ساسانیان وجود خارجی داشته­اند!!

او با تمام قدرت ثابت می­کند که اسکندر مقدونی به تلافی سوزاندنِ آتن، تخت جمشید را آتش زده است و با همان قدرت ثابت می­کند که اسکندر مقدونی اصلا به ایران نیامده و با هخامنشیان نجنگیده است!!!

اصولا الان شما در حال خواندن یک متن چینی هستید!!!!!!!!!

کی حال دارد تا او را نقد کند؟!

او روی اتومات است! و خودش را به خوبی به گند می­کشد.

خدا پورپیرار را شفا دهد! و با مقتدایش صدام کافر محشور گرداند.

==============================================

اوساي بی ستاره! (پورپيرار)

کوه تاریخ ایران بزرگ­تر و مستحکم­تر از آن است که یورش اسکندر و مغول و عرب بتواند بر صورت آن خراشی ایجاد کند، چه برسد به نوشتار پر از غلط و تناقض نویسنده­ای دیپلمه آن هم از نوع اخراجی از حزب توده (آن هم اخراج به دلیل دزدی).

ناصر بناکننده که با نام جعلی ناصر پورپیرار به نگارشگری علیه تاریخ ایران می­پردازد، به مانند پشه­ای است که تلاش دارد با طوفان خیالی ایجاد شده از بال زدنش (!!!) دماوند را جا به جا کند! نوشتار خالی از مدرک او هر روز او را رسواتر کرده و طرفدارانش را ناامیدتر و سرافکنده­تر. بیچاره گروهک تجزیه طلب پانترک که برای بزرگ کردن این پشه، تلاش­های بسیار کرد.

پورپیرار با آن مدرک فوق تخصصی دیپلمش!، مدعی است که پادشاهی ساسانیان وجود خارجی نداشته و کل تاریخ ساسانی ساخته یهود است!!! مهمترین دلیل این انسان روان پریش نیز «پوریم» است. ناصر بناکننده (یا همان ناصر پورپیرار جعلی) در خیال مریضش چنین می­انگارد که تمام مردم ایران، افغانستان، بخشی از هند و پاکستان، ترکمنستان، ایران شمالی، ارمنستان، گرجستان، ترکیه، سوریه، عراق، لبنان، فلسطین، مصر و بخشهایی از لیبی به دست هخامنشیان قتل عام شده­اند!!!!!! چنین ادعایی به خوبی میزان عقل پورپیرار را نشان می­دهد. این ادعا همانقدر معتبر است که ادعای یک «ماست­بند» در جراحی مغز از طریق شست پا!

نکته­ای که پورپیرار بی­سواد به آن بی­توجه است اینست که تاریخ پادشاهی ساسانی با تاریخ روم گره خورده است و بخش بزرگی از منابع یاد کننده از ساسانیان به منابع رومی برمی­گردد. خوشبختانه هنوز پورپیرار ادعا نکرده که روم را هم یهودیان ساخته­اند!

بیچاره پورپیرار، واقعا دلم برایش می­سوزد. دلم می­سوزد برای کسی که نمی­داند چگونه از دام پوریم فرار کند و همچون پشه­ای که در تارهای چسبناک عنکبوت گیر کرده تقلا می­کند ولی تلاشش، او را بیشتر گرفتار می­کند. پورپیرار یک راه در پیش دارد و آن اینکه بگوید تاریخ­نویسان روم هم مزدبیگر یهود بوده­اند و یا کتابهای آنها هم توسط اورشلیمیها جعل شده است. یک راه دیگر هم وجود دارد که پورپیرار در حال مزه مزه کردن آن است و آن اینکه بگوید همچنانکه اشکانیان، همان یونانیان بوده­اند، ساسانیان هم همان رومی­ها بوده­اند!!!!

امروز کتابی را برای شما دوستان گذاشته­ام که بدجوری مشت این شیاد بی­سواد را باز می­کند و بر طبل بی­آبرویی و بی­سوادی او چنان خواهد کوبید که ناله­ی الیاسی­اش (=شیطانیش) گوش فلک را کر کند.

پروکوپیوس را تاریخ نگار دوران پرحادثه جوستینین (527 تا 565 میلادی) می­دانند همچنین او وقایع­نگار کارهای بزرگ ژنرال بلیزاریوس بوده است. او در اواخر قرن پنجم میلادی در شهر سزاریا در فلسطین متولد شد. در سالهای پرحادثه جنگهای بلیزاریوس در آفریقا، ایتالیا و در شرق، پروکوپیوس شاهد عینی وقایعی بود که در کتابش شرح می­دهد. در سال 527 او را در میان­رودان می­یابیم. در 533 بلیزاریوس را در آفریقا همراهی کرد و در 536 با او به ایتالیا رفت. بنابراین چیزهایی که او درباره این دوره نوشته است با واقعیت برابری می­کند. نوشتار او باعث شده تا دوران جوستینین تا نزدیکای سال 560 میلادی برای ما روشن باشد. بزرگترین کار او کتاب «تاریخ جنگها»ست که در هشت جلد نوشته شده است. دو کتاب اول مربوط به جنگهای ایران و روم می­باشد. هفت کتاب اول با هم منتشر شدند ولی کتاب هشتم بعدا اضافه شد که به وقایع بخش­های مختلف امپراتوری می­پردازد. بایستی توجه داشت که جنگ­هایی که پروکوپیوس بطور جداگانه شرح داده، از نظر زمانی همپوشانی داشته­اند؛ یعنی زمانی که رومی­ها در حال جنگ با ایرانیان بوده­اند همزمان در آفریقا و ایتالیا نیز درگیر جنگهایی بوده­اند.

از آنجاییکه پروکوپیوس رابطه نزدیکی با بزرگان روم برقرار کرده بود، می­توانست به آنچه در حال رخ دادن است و یا حقیقت آنچه رخ داده است دسترسی داشته باشد و به درستی آن را برای قضاوت آیندگان ثبت کند.

اینک نوشتار او دوران پر آشوب بین ایران و روم را در پیش چشمان شما قرار می­دهد.

امید است با دانلود و خواندن این کتاب به این نکته دست یابید که نوشتار و گفتار دشمنان این مرز و بوم تا چه حد خالی از خرد و عقل است. هر چند ادعا نمایاننده­ی عقل و دانش مدعی است. ولی کسی که مدعی است اصلا ساسانیان وجود خارجی نداشته­اند و ایران در آن دوران خالی از سکنه بوده است(!!!) باید پاسخ دهد که آیا رومیان هم همچون اسکندر مقدونی با ارواح در ایران می­جنگیدند؟!!

————————————————————————————————

دانلود کتاب «تاریخ جنگها: جلد اول و دوم: جنگ ایرانیان»

(در لينک بالا، کتاب را به صورت يکجا دانلود خواهيد کرد. در زير کتاب را در دو فايل دريافت خواهيد کرد)

بخش اول

بخش دوم

نوشته: پروکوپیوس

(جحم فایل: حدود 16 مگابایت)

تعداد صفحه­ها: 583 صفحه (همراه با متن اصلی)

پس از دانلود هر دو فايل، روی فايل بخش اول کليک کنيد تا هر دو فايل زيپ شده باز شود

براي خواندن کتاب نياز به نرم افزار زير داريد

دانلود نرم افزار   WinDjView-0.5

===================================

پورپیرار و صدام حسین

پورپیرار و پوریم!! بخش نخست

پورپیرار و پوریم!! بخش دوم

پورپیرار و پوریم!! بخش سوم

بررسي اسناد پوريم شناسي پورپيرار ۴

بررسي اسناد پوريم شناسي پورپيرار ۵

يادداشت بسيار ويژه! به شاهکارهای استاد ديپلمه ناصر بناکننده (=پورپيرار جعلی) نگاه کنيد. واقعا که او استاد شيادی است. با سپاس از جناب ايرانی.

دکتر ریچارد فرای در دانشگاه UCLA (کمپوس لوس آنجلس دانشگاه ایالتی کالیفرنیا)

عشق به ایران لیاقت می­خواهد. استاد دکتر ریچارد نلسون فرای ایران شناس بزرگ در نامه­ای به دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران با بیان عشق خود به ایران، درخواست کرد پس از مرگ، در آغوش پاک ايران زمين به خاک سپرده شود.

استاد دکتر ریچارد نلسون فرای (Richard Nelson Frye) ایران شناس آمریکایی در نامه­اش  می­نویسد:

اینجانب که تمام زندگی فعال خود را صرف شناختن و شناساندن فرهنگ و تمدن درخشان ایران باستانی و ایران اسلامی کرده­ام، از مقام ریاست جمهوری درخواست می­نمایم، اجازه داده شود جسد اینجانب پس از مرگم در کنار زاینده رود در شهر زیبای اصفهان که پیوسته عاشق آن بوده‌ام، به خاک سپرده شود. باشد که پیوند ناگسستنی دو ملت شریف ایران و آمریکا برای جهانیان ثابت گردد.

احمدی نژاد در پاسخ به درخواست این ایران شناس برجسته طی دستوری به وزارت کشور نوشته­اند:

سلام بر سرزمین مقدس ایران و ملت بزرگش!

بحمدالله فرهنگ وتمدن ایران اسلامی منطبق بر فطرت های پاک بشری و جاذب دل های شیفته از هر نژاد و قوم وسرزمینی است.

با تقدیر از این استاد ارجمند که عمر خود را وقف شناخت میراث کهن و ارزشمند فرهنگ وطن سرافرازمان کرده­اند و با آرزوی طول عمر همراه با موفقیت درخدمت به بشریت و معرفی فرهنگ اصیل اسلامی این دیار به سایر ملت ها، لازم است ترتیبی دهید که خواسته ایشان محقق شود.

وی در ادامه یادآور شد:

این خواسته نمایش علاقه دو ملت به عدالت، توحید و ارزش های فطری بشری و الهی است و مطمئناً ایشان تنها کسی نیستند که نسبت به ایران چنین احساس پاکی دارند. مردم ایران و آمریکا به حکم فطرت الهی خواستار توحید، عدالت و زیبایی های برخاسته از اندیشه های ناب هستند. امیدوارم خداوند همه انسان های خدوم و ملت های خداخواه را به یکدیگر نزدیک تر و موانع محبت و مهرورزی را از روابط بین ملت ها زایل فرماید.

استاد دکتر ریچارد نلسون فرای

وی در سال 1946 از دانشگاه بسیار معتبر هاروارد، در رشته تاریخ آسیا دانش­آموخته شده و برای مدتهای طولانی در اين دانشگاه به تدريس مشغول بوده اند. لازم به ذکر است که دانشگاه هاروارد، در بين دانشگاههای دنيا، رتبه اول را دارا می باشد. وی با دانشگاه­های مختلفی همکاری داشته و در آنها اقدام به تدریس نموده است:

دانشگاه کابل 1942 تا 44

دانشگاه هاروارد 1948 تا 90

دانشگاه فرانکفورت 1959 تا 60

دانشگاه هامبورگ 1968 تا 69

دانشگاه شیراز 1970 تا 76

دانشگاه تاجیکستان 1990 تا 92

دکتر فرای، مسلط به زبان­های انگلیسی، روسی، آلمانی، عربی، فارسی، فرانسوي، پشتو، ازبکی و ترکی است.

در سال 1953، استاد علی اکبر دهخدا، ریچارد فرای را ملقب به “ایران دوست” نموده است. وی مقاله های بسیاری درباره تاریخ ایران به رشته تحریر در آورده است.

بر خی از مقالات وی:

More on Archaeology and Language

Current Anthropology > Vol. 44, No. 1 (Feb., 2003), pp. 109-110

Byzantine and Sasanian Trade Relations with Northeastern Russia

Dumbarton Oaks Papers > Vol. 26 (1972), pp. 263-269

Byzantium and Sasanian Iran. Report on the Dumbarton Oaks Symposium of 1970

Dumbarton Oaks Papers > Vol. 26 (1972), pp. 361-362

Georges Dumézil and the Translators of the Avesta

Numen > Vol. 7, No. 2 (Dec., 1960), pp. 161-171

Remarks on The Paikuli and Sar Mashad Inscriptions

Harvard Journal of Asiatic Studies > Vol. 20, No. 3/4 (Dec., 1957), pp. 702-708

A Note on the Andarz Nāme

Journal of the American Oriental Society > Vol. 77, No. 1 (Jan., 1957), p. 48

Notes on The History of Transoxiana

Harvard Journal of Asiatic Studies > Vol. 19, No. 1/2 (Jun., 1956), pp. 106-125

The Manuscript of the Andarz Nāme in New Persian

Journal of the American Oriental Society > Vol. 75, No. 1 (Jan., 1955), pp. 24-26

Notes on Religion in Iran Today

Die Welt des Islams > New Ser., Vol. 2, Issue 4 (1953), pp. 260-266

Tarxun-Turxun and Central Asian History

Harvard Journal of Asiatic Studies > Vol. 14, No. 1/2 (Jun., 1951), pp. 105-129

History of the Nation of the Archers (The Mongols) by Grigor of Akanc Hitherto Ascribed to Malak’ia The Monk: The Armenian Text Edited with an English Translation and Notes

Harvard Journal of Asiatic Studies > Vol. 12, No. 3/4 (Dec., 1949), pp. 269-399

A New Arabic Geographical Manuscript

Journal of Near Eastern Studies > Vol. 8, No. 2 (Apr., 1949), pp. 90-98

The Middle Persian Inscription at Sar Mashhad

The Harvard Theological Review > Vol. 42, No. 1 (Jan., 1949), pp. 69-70

Further note on Orientalia in Germany

Journal of the American Oriental Society > Vol. 68, No. 1 (Jan., 1948), p. 68

Two Timurid Monuments in Herat

Artibus Asiae > Vol. 11, No. 3 (1948), pp. 206-213

Orientalia in Germany and Scandinavia

Journal of the American Oriental Society > Vol. 67, No. 2 (Apr., 1947), pp. 139-141

Oriental Studies in Turkey during the War

Journal of the American Oriental Society > Vol. 65, No. 3 (Jul., 1945), pp. 204-206

Oriental Studies in Afghanistan

Journal of the American Oriental Society > Vol. 64, No. 3 (Jul., 1944), pp. 144-145

Turks in the Middle East before the Saljuqs

Journal of the American Oriental Society > Vol. 63, No. 3 (Jul., 1943), pp. 194-207

Sughd and the Sogdians: A Comparison of Archaeological Discoveries with Arabic Sources

Journal of the American Oriental Society > Vol. 63, No. 1 (Mar., 1943), pp. 14-16

در انتها یادآور می­شود، درخواست دکتر ریچارد نلسون فرای برای دفن شدن در کنار زاینده رود، نکته جدیدی نبوده و پیش از او دو تن از ایران شناسان آمریکایی در این مکان به خاک سپرده شده­اند.

========================================

بررسي اسناد پوريم شناسي پورپيرار ۱

بررسي اسناد پوريم شناسي پورپيرار ۲

با توجه به درخواست یکی از خوانندگان (هرمز پارسی)، بر آن شدم تا کتاب “تاریخ روم” نوشته آمیانوس مارسلینوس را برای خوانندگان این تارنما تهیه کنم.

آمیانوس مارسلینوس کیست؟

وی در سالهای دهه سوم سال 300 میلادی در یک خانواده اشرافی یونانی به دنیا آمده است. آمیانوس مارسلینوس را می­توان یکی از آخرین تاریخ­نگاران روم دانست.

وی در ارتش  کنستانتین دوم (Constantius II) در جنگ­های روم با فرانسه (گل) و ایران حضور داشته است. همچنین در جنگ ژولین کافر (Julian the Apostate) با ایرانیان شرکت داشته است. وی پس از ساکن شدن در روم ، اقدام به نگارش بخشی از تاریخ روم به زبان لاتین نمود.

کتاب وی شامل 31 بخش بوده است که 13 فصل ابتدایی آن از بین رفته و تنها 18 فصل انتهایی باقی مانده و در دسترس می­باشد. بخش­های باقی مانده از کتاب وی ، تاریخ روم در فاصله سالهای 353 تا 378 میلادی را در بر می­گیرد.

تاریخ مرگ وی مشخص نیست ولی بر اساس نوشته­های بر جای مانده از او، به نظر می­رسد که دست کم تا سال 391 میلادی زنده بوده است.

نکته­ای که علاوه بر درخواست جناب هرمز، مرا واداشت تا این کتاب را معرفی کنم، خزعبلات پورپیرار است که مدعی است ساسانیان وجود خارجی نداشته­اند!!!

کمی دقت در این کتاب یا جستجوی واژه sapor (شاپور) در اين کتاب به شما نشان خواهد داد که نوشتار پورپیرار تا چه حد بی­پایه و اساس است. اگر نظر پورپیرار را قبول کنیم بایستی بپذیریم که امپراتوران رومی با ارواح می­جنگیده­اند و برخی بر آنها پیروز می­شدند و برخی در برابر آنها شکست می­خوردند و به این ارواح باج هم می­داند!!!

در این کتاب با بخشی از تاریخ مشترک ساسانی-رومی که مربوط به جنگ­های آنان است رو به رو می­شوید. همان جنگ­هایی که در قرآن هم در مورد آن صحبت و پیشگویی شده است.

می­دانم که گذاشتن این کتاب و البته دانلود آن توسط شما ، آب سردی بر سر و صورت جناب ببر کاغذی یا همان پورپیرار خواهد بود.

امید که طرفداران کوتاه بین پورپیرار (=بناکننده) با جستجو در این کتاب و مقایسه آن با نوشتار خالی از سند و مدرک پورپیرار به عمق بی­سوادی پورپیرار پی ببرند.

برای اینکه بهانه­ای دست پورپیرار نداده باشیم و او مدعی نشود که پول تهیه این کتاب را اورشلیم تامین کرده است! ترجمه انگلیسی منتشر شده در سال 1862 میلادی را برای شما می­گذارم تا از آن لذت کامل ببرید.

اصل کتاب متعلق به کتابخانه دانشگاه ایالتی کالیفرنیا است و توسط شرکت ماکروسافت دیجیتال شده است.

به نظرم همين کتاب پاسخ کوبنده اي به ياوه هاي بي سر و ته پورپيرار در مورد ساسانيان است. خدا رحمتش کند و با مقتدايش صدام يزيد کافر محشور گرداناد.

پرسش:

به راستی فلاویوس کلودیوس ایوویانوس ، چند استان خود را به چه کسی واگذار کرد؟ ارواح؟

او به چه کسی تضمین داد که دیگر در ارمنستان دخالت نکند؟ به ارواح؟

دانلود کتاب

(حجم کتاب حدود 28 مگابايت)

تعداد صفحات: ۶۷۰ صفحه

براي خواندن کتاب نياز به نرم افزار زير داريد

دانلود نرم افزار   WinDjView-0.5

شاپور يکم ساساني و امپراتور والرين (زانو زده)

عکس هايي زيبا از بيشاپور و غار شاپور (حتما نگاهي بيندازيد)

=========================================================

پورپیرار واژه «اهورامزدا» و خط پارسی باستان

پورپیرار و دین جهانی اسلام

بررسی اسناد پوریم شناسی پورپیرار

کتاب زير توسط دکتر کاوه فرخ به نگارش در آمده است، وي متولد يونان مي باشد. همانگونه که در سري کتابهاي OSPREY مرسوم است در اين کتاب نيز نقاشيهايي در رابطه با موضوع کتاب ترسيم شده است.

نقاشيهاي اين کتاب را مکبرايد کشيده است که به نوشته کتاب، براي حدود ۷۰ عنوان از اين سري کتابها نقاشي تهيه کرده است. اين کتاب را مي توانيد به رايگان از تارنماي ذوالقرنين دانلود کنيد.

تلاش دارم در آينده نزديک کتاب هاي ديگري را براي شما تهيه کنم.

چند عکس از دورن کتاب:

از آنجاييکه کتاب اسکن شده است حجم فايل آن کمي بالاست و حدود ۵۳ مگابايت مي باشد ولي دريافت آن در يک کافي نت به آساني ميسر است.

براي دانلود کتاب، روي لينک زير کليک کنيد. پس از اينکه صفحه مورد نظر باز شد، روي عبارت انگليسي درخواست لينک دانلود، کليک کنيد. پس از چند لحظه، در سمت راست صفحه عبارت انگليسي دانلود فايل ظاهر مي شود. اگر دانلود منيجر داشته باشيد مي توانيد به راحتي فايل را بدون دردسر دانلود کنيد.

دانلود کتاب

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

دوستان!

مي دانم که دانلود يک فايل سنگين براي همه شما مشکل است. براي رفع مشکل با چند تن از دوستان مشورت کردم. در نهايت تصميم بر اين گرفته شد تا از فرمت جديدي براي ارائه کتاب به شما استفاده کنم. در فرمت جديد حجم کتاب از  ۵۳ مگابايت به حدود ۳ مگابايت کاهش مي يابد، ولي براي ديدن کتاب به نرم افزار خاصي نياز داريد که بايد آن را هم دانلود کنيد. حجم اين نرم افزار حدود نيم مگابايت است. توصيه ميکنم اين فرمت را که به عنوان جايگزين پي دي اف پيشنهاد شده است، مورد استفاده قرار دهيد.

دانلود نرم افزار   WinDjView-0.5

دانلود کتاب در فرمت جديد

(تنها ۳ مگابايت)

؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛

يک پرسش اساسي

چرا انسانهاي عاقل حرفهاي پورپيرار (همان بناکننده اصلي!) را قبول نداشته و تنها احمقهاي پانترک او را پرستش مي کنند؟ چرا؟!

====================

تناقضات ناصر پورپیرار – بخش چهارم ( لباس پادشاهان ساسانی)

تلمذ معانی در محضر استاد پورپیرار!!!

نويسنده: ناصر پورپیرار پنجشنبه 13 مهر1385 ساعت: 20:13

آقای سنباد. حتی کلمه ای از مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران در حوزه ی بحثی که ارائه می دهد، مخدوش نیست و به بازبینی نیاز ندارد.

همانگونه که بهتر از من می­دانید این روزها پورپیرار تمام قدرت خود را در بوق کرده و فریاد می­زند که از پس پوریم تا زمان صفویه یعنی به درازای حدود 2000 سال کسی در ایران و خاورمیانه زندگی نمی­کرده است و تمام مردم این سرزمین­ها توسط هخامنشیان قتل عام شده بودند!!!! همچنین وی پادشاهی هخامنشیان را محدود به کوروش تا مرگ داریوش اول هخامنشی می­داند:

نويسنده: ناصر پورپیرار جمعه 3 آذر1385 ساعت: 5:10

آقای تلمیذ. در جهان هرگز قدرتی به نام امپراتوری هخامنشیان ظهور نکرده و سراپای حضور آن دار و دسته ی به هخامنشیان معروف شده از رسیدن شمشیر به دستی به نام کورش در بابل تا مرگ داریوش اول که پایان دوران هخامنشی و امحا’ کامل تمدن منطقه به سبب اجرای توطئه­ی پوریم است، قریب 60 سال بیش تر نگذشته است.

حال با خود این جمله ناصر بناکننده (همان دارنده­ی نام جعلی ناصر پورپیرار) را زمزمه کنید: حتی کلمه ای از مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران در حوزه ی بحثی که ارائه می دهد، مخدوش نیست و به بازبینی نیاز ندارد. از شما باز هم خواهم خواست تا این جمله را زمزمه کنید تا ببینید مرز بی­سوادی پورپیرار و طرفدارانش کجاست.

نوشته­های پورپیرار می­گوید:

1- حتی کلمه­ای از کتاب­های پورپیرار مخدوش نیست.

2- دوره هخامنشیان از کوروش شروع شده و با مرگ داریوش اول پایان یافته است.

3- پوریم در زمان داریوش اول اتفاق افتاده است .

حال برای اینکه ببینیم پورپیرار (بناکننده) راست می­گوید یا نه؟ به سراغ کتابش می­رویم و برای ایجاد خنده بخش­هایی از آن را برای دوستان و دشمنان بازگو می­کنیم تا خود قضاوت کنید و ببینید که بناکننده یا همان پورپیرار جعلی، کتابهایش را قبول دارد یا ندارد، و اینکه آیا کتاب­هایش نیاز به بازنویسی کلی دارد یا خیر!

در صفحه 244 کتاب برآمدن هخامنشیان می­خوانیم:

آیا او ] داریوش[ نخست، پرستنده­ی دین موسی بوده که به ضرورت آشکار نکرده است؟ از استقرار داریوش تا ظهور اسکندر، دربار هخامنشیان را، بدون هیچ پرده پوشی، در تیول کامل رهبران و رسولان یهود می­بینیم ... (برآمدن هخامنشیان، ص 244 و 245)

یعنی چی؟!

پورپیرار امروز می­گوید حکومت هخامنشیان 60 سال بوده و با مرگ داریوش تمام شده است و معتقد است اسکندر در پایان هخامنشيان نقشی نداشته است و اصولا جنگی بین هخامنشيان و اسکندر روی نداده است و ديروز در کتابش از دوره هخامنشیان در دامنه زمانی بین استقرار داریوش تا ظهور اسکندر حرف می­زد!!!!

پرسش: حرف امروزش غلط است یا حرف دیروزش؟

اگر امروزی درست است و نوشتار کتابش غلط است پس با این جمله چه کنیم که: حتی کلمه ای از مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران در حوزه ی بحثی که ارائه می دهد، مخدوش نیست و به بازبینی نیاز ندارد. !!!!

به هر حال یکی غلط است. انتخاب با خودتان!

بناکننده (همان پورپیرار جاعل)، در صفحه 246 کتابش نوشته جالبی دارد. او که امروز معتقد است کم­ترین خدشه اساسی بر بخش تاریخی تورات وارد نیست (ناصر پورپیرار، 18 اردیبهشت 1385، پاسخ به آقای اتحادیه)، در کتابش نوشته است:

آیا آشکارتر از این، اسنادی در اثبات سلطه یهود بر دربار هخامنشیان می­توان آورد؟ در این جا نیز تورات کوشیده است دوران داریوش را با زمان اردشیر عوض کند ، چرا که می دانیم عزرا ، نحمیا ، مردخای ، استر ، و دانیال از اسرای بابل بوده­اند و در این صورت ساقیگری نحمیا در بیستمین سال سلطنت اردشیر ، لااقل در 150 سالگی او خواهد بود (برآمدن هخامنشیان ، ص 246).

و سپس با آوردن شرحی از نحمیا، ادامه می­دهد که:

می­توان نمونه­های غیر عادی دیگری از اصرار غیر عادی تورات در انتقال حوادث ایام داریوش ، به دوران خشایارشا و اردشیر آورد ، که آغاز اقتدار او درست صد سال پس از آغاز اقتدار داریوش است و اگر بخواهیم حیات این مردان و زنان را ، که همگی از اسیران آزاد شده­ی بابل­اند، آن طور که تورات توصیه می­کند ، تا زمان اردشیر به درازا بکشانیم ، آن گاه عمر تک تک آن­ها از 160 سال نیز در می­گذرد (برآمدن هخامنشیان ، ص 246).

در اینجا می­بینید که پورپیرار به خوبی غلط­ هایی از کتاب مورد علاقه­اش (تورات) گرفته و ثابت می­کند که تورات، دروغ نوشته است و موارد یاد شده در کتاب نحمیا و عزرا، در زمان داریوش اتفاق افتاده است و تورات اصرار دارد که زمان وقوع آنها را تغییر دهد!!!

پورپیرار سپس نوشته جالبی می­آورد و مدعی می­شود که تورات کوشیده است مردخای و استر را به دوران خشایارشا پرتاب کند، پورپیرار دلیل جالبی دارد! او می گوید: مردخای و استر از اسرای بابل بوده­اند، پس اگر استر بخواهد ملکه خشایارشا شود بایستی در زمان عروسی بیش از 120 سال داشته باشد، بخوانید:

همچنین است ذکر نام مردخای و نیز استر، که ملکه­ی دربار داریوش بوده است ولی تورات ، هر چند عمر این ملکه به زمان خشایارشا از 120 سال درگذشته است، ولی او را به خشایارشا می­بخشد و قدرت مردخای را به دوران خشایارشا منتسب می­کند (برآمدن هخامنشیان ، ص 247)

پس به یاد داشته باشید: مردخای و استر در زمان داریوش بوده­اند. این را خود پورپیرار ثابت کرده است!!

در ادامه ناصر بناکننده (همان ناصر پورپیرار جاعل)، شرح بلند و بالایی از کتاب استر را آورده و باز هم ثابت می­کند که استر در زمان داریوش بوده است و پوریم در زمان داریوش اتفاق افتاده است و پوریم همان مغ کشی است!!!!

این حادثه ] پوریم[ را نیز تورات به اواخر دوران خشایارشا می­رساند که نادرست است زیرا می خوانیم که مرخای در زمره اسرای بابل بوده است. اورشلیم در سال 586 پیش از میلاد سقوط می­کند و سلطنت خشایارشا در 465 ، یعنی 121 سال پس از پیروزی نبوکدنصر پایان می­یابد. بدین ترتیب اگر مردخای را در ابتدای اسارت حتی 9 ساله فرض کنیم، در اواخر سلطنت خشایارشا پیرمردی 130 ساله بوده است که با توصیف تورات تطبیق نمی­کند ، اما اگر زمان حوادثی را که تورات برشمرده طبیعتا به دوران داریوش متعلق بدانیم، آن گاه یک گره کور دیگر از تاریخ هخامنشیان گشوده می­شود و آن اشاره­ای است که به «مغ کشی» در اوایل سلطنت داریوش شده است. (برآمدن هخامنشیان ، ص 249 و 250) ……. چرا نمی­توان جشن مغ کشی دوران داریوش را ، با این تصویر دشمن کشی یهود و جشن یوریم در تورات یکی دانست؟ آیا این رخداد را نمی­توان تصفیه نهایی و سراسری مخالفانی دانست که از زمان کمبوجیه نسبت به رسوخ یهود در دربار هخامنشیان و در امور کشور بیمناک بوده­اند؟ طبیعی است اگر چنین مقاومتی را بپذیریم باید پرچم­دار آن ، نمایندگان چند گانه پرستی ایران کهن بوده باشند ، که تاریخ آن­ها را به نام مغ می شناسد. (برآمدن هخامنشیان ، ص 250)

از نوشتار پورپیرار بر می­آید که:

1- استر ملکه داریوش بوده است

2- مردخای در زمان داریوش می­زیسته است

3- پوریم همان مغ کشی است

4- پوریم در اوایل حکومت داریوش اول اتفاق افتاده است

5- پوریم باعث حذف هخامنشیان نشده است

حال این جمله پورپیرار را دوباره بخوانید: در جهان هرگز قدرتی به نام امپراتوری هخامنشیان ظهور نکرده و سراپای حضور آن دار و دسته ی به هخامنشیان معروف شده از رسیدن شمشیر به دستی به نام کورش در بابل تا مرگ داریوش اول که پایان دوران هخامنشی و امحا’ کامل تمدن منطقه به سبب اجرای توطئه­ی پوریم است، قریب 60 سال بیش تر نگذشته است(!!!!).

پورپیرار در کتابش معتقد است که پوریم (= مغ کشی) در زمان داریوش اول اتفاق افتاده است آن­هم در اوایل حکومتش و صد البته خبری از حذف هخامنشیان در اثر پوریم دیده نمی­شود. در آذرماه 1385 نظرش را وسعت داده و پوریم را به یک قتل عام در پهنه خاور میانه گسترش داده و بیان می­دارد که کل دوره هخامنشیان حدود 60 سال به طول کشیده است (یعنی تا پایان پادشاهی داریوش بزرگ هخامنشی). بر این اساس باید بپذیریم که هیچ کس، پس از داریوش به پادشاهی نرسیده است، چون ایران و خاورمیانه در اثر پوریم خالی از سکنه بوده است و اصولا طبق نظر پورپیرار پس از داریوش اول، پادشاهی هخامنشی به پایان رسیده است!!!!

صبر کنید!

هنوز از اثبات اینکه پوریم در زمان داریوش اول اتفاق افتاده و پس از او کسی به پادشاهی هخامنشی نرسیده، نگذشته که پورپیرار مشت محکمی بر دهان خودش می­زند!!!

پورپیرار در یادداشت پوریم 57 عکس زیر را گذاشته و زیر آن چنین نوشته است:

این کتیبه خشایارشا در دروازه ی ورودی و نخستین علامت حضور او در ابنیه ی تخت جمشید است. اندک تردیدی در قدمت و کهنگی آن نداریم و متن آن به روشنی گواهی می دهد که خشایارشا به هنگام بنای دروازه ی ورودی تخت جمشید، سلطان سلسله بوده است (پوریم 57)

ای بابا!

این بناکننده (همان پورپیرار جعلی) همه طرفدارانش را ناامید کرده است. یکجا با تمام قدرت از پایان حکومت 60 ساله هخامنشیان در پس داریوش اول سخن می­گوید و یک جا با همان قدرت (!!!!!) اندک تردیدی در مورد کتیبه و پادشاهی خشایارشا ندارد!!!!!! (به عنوان سلطان سلسله توجه بیشتری بکنید).

احتمالا داریوش بزرگ، پسر خشایارشا بوده است!!! در غیر اینصورت چطور قبول کنیم که کسی بعد از داریوش اول به پادشاهی نرسیده و همزمان بپذریم که خشایارشا سلطان سلسله بوده است!

خود کمی فکر کنید.

پاداش کسانی که به راهبری یک گمراه دلخوش می­کنند چیزی جز رسوایی نیست.

والله مع الصابرین

صبر داشته باشید تا رسوایی پورپیرار را بیشتر ببینید.

و مکرو و مکرو الله و الله خیر الماکرین

============================================

زمان وقوع یک حادثه با منطق !! پورپیراری

مدخلی بر سندشناسی و چهره خوانی به سبک پورپیرار

اشتباه های بسیار شگفت!! فرانسوا والا دانشمند فرانسوی

گل نوشته هاي تخت جمشيد

========================================================

بسمه تعالي

1- اتاقک هاي اسکان جاعلان!!!!

خانه هاي نقر کتيبه موردي است که مثل هميشه پورپيرار با دميدن در بادبان سوراخ قايق خيال خود که روز به روز به غرق شدن نزديکتر مي شود سعي مي کند تا با کمک آن کتيبه داريوش در ضلع جنوبي تخت جمشيد را زير سوال ببرد.سپس انگار که از کشف جديد خود هيجان زده شده مي نويسد:

محل نصب کتيبه ي داريوش در ديوار جنوبي صفه و نيز محل سکونت موقتي که براي سازندگان کتيبه، چسبيده به آن ساخته اند. (!!!!!)

به اين تصوير از محوطه ي جنوبي تخت جمشيد دقيق شويد که از صفحه ي ۶۳ کتاب تخت جمشيد اشميت برداشته ام. در فلش کوچک پايين و در کادر سفيد ميانه ي ديوار، محل نصب کتيبه هاي داريوش و با اندک فاصله اي با دو اتاقک کوچک و نوساز برخورد مي کنيم که حتي بر آن ناودان نصب کرده اند تا معلوم شود که عمر استفاده از آن ها کوتاه نبوده و بدانيم که حک کتيبه ي قلابي حتي براي متخصصان اورشليم نيز چندان ساده و سريع ميسر نمي شود!!! دو بناي فلش خورده ي نظير همين اتاقک ها را، بر نخستين سطح بالاي ديوار نيز مي بينيم که در آن جاعلاني ديگر و با منظورهاي ديگر مسکن داده شده اند. از درهم ريختگي عمومي فضاي جنوبي تخت جمشيد و برجاي بودن آوارها، در منتهاي دست چپ و ميانه ي تصوير، معلوم است که عکس را در اوائل ورود هيئت حفاري به تخت جمشيد برداشته اند.

حالا به اين تصوير نگاه کنيد که مدتي پس از عکس قبل گرفته شده، زيرا که آوارهاي انتهاي دست چپ عکس و محوطه مياني تخت جمشيد را برداشته و دو فقره از اتاقکهاي اقامتي را نيز پس از رفع نياز خود برچيده اند!!! حالا تخت جمشيد داراي کتيبه اي از داريوش بر ديوار جنوبي و تنظيماتي غير ايلامي در قسمت جنوب آن شده است. اما هنوز حيرت محقق فروزان مانده که چرا داريوش و به تر است بگوييم جاعلان جديد کتيبه ها را بر ديوار پرت افتاده ي جنوبي حک کرده اند، که به طور معمول گذرگاه کسي نبوده و هيچ روزن ورودي به داخل تخت جمشيد نداشته است؟ اگر اين کتيبه ها را کهن بپنداريم آيا مناسب تر نبود که داريوش آن ها را بر سينه ديوار مدخل ورودي پله هاي غربي حک مي کرد تا مقابل ديدگان مهماناني قرار گيرد که به سوي دروازه ي ملل و آپادانا مي رفته اند؟!!! (پوريم 62)

البته مشخص نيست اين اتاقک هاي جاعلان چرا با فاصله نسبت به محل کتيبه داريوش برپا شده است؟! راستي در ماجراي کعبه زرتشت که پورپيرار لطايف بسيار جديدي را تحويل ما داد!!! وي مدعي بود در زير چادري باشستان شناسان مزد بگير کليسا و کنيسه !!! به حک کتيه پرداخته اند!! حال در اينجا چه لزومي دارد که اين جاعلان اين بار در اتاقکي اسکان يابند که اين همه با محل اصلي فاصله دارد!! فرض کنيم که يکي از اين جاعالان بخواهد به محل اسکان سري بزند و مرتبا بايد برود و برگردد!! ظاهرا افرادي که انقدر زرنگ هستند که بدون اينکه کسي تا حالا جعلي بودن کتيبه را بفهمد به اين خوبي کتيبه جعل مي کنند!!! عقل درست و حسابي نداشته اند که اتاقک را نزديکتر ببرند!!

از اين جالب تر 2 اتاقکي است که ناصر پورپيرار آنها را مکاني براي “جاعلاني ديگر و با منظورهاي ديگر” مي داند.ببينيم اين جاعلان ديگر !!! قرار است روي چه ديوارهايي کتيبه نقر کنند:

ابتدا نماي از جلوي اتاقک ها را مي­بينيم:

و حالا نمايي از بالا:

اگر فرض کنيم اتاقک شماره دو مخصوص جاعلان کتيبه کن ديگري است!!! قرار است اين کتيبه ها روي کدام دیوار حک شود؟! آن طور که ما مي بينيم پشت اين اتاقک اصلا ديواري در کار نيست!!

از آن افتضاح تر ادعاي وي درمورد اتاقک 3 است که جلوي بناي بازسازي شده  و در واقع شبيه سازي شده کاخ اختصاصي خشايارشا است.(به عبارتThe Reconstructed Harem دقت کنيد!) ظاهرا جاعلان ما جو گير شده بودند و مي خواستند روي ديوارهايي که تازه ساخته بودند هم کتيبه نقر کنند!!!!!!!!

و مورد ديگر اتاقک شماره 4 است که البته پورپيرار به آن اشاره نکرده ولي چون شکل ظاهري آن هم مثل بقيه است پس قرار است کتيبه هايي روي هوا !!! در کنار آن نقر کنند!!!

اين هم نماي ديگري از اتاقک اسکان جاعلان!!با شماره 3در تصوير قبل کنار کاخ بازسازی شده خشايارشا

2- سفرنامه نيبور:

ناصر پورپيرار سعي کرده تا با تکيه بر تکه مثلثي شکل ترميم شده کتيبه داريوش کبير در جنوب صفه تخت جمشيد، سفرنامه نيبور و کتيبه را زيز سوال ببرد.اما واقعيت آن است که اوست که باز زمان دو واقعه را در هم مي آميزد تا به آنچه مي خواهد برسد.يعني فرض مي کند که حکاک کتيبه سفرنامه نيبور را جلوي خود نهاده و از روي آن روي ديوار کتيبه را نقر کرده است!! آنگاه کليد کشف اين راز!!! را تفاوت فاحش ميان نسخه نيبور و کتيبه واقعي مي داند:

در بخش اعظم هر دو کتيبه، کپي نيبور با اصل کنده شده بر سنگ اختلافات نمايشي بسيار دارد و نظافت حروف در کپي او، چندان کلاسيک و همسان و برابر است که گويي کپي بردار از آخرين دانسته ها و الگوهاي امروز خط عيلامي و بابلي باخبر بوده، در مواردي حتي اشتباهات بر سنگ را نيز تصحيح کرده است!!!! در اين صورت تنها گزينه ي ممکن اين است که گمان کنيم الگوي حجار براي تراش بر سنگ همان الگويي بوده است که در کتابي به نام سفرنامه ي نيبور نيز قرار داده اند، با اين تفاوت که حجار در برگردان دقيق الگو بر کتيبه ناتواني کرده و خلاف کپي نيبور، از عهده ي حک يکسان حروف برنيامده است!!!

و البته پيش از آن ناصر پورپيرار مي گويد:

اگر اندکي بيش تر دقت کنيد معلوم خواهد شد که دنباله ي هيچ يک از خطوط کادربندي اطراف کتيبه، نه در جهت عمودي و نه در جهت افقي، بر اين وصله ي جديد حجاري نشده است!!!! به راستي که تذکر اشميت در نقل بالا که: «سنگ کتيبه که اکنون کمي آسيب ديده در موقع نقر کتيبه سالم و درست بوده است»، به عکس العمل رواني جاعلي تبديل مي شود که به دنبال رد پوشاني يک جرم آشکار غير قابل اختفا بوده است. (پوريم 63)

اين دو ادعا را  يکجا نقش بر آب مبي کنيم!!:

اول در مورد اختلافات ، با بررسي عکسهايي که از تارنماي خود پورپيرار برداشتم به راحتي آسيب هايي که در کتيبه موجود است را با نسخه برداري نيبور چک کردم:

اين نسخه برداري نيبور از کتيبه است:

که البته به گفته خود پورپيرار ستون اول را شامل نيست.

و اين کتيبه امروزي به خط ايلامي:

و اين هم کتيبه امروزي ايلامي:

همان طور که مشخص است آسيب هاي دو کتيبه تقريبا با هم يکي است و البيته آسيب هاي کتيبه امروزي اندک مواردي افزون بر گزارش نيبور دارد که طبيعي است و پس از گذشت سالها از سفر نيبور بوجود آمده است.پس تا اينجا توهم اول ناصرخان مبني بر “اختلاف نمايشي اين دو” نقش بر آب شد. اما در مورد اينکه:”دنباله ي هيچ يک از خطوط کادربندي اطراف کتيبه، نه در جهت عمودي و نه در جهت افقي، بر اين وصله ي جديد حجاري نشده است!!!!“ آشکارا در عکس بالا و در کادر هاي 1 و 2 امتداد خطوط عمدي و افقي بر روي قطعه مثلثي پيداست و عجيب است که پورپيرار که اين عکس را در وبلاگ خود نهاده آن را نديده و باز دست به آشوبگري مي زند!!!

البته پورپيرار نمي گويد اگر حکاک جديد کتيبه متن نيبور را داشته آن تکه مثلثي را از کجا و از روي چه نوشته اي حک کرده است؟! و اصلا آيا لزومي به اين کار بوده که خود را به زحمت انداخته تا کتيبه را ترميم کند؟!!

3- دروازه ملل و راه ورود به تخت جمشيد:

مورد ديگري که ناصر پورپيرار مي خواهد از آن داستاني بسازد دروازه ورودي به تخت جمشيد است. وي ابتدا سعي مي کند چنين القا کند که دروازه ورود به تخت جمشيد در دوره داريوش و خشايار همان “دروازه ملل” بوده است!! و سعي مي کند نام داريوش را هم با دروازه ملل گره بزند و او را در ساخت آن شريک بداند:

در مجموع و تا همين جا و با مراجعه به کتيبه هاي خشايارشا در تخت جمشيد، با چهار پز مختلف از طرح ادعا از زبان خشايارشا رو به رو مي شويم: نخست مي نويسد که دروازه ملل را به اشتراک پدرش داريوش ساخته است، آن گاه کار ساخت بناي آپادانا را به اراده انفرادي خود مربوط مي کند، سپس بالا بردن بناي تچر را اختصاصا به پدرش وامي گذارد و سرانجام بار ديگر در بناي هديش حضور پدر را نديده مي گيرد و بناي آن را به خود نسبت مي دهد!!! (پوريم 58)

البته او باز دچار نسيان  شده و فراموش کرده که در يادداشت پيشينش مي نويسد:

Xpa، کتيبه ي سه زبانه، در چهار نسخه، روي ديواره هاي دروني دو گذرگاه در با شکوه، در خشايارشا يا در ملل، که به صفه راه دارد. موضوع اصلي مسلما ساختن رواق است: هوره مزدا ايزد بزرگ است، که اين زمين را در اين جا آفريد، که آسمان را در آن بالا آفريد، که مردم را آفريد، که شادي را براي مردم آفريد، که خشايارشا را شاه کرد، يگانه شاه از بسيار، يگانه فرمان روا از بسيار، من خشايارشا هستم، شاه شاهان، شاه مردمان با تبارهاي بسيار، شاه روي اين زمين بزرگ تا دور دست، پسر داريوش شاه هخامنشي، خشايارشا شاه مي گويد: من اين دروازه ي تمام مردم را ساختم، (بناهاي) خوب بسياري نيز وجود دارد که ساخته شد در اين پارس که خود من ساختم و پدرم ساخت. هّر آن چه افزون بر اين ساخته شد که خوب به نظر مي آيد، همه ي اين ها را ما به خواست اهوره مزدا ساختيم. خشايارشا  شاه مي گويد: اهوره مزدا مرا و شهرياري مرا بپايد و آن چه را من کردم و آن چه را پدرم کرد، اهوراه مزدا اين ها را نيز بپايد. (پيرلوکوک، کتيبه هاي هخامنشي، ص ۳۰۱) …. اگر خشايارشا در اين کتيبه ي ورودي خود را فرزند داريوش اول و شاه مي خواند و از اهورا مزدا حفاظت سلطنت خود را درخواست مي کند، پس مسلم است که به زمان ساخت اين دروازه داريوش زنده نبوده تا در بناي آن با او شريک شود!!! (پوريم 57)

و بدين سان خودش با کلي صغري و کبري چيني ثابت کرده بود دروازه ملل کار خشايارشاست!! و در عرض يک يادداشت آن را فراموش مي کند!!!

البته هيچ کس امروزه داريوش را در زمان بناي دروازه ملل زنده نمي­پندارند و همه متفق القولند که دروازه ملل ساخته خشايارشاست. مطلب بسيار ساده است: در زمان داريوش رفت و آمد به درون تخت جمشيد از پلکان جنوبي صورت مي پذيرفت. اما خشايارشا تصميم گرفت ورودي باشکوهي براي تخت جمشيد بسازد.بنابراين دستور داد تا پلکان جنوبي برچيده شود و براي بنا پلکان و دروازه اي از سمت غرب باز کرد.اما کتيبه داريوش که بر ديواره جنوبي تخت جمشيد کنار پله هاي سابق بود باقي ماند که البته پورپيرار آن را جعلي مي داند!!!بنابراين اگر قرار بود طبق مجموعه داستانهاي تخيلي !!! پورپيرار اين کتيبه جعلي باشد جاعلاني که آنقدر زيرکند که بنايي نيمه کاره را !!! تکميل مي کنند و به مردم قالب مي زنند و تا امروز کسي نمي فهمد تا مورخ شرقي !!! ما طلوع !!! مي کند آنقدر زرنگ بوده اند که آن را کنار پلکان امروزي نقر کنند!!!

4- زئوس در تخت جمشید:

آخرين موردي که به آن مي پردازيم اکتشافات باستان شناسي!!!!! ناصر پورپيرار در مورد حضور بی­دلیل زئوس (!!) در تخت جمشید است:

اين يکي از آن سه ارک نسبتا کوچک است که ناگهان از ميان تراس کاخ تچر سبز شده اند. اين ارک ها را از ميان ابنيه ي معروف به معبد فراته دار برداشته اند، که در آن کتيبه هايي به خط يوناني در ستايش زئوس در سمت جنوب غربي خارج از سکوي تخت جمشيد و نزديک به ديوار جنوبي آن يافته اند. در حال حاضر کم ترين اثر و يادگاري از آن معابد فراته دار بر جاي نمانده و مجموعه ي يافته هاي آن را يا همانند اين ارگ ها به تراس خانه ي داريوش و يا مانند سنگ ها و زير ستون ها به پاسارگاد منتقل کرده اند. (پوريم 56)

اما مورخ شرقي قصه ما با آوردن اين جملات بدجوري در تله افتاده است و با قبول صحت اين جملات خود مهري بر قضيه آتش زدن تخت جمشيد توسط اسکندر زده است!!! بايد از ناصر پورپيرار پرسيد که “خط يوناني آن هم در ستايش زئوس” در عمق خاک ايران چه مي کند؟!! شايد داريوش زئوس پرست و يوناني بوده !!! آيا اين جز نشان از حضور يونانيان در عمق خاک ايران و دست اندازي آنان به آثار تخت جمشيد دارد؟! قطعا يونانيان براي تفريح و بازديد از آثار باستاني!!! (يا شايد تصوير برداري از واقعه پليد پوريم!!!) به ايران نيامده بودند.

اجازه بدهيد اصل ماجرا را عنوان کنم:

ماجرا بسيار ساده است: پس از تخريب تخت جمشيد به دست اسکندر، سلوکيان از آثار باقي مانده براي ساخت ابنيه مورد نياز خود استفاده کردند (کاري که بعدا در پاسارگاد توسط اتابک سعد زنگي صورت پذيرفت و مصالح مسجد خود را از کاخ کوروش تامين کرد که اين مصالح  در سال 1350 به محل اصلي خود بازگردانده شد و ماجراي ترميم آن در کتابهاي مختلفي ذکر شده و چيز عجيبي نيست. امروزه هم اگر بنايي تخريب مي شود از بقاياي آن براي بناي جديد استفاده مي شود نه اين که آن را دور بريزند!!!) آثار اين ابنيه در جريان مرمت ها به محل اصلي خود باز گردانده شد.

“وقتي عضدالدوله كاخي به نام «قصرابونصر» در شيراز ساخت چند تكه مهم از درگاه‌هاي شمالي اين كاخ تچر را به آن‌جا برده به كار گذاشت.

اكنون از كاخ وي اثري نمانده و تكه‌هاي تخت‌جشميدي را نيز تا جايي كه توانسته‌اند پيدا كنند، به سرجاي خودشان باز گردانيده‌اند.”

اين مطلب را تارنماي ناريا 2 و مدتها قبل از آنکه پورپيرار نظريات جديد خود را مطرح کند  عنوان کرده بود و البته در کتابهاي گزارش مرمت تخت جمشيد بوده و هست.

اما سوال بجايي که مطرح مي شود آنست که باستان شناسان چگونه متوجه شدند اين ابنيه دقيقا از کجا برداشته شده است؟ پاسخ خيلي ساده است:

اولا روي تمام قابهاي پنجره کاخ تچر تعلق آن با 3 زبان حک شده است.

متن کتيبه 3 زبانه: دريچه سنگي ساخته شده در کاخ داريوش شاه

دوم اينکه قاب پنجره هاي تچر اندازه هايي منحصر به فرد و غير تکراري در ساير ابنيه تخت جمشيد  دارد : 2.5 متر بلندي، 2.45 متر پهنا، 1.5 متر عمق. بنابراين اگر قصه تخيلي پورپيرار مبني بر يوناني ساز بودن اين ارک ها صحت داشته باشد بايد بپذيريم که يو ناني ها پس از تخريب تخت جمشيد از کار خود پشيمان شدند !!!! و با خط کش و متر و وجب!! به جان ابنيه کاخ تچر افتادند و آنها را اندازه گرفتند تا معبدي با همان اندازه ها در کنار تخت جمشيد بسازند!!!!!!!

واقعا اين مورخ شرقي انقلابي در درياي بي­کران باستان شناسي به پا کرده اند که ظاهرا در موج­های همین دریا در حال غرق شدن هستند!!

]]> http://zulqarnain2.wordpress.com/2009/09/20/39/feed/ 0 zulqarnain2 http://zulqarnain2.wordpress.com/2009/09/20/38/ http://zulqarnain2.wordpress.com/2009/09/20/38/#comments Sun, 20 Sep 2009 15:42:47 +0000 zulqarnain2 http://zulqarnain2.wordpress.com/?p=120 ]]> قسمت دوم فیلم ضد ایرانی 300

فیلمی ضد ایرانی به نام تخت گاه هيچکس

این بار در ایران

کارگردان: گروهک تجزیه طلب پانترک

سرمایه گذار: موساد

ناصر بناکننده یکی از عناصر حزب توده است که با نام جعلی ناصر پورپیرار از سال 1379 شروع به انتشار کتاب­هایی بی­پایه و اساس علیه تاریخ ایران پیش و پس از اسلام نموده است. وی دارای مدرک دیپلم بوده و هیچ تخصصی درباره تاریخ و باستان شناسی ندارد!

وی به دلیل کلاهبرداری از حزب توده اخراج شده است و مدتی پس از انقلاب به جرم جاسوسی برای بلوک شرق در زندان به سر برده است. در پرونده درخشان این فرد فرزند کشی خودنمایی می­کند که نمایانگر روح مریضش می­باشد.

ناصر بناکننده (پورپیرار) نه تنها با تاریخ ایران کینه­توزی مرض گونه دارد بلکه در جای جای کتاب­هایش نتوانسته است عمق نفرت خود را از شیعه پنهان نگهدارد.

جای بسی تاسف است که برخی آزادی بیان را با آزادی توهین به مردم با فرهنگ ايران، اشتباه گرفته و برای خشنود کردن اربابان صهیونیست خود از هیچ توهینی به مردم ایران رو گردان نیستند.

به عنوان نمونه:

- نام فارس را بر گرفته از پارس سگ می­داند.

- وی رزمندگان و شهیدان هشت سال دفاع مقدس را با آدم کشان مقایسه کرده و صدام را قهرمان عرب خطاب می­کند!

- کوروش را که دوست دشمنش به نیکویی یاد کرده­­اند و مفسران عظمای قرآن کریم او را ذوالقرنین قرآن دانسته­اند ، به پیروی از پانعربها،  خونخوار معرفی می­کند.

- پادشاهی هخامنشیان را دست نشانده یهود خطاب می­کند.

- از روی خواب و خیال می­گوید که پس از داریوش یا خشایارشا! تا زمان صفویه کسی در ایران زندگی نمی­کرده است!!! و تمام مردم ایران را هخامنشیان کشته بوده­اند!!!!! یعنی 2000 سال ایران خالی از سکنه بوده است!

- پادشاهی اشکانیان را منکر شده و آنها را تعدادی یونانی فرار کرده از دست رومیان ­می­داند!!!

- پادشاهی ساسانیان را دروغین و ساخته یهود می­داند و می­گوید تمام کتیبه­ها و بناهای آنها را یهودیان ساخته­اند!

- زرتشت و دین زرتشتی را منکر شده و آنها را ساخته کمپانی هند شرقی می­داند!!!!

- سلمان فارسی را دروغین دانسته و ساخته یهود می­نامد!!

- هم زمان با اینکه معتقد است ایران تا زمان صفویه خالی از سکنه بوده است، بیان می­کند که زبان فارسی در دربار سامانیان ساخته شده است!!!!!!!

- گسترش شعر در زبان فارسی را در نتیجه تلاش یهود برای گسترش زبان فارسی دانسته و معتقد است خدا شعر را حرام کرده است اما مفسران قرآن برای حمایت از یهود آن را پنهان نگهداشته­اند!!!!

- مفسران قرآن را در خدمت اهداف یهود می­داند.

- فردوسی و شاهنامه را جعلی می­نامد.

- مولوی بلخی را یهودی می­نامد!

- و در آخرین خطابه جانانه اعلام داشته­اند که حافظ و دیوانش جعلی هستند!!!!

- وی موذیانه با بیان “در سرزمینی که تا 500 سال پس از اسلام، مسجدی هم برای عبادت روزمره نیست، این همه امام زاده از کجا سر برآورده اند و یا امین و مامون در کجای خراسان نماز جمعه به پا می کرده اند، مگر مسلمان نبوده اند؟ (پورپیرار 30/مهر 1385)” حضور  و بارگاه ملکوتی امام هشتم شیعیان جهان را زیر سوال می­برد!!!

.- بناکننده (پورپیرار) معتقد است که تخت جمشید یک زیگورات ایلامی بوده است!!! و باستان شناسان یهودی به دروغ آنجا را هخامنشی می­نماند. او معتقد است که لوحه­های تخت جمشید که در دانشگاه شیکاگو قرار دارد متعلق به تمدن ایلام است و باستان شناسان یهودی آنها را دزدیده­اند تا مشخص نشود تخت جمشید زیگورات بوده است!!!!!!

جای تاسف است که افرادی مثل مهندس عباس سلیمی نمین با حمایت بی قید و شرط از چنین فرد وابسته­ای، آب به آسیاب ایران ستیزان ریخته و آبروی خود را به حراج می گذارد.

مگر ايشان شيعه نيستند که از دشمن شيعه حمايت مي کنند؟!

.ایشان با مصاحبه­های مشکوک تلاش دارند به گونه­ای مسئولان را وادار به حمایت از نظرات تفرقه افکنانه پورپیرار کنند. به عنوان نمونه بخوانید.  خوشبختانه مسئولین بخش فرهنگی نظام هوشیار بوده و به مجموعه رفتار او پاسخ منفی نشان داده­اند، که نمود آن در خشم سلیمی نمین از مسئولین سازمان میراث فرهنگی نمودار است.

نگاهی مختصر به نظرات پورپیرار، به روشني مریض بودن این فرد را نمایان می­کند ولی نباید ما را از عکس العمل به اعمال هدفمند تفرقه افکنان، منصرف کند.

در این روزها ناصر بناکننده (پورپیرار) با همکاری چند تن از اعضای گروهک تجزیه طلب پانترک اقدام به مصاحبه­ای کرده که نام آن را فیلم گذاشته است! تا به خیال خود تمدن ایرانی را جعلی معرفی کند.

اگر چه لازم است دستگاه­های مربوطه نسبت به اقدامات ضد امنیتی این گروهک تجزیه طلب واکنش بایسته نشان دهند، ولی برای روشن شدن ذهن شما و اینکه بدانید نظرات او از چه قماشی است، بخشی از فیلم به اصطلاح تخت گاه هبچکس را برای شما می­گذارم تا عمق بی سوادی و در عین حال کینه توزی این گروهک را درک کنید.

نکته بامزه اینجاست که دوست گرامی جناب آنتی پورپیرار این یاوه­ی بناکننده (پورپیرار) را با دقت کامل پاسخ داده و مشت محکمی بر دهان ایران ستیزان زده بودند. عجیب است که گروهک تجزیه طلب پانترک با علم به این موضوع این بخش از فیلم را تصحیح نکرده است. صد البته اگر قرار به تصحیح باشد چیزی جز سلام و علیک مصاحبه کننده و مصاحبه شونده باقی نمی­ماند!

این فیلم قرار است با حمایت گروهک تجزیه طلب پانترک و حقوق بگيران موساد در باکو نقش نسخه ایرانی فیلم 300 را بازی کند.

به بخشی از فیلم ضد ایرانی تخت گاه هیچ کس توجه کنید تا بدانید پورپیرار هیچ نمی­داند:

بخشی از فیلم را اینجا نگاه کنید (همراه با نقد اين قسمت)

بخشی از فیلم را اینجا دانلود کنید (همراه با نقد اين قسمت)

از آنجاییکه تارنمای پورپیرار فیلتر شده است، برخی از اعضای گروهک تجزیه طلب به یاری وی شتافته و برایش سایتهای جدیدی افتتاح کرده­اند. فیلم ضد ایرانی تخت گاه هیچکس در تانماهای گروهک تجزیه طلب پانترک قابل دریافت است.

در یادداشت قبل به شما نشان دادم که کدام کتیبه باعث تشویق داریوش به نگارش کتیبه بیستون شده است. باز هم دو عکس پیشین را اینجا می­گذارم تا خوب نگاه کنید.

عکس1. بالا- سنگ نگاره آنوباني­نی (برگرفته از کتاب هزاره­های پرشکوه) پايين- سنگ نگاره بيستون (نقاشی شده در سال ۱۹۰۷)

با مقایسه دو سنگ نگاره به خوبی مشخص می­شود که تقریبا تمام عناصر سنگ نگاره آنوبانی­نی در سنگ نگاره بیستون وارد شده است. بویژه نقش خورشید. البته کتیبه آنوبانی­نی نماینده رفتار ابوغریبی باستانی است. به لخت کردن اسیران توجه کنید.

 پورپیرار تلاش داشت نشان دهد که نقش خورشید در کتیبه بیستون، جعلی است!!! البته خود مانده بود که چه توجیهی برای این جعل بسازد که به فکرش رسید که بدون هرگونه دلیل و تنها بر اساس خواب و خیال مدعی شود که: در جای نقش خورشید، نقش ستاره داوود یا شمعدان مقدس بوده است!!!! بیچاره ننه مرده هنوز نمی­داند که ستاره داوود آیا آنچنان قدمتی دارد یا نه و هنوز نمی­داند که خود یهود هم در منشا آن مانده است! نگاه کنید

مقایسه­ی سنگ نگاره بیستون با سنگ نگاره بسیار قدیمی آنوبانی­نی، آب سردی بر صورت آقای ببر کاغذی بود. پورپیرار مات و مبهوت مانده بود که چه کند و چگونه این گند را ماست مالی کند که پرسش یکی از طرفدارانش، او را بر آن داشت که مدعی شود که بنده در سنگ نگاره آنوبانی­نی دست برده و به قول خودش ستاره 4 پر را با ستاره خورشید عوض کرده­ام!!!! بخوانید: 

نویسنده: ناصر پورپیرار                                   چهارشنبه 5 ارديبهشت1386 ساعت: 12:36

آقای جنت مکان. سئوال شما مرا واداشت تا به آن یادداشت رجوع دوباره کنم و به نکته ی تازه ای برخوردم که سخت اعجاب انگیز می نمود. در قسمت بالای کتیبه ی آنوبانی یک ستاره ی چهار پر نقش شده که نظیر کامل آن بر گردن بند مهاجم کتیبه ی دوم نیز آویزان است. این ستاره ی چهار پر احتمالا می تواند نقش اولیه ای از ستاره ی شش پری باشد که یهودیان امروز به عنوان ستاره ی داود معرفی می کنند. دقت در این ستاره ی چهار پر مرا بیش تر قانع کرد که حجار این دو کتیبه حرفه ای نیستند و قصد تهیه ی گزارشی عجولانه از پوریم برای تاریخ را داشته اند. کسی ]!!!!![ به من خبر داد که این ستاره ی چهار پر را کسانی در وبلاگ های شان برای منظورهایی با ستاره ی شمش عوض کرده اند!!! رجوع کردم و شخصا این جعل را دیدم و باورم شد که این حضرات اگر خود یهودی نباشند پس دنباله روی کامل کنیسه و حقوق بگیر آنان اند.

همانگونه که می­بینید:

1- طبق نظر استاد بی­سواد پورپیرار، بالای کتیبه آنوبانی­نی، ستاره 4 پری بوده که من در وبلاگم آن را با ستاره شمس عوض کرد­ام!!!!!

2- حجار غیر حرفه­ای بوده و تنها خواسته نقشی از پوریم بکشد!!!!!

3- آن ستاره 4 پر احتمالا نقش اولیه ستاره داوود بوده است!!!!

4- بنده (ایران) اگر یهودی نباشم، دنباله­روی یهود و حقوق بگیر کنیسه هستم!!!!

 خدایا شکرت! می­پرسید: چرا خدا را شکر می­کنم؟ خدا را شکر می­کنم بدین خاطر که نشان داد که اگر پورپیرار برای یادداشتی از سوی من و ناریا2، دو خط هم جواب داشته باشد و احساس کند درست می­گوید با پر رویی تمام و با آب و تاب و چندیدن اتهام، خواهد نوشت.

اما افسوس که این بار هم استاد در تله گیر کرده است. همچون: مرداب شمالی برای پورپیرار

برای ریختن یک فرقون خاک بر دهان پورپیرار، کمی به عقب بر­می­گردیم. به نوشتاری از خود پورپیرار. به تاریخ 28/آذر/1385 بر می­گردیم که پورپیرار در آن از سنگ نگاره آنوبانی­نی به عنوان ملاکی برای مقایسه با سنگ نگاره دیگری استفاده کرده بود.

عکس 2: سنگ نگاره آنوبانی­نی و سنگ نگاره شیخ خان (عکس از تارنمای پورپیرار گرفته شده است)

متن نوشته شده توسط پورپیرار درباره مقایسه­ی این دو سنگ نگاره:

خصوصیات حجاری سمت راست را، خلاف نمونه سمت چپ، از تظاهرات معمول در نقوش سفارشی از جانب یک قدرت سیاسی - نظامی، از قبیل نشان و لباس و کلاه و ریش و موی سر مجعد و فر خورده و اصحاب همراه فرمانده و رشته طناب متصل کننده ی اسیران دست بسته و نقش خدای پشتیبان و غیره، خالی می بینیم. اثری است زمخت تراش، از حجاری آماتور و آزاد، که با کار خود گزارش مستقل و موحشی به تاریخ عرضه کرده است. این جا نبرد و ستیزی مصور نیست و در برابر مهاجم، نیروی نظامی نمی بینیم، خانواده ای است مواجه شده با هجوم شبیخون وار یک کمان به دست، که تبری بر کمر و پیشانی بندی به سر دارد. لباس و رفتار مهاجم، نظامی و تربیت شده نیست، تیر دان و کمان خود را، برابر عرف بردوش نمی برد، که با دست یدک می کشد و سپر دفاعی ندارد، چنان که خانواده ی وحشت زده رفتار مدافعانه ندارند و صحنه از درگیری با مهاجم و اسارت و دست بستگی آن ها نشانی نمی دهد؛ مرد ترس خورده ای است زانو زده بر سکوی استراحت خانه، با زیر اندازی بر آن، که دست ها را به درخواست نجات در مقابل صورت آورده، زنی با چشم های درشت و چهره ی کشیده و ظریف، با زینتی بر زلفان، تکیه داده به پای شوی و دستی حفاظ صورت کرده، به کمان دار التماس می کند و کودکی به پهلو چرخیده و با هاله ای از نیم رخسار، که مادر به گونه ی خود چسبانده است، زیر پای مهاجم فشرده و له می شود. این تابلو می توانست روایت روشن و سندی ماندگار از حادثه ی پلید و خالی از ترحم پوریم شناخته شود، اگر متن کتیبه ی توضیح صحنه را پاک نکرده بودند!!! پرسش ساده این است که چرا از میان این همه سنگ نوشته در ایران، متن این کتیبه ی ظاهرا بی اهمیت را سترده اند؟!! (پورپیرار، 28/آذر/1385، یادداشت پوریم 17) 

 پورپیرار در یک بررسی فوق علمی در یادداشت پوریم 17، عکس شماره 2 را گذاشته و با مقایسه سنگ نگاره­ شیخ خان (عکس 2، سمت راست) با سنگ نگاره آنوبانی­نی (عکس 2، سمت چپ)، مدعی شده است که :

1-  سنگ نگاره راست، بر خلاف نمونه چپ، تظاهرات معمول در نقوش سفارشی از جانب یک قدرت سیاسی - نظامی، از قبیل نشان و لباس و کلاه و ... را ندارد. این یعنی که پورپیرار قبول دارد که کتیبه آنوبانی­نی یک کتیبه سفارش شده از قدرت سیاسی-نظامی بوده است.

2-] سنگ نگاره سمت راست برخلاف نمونه چپ،[ اثری است زمخت تراش، از حجاری آماتور و آزاد، که با کار خود گزارش مستقل و موحشی به تاریخ عرضه کرده است. یعنی سنگ نگاره آنوبانی­نی آماتور نیست. اصولا پورپیرار با مقایسه این دو سنگ نگاره به دنبال این بود که بگوید یکی شاهانه است و دیگری فقیرانه!!! اولی را آنوبانی­نی کشیده و دومی را مردمی که از دست یهودیها فرار می­کرده­اند!!!!

3- در] سنگ نگاره سمت راست برخلاف نمونه چپ،[ در برابر مهاجم، نیروی نظامی نمی بینیم، یعنی در سنگ نگاره آنوبانی­نی در برابر مهاجم (شاه=آنوبانی­نی) نیروی نظامی می­بینیم

4- در] سنگ نگاره سمت راست برخلاف نمونه چپ،[ لباس و رفتار مهاجم، نظامی و تربیت شده نیست، تیر دان و کمان خود را، برابر عرف بردوش نمی برد، یعنی در سنگ نگاره آنوبانی­نی، مهاجم (شاه=آنوبانی­نی) نظامی تربیت شده است و برابر عرف، کمان بر دوش دارد (عکس 2 را نگاه کنید).

 با خواندن مطلب نوشته شده توسط خود پورپیرار به این نتیجه می­رسید که پورپیرار در صحت انتساب سنگ نگاره آنوبانی­نی به یک قدرت سیاسی-نظامی شکی ندارد و آن را سفارش شده و به قولی رسمی می­داند.

بنده عکسی از همین کتیبه­ی مورد تایید پورپیرار را برایش گذاشتم و به او نشان دادم که آن خورشید بالای سر فروهر در کتیبه بیستون از کجا منشا گرفته است. از آنجاییکه تمام بافته­های پورپیرار بر باد هوا رفته بود و در برابر پرسش خوانندگان وبلاگش پاسخ درستی نداشت، دست به آشوبگری زده و با مقایسه تصویر ارائه شده از سوی خودش و مقایسه آن با تصویر ارائه شده در یادداشت من، مدعی شده است که من در تصویر دست برده­ام و ستاره 8 پری به جای 4 پر جا داده­ام!!!!!

او که به خیال خود کشف بزرگی کرده و مشت مرا باز کرده است، بخشی از یادداشت جدید خود را به این موضوع اختصاص داده تا به خیال خود کمی از خاکهای ریخته شده در دهانش را به بیرون بریزد!

 استاد جعل و دروغ و در یک کلام بوقلمون صفت­ترین نویسنده­ای که در تمام عمرم دیده­ام، برای فرار از تله­ی که در آن گیر کرده، در یادداشت جدید خود همه­ی آن حرفهای نوشته شده توسط خودش را فراموش کرده و در ذیل همان عکس (عکس 2) در تناقض آشکار با نوشته­ی قبلی­اش، نوشته است که:

هیچ یک از این دو نقش برجسته علائم و اعتبار رسمی و خصوصیات کتیبه های کهن را ندارند و در هر دو حجاری، مهاجمان رفتار و شمایل و آرایش و البسه گزیدگان را بر خود نبسته اند. شرح کتیبه ی سمت راست را در ایران شناسی بدون دروغ شماره ی ۱۷ آورده ام و در باب شرح کتیبه ی سمت چپ نیز می توان گفت  با کاری آماتور رو به روییم که رخ داد ایلغاری خشن را ثبت کرده است. در تصاویر سمت چپ مرد مهاجم فاقد ژست ها و وقار معمول سرداران و حاکمین مصور شده در نقوش کهن است. کمانی را ناشیانه بر دوش دارد و با دستی چماق و با دست دیگر تبری برداشته است. زن مقابل او، که حلقه ی اتحاد به مرد عرضه می کند، بر کتف خود مقداری وسایل نظامی می برد که در ظاهر تبر و تخماق هایی کوچک اند. آن چه جای تامل دارد، نقش ستاره ی چهار پری است که برفراز سر مرد در کتیبه ی سمت چپ و همان نقش بر گردن آویز مهاجم کتیبه ی سمت راست قرار دارد. (پورپیرار، 6/اردیبهشت/1386، یادداشت پوریم 55) 

هرگز  نویسنده­ای را نمی­توانید پیدا کنید که این چنین بوقلمون صفت باشد. دیروز سنگ نگاره آنوبانی­نی ملاکی برای رد کردن سنگ نگاره شیخ خان بود و اثبات اینکه کتیبه شیخ خان را فراریان از پوریم کشیده­اند!!!

دیروز وضع ظاهری آنوبانی­نی ملاک عرف زمانه بود و امروز ژست و وقار حاکمانه ندارد!!!!!! و کمانش را ناشیانه در دست گرفته است!!!! درحالیکه چند وقت پیش کمانش را به عرف حمل می­کرد!!!

ببینید! چقدر زیبا یک کتیبه می­تواند در ذهن مریض پورپیرار دو نوع توصیف داشته باشد!! جایی که به کار آید سند است و جاییکه شیادی پورپیرار را بر همگان روشن کند تبدیل به اثری آماتور و بی­هویت می­شود! خدا تمام بیماران را شفا دهد.

 استاد جعل و دروغ­پراکنی به پیروی از آنکه "کافر همه را به کیش خود پندارد"، در یادداشت جدید خود مرا متهم کرده است که ستاره 4 پر در سنگ نگاره آنوبا­نی­نی را با 8 پر عوض کرده­ام تا الهام بخشی برای خورشید کتیبه بیستون بسازم!!!

او با گذاشتن عکس تارنمای خودش در کنار عکس تارنمای من مدعی شده است که: 

عکس 3. مقایسه تصویر سنگ نگاره آنوبانی­نی در دو تارنما. برگرفته از تارنمای پورپیرار

اما هنوز نکته ای باقی است: در ۸ تصویری که از کتیبه ی به اصطلاح آنوبنی در پل زهاب دیده ام، علی رغم برخی بد ذوقی ها در گرته برداری، همه جا نقش فراز سر مرد، ستاره ای ۴ پر است، که امروز در آرم اتحادیه ی نظامی اروپا، ناتو، نیز منعکس می بینیم. با اشاره هایی شاید بتوان مدعی شد که این ستاره چهار پر نخستین نما و الگوی ستاره ی داود نزد یهودیان بوده است. اما در تصویر سمت چپ ]برگرفته از تانمای ذوالقرنین[، همین کتیبه را می بینیم که کودکان نان خور کنیسه، به خیال خودشان برای محو رد پای تعویض ستاره ی فراز سر اهورا مزدا در کتیبه ی بیستون و ایجاد اغتشاش، به جای ستاره ی چهار پر، جاعلانه و احمقانه، ستاره شمش را گذارده اند!!!! آن ها و اربابان شان ظاهرا به دشواری و پس از بی آبرویی کامل بین المللی در خواهند یافت که آن دوران سروری و سلطنت شرق و ایران شناسی، بدون بازگشت سپری شده و امروز کم ترین تحرک آن ها زیر نظر جوانان هوشیار و مردم هوشیار و بد بین شده ی منطقه می گذرد. (پورپیرار، 6/اردیبهشت/1386، یادداشت پوریم 55) 

 به نیکویی می­بینید که پورپیرار نوشته است: که کودکان نان خور کنیسه، به خیال خودشان برای محو رد پای تعویض ستاره ی فراز سر اهورا مزدا در کتیبه ی بیستون و ایجاد اغتشاش، به جای ستاره ی چهار پر، جاعلانه و احمقانه، ستاره شمش را گذارده اند!!!! او در بخش نظرات یادداشت قبلش گفته بود: کسی به من خبر داد که این ستاره ی چهار پر را کسانی در وبلاگ های شان برای منظورهایی با ستاره ی شمش عوض کرده اند!!! موضوع بسیار جالب و پر خنده شده است. این دست و پا زدن پورپیرار در دل خود دو فرض دارد:

1- با 8 پر شدن، ستاره سنگ نگاره آنوبانی­نی، منشا خورشید کتیبه بیستون مشخص شده و نظرات قلابی پورپیرار هوا می­شود.

2- تعویض ستاره 4 پر با 8 پر در سنگ نگاره آنوبانی­نی، در وبلاگ ذوالقرنین و صد البته در پاسخ به نظرات قلابی پورپیرار و برای خنثی کردن آن، در همین چند روزه انجام شده است!!!!

 در پاسخ به این یاوه پورپیرار باید عرضه بدارم که:

1-  عکس شماره 4 در یادداشت قبل از کتاب “هزاره های پر شکوه” اسکن شده است و شما می­توانید آن را در صفحه 206 همان کتاب با عنوان: “سنگ نگاره­ی آنوبانینی پادشاه لولوبی” بیابید. بنابراین، نوشته پورپیرار که بنده برای محو رد پای تعویض ستاره ی فراز سر اهورا مزدا در کتیبه ی بیستون و ایجاد اغتشاش، به جای ستاره ی چهار پر، جاعلانه و احمقانه، ستاره شمش را گذارده ام، به یک جوک بی­مزه و قابل نشخوار توسط طرفداران پورپیرار تبدیل می­کند. چگونه بنده عکسی را که اصل آن موجود و در دسترس همگان است جعل کرده­ام؟!!!

2- حال دیدید بنده عکس را از کجا آورده­ام؟ شاید این جعل را دوست عزیزم داریوش احمدی انجام داده باشد!!! راستی! چطور داریوش احمدی در زمستان 1383 (چاپ اول کتاب هزاره­های پر شکوه) از یادداشتهای فروردین 1386 پورپیرار آگاه بوده و برای پیشگیری! دست به جعل زده است؟!!!  

3- آیا به راستی من و داریوش احمدی دست به جعل زده­ایم؟ یا پورپیرار به منابع درست و دقیق دسترسی ندارد؟! کدام؟

سری به منابع می­زنیم تا ببینیم ستاره آنوبانی­نی چند پر است.

 به سراغ کتاب The Archaeology of Elam: Formation and Transformation of an Ancient Iranian State می­رویم (نویسنده: D. T. Potts)، در صفحه 319 عکس زیر را خواهیم دید که دقیقا با آنچه داریوش احمدی و من در تارنمای ذوالقرنین آورده­ام مطابقت دارد:

عکس 4. سنگ نگاره آنوبانی­نی در کتاب “باستان شناسی ایلام”. (1999) ص. 319

 به سراغ یک مقاله خیلی قدیمی (سنگ نگاره های ایران باستان) از Neilson C. Debevoise می­رویم که در سال 1942 منتشر شده است. در صفحه 81، عکس 5 را می­بینیم که باز هم ستاره 8 پر دارد:

عکس 5. سنگ نگاره آنوبانی­نی در مقاله “سنگ نگاره ­های ایران باستان” (1942)

 اما چیزی که باعث می­شود برای پورپیرار متاسف شوم اینست که چرا پورپیرار به لینکی که در یادداشت پیشین داده بودم توجه نکرده بود. در آنجا من پیوند به عکس جالبی از خود کتیبه داده بودم نه نقاشی آن. حال دوباره لینک عکس آنوبانی­نی را گذاشته و از شما می­خواهم در آن دقت کرده و بگویید 4 پر است یا 8 پر! برای راحتی شما، در عکس زیر، در کنار نقش اصلی ستاره کتیبه آنوبانی­نی، ستاره های 4 پر (از تارنمای پورپیرار) و 8 پر (از تارنمای خودم) را گذاشته­ام. مقایسه کنید و بگویید 4 پر یا 8 پر !!!

عکس 5. بخشی از سنگ نگاره آنوبانی­نی. آیا ستاره 4 پر است یا 8 پر ؟

 برای آقای پورپیرار نصیحتی دارم: پیش از اینکه کسی را به جاعل بودن متهم کنی، به آخرت فکر کن. در این دنیا که مشتت باز شد، حساب ما باشد برای آن دنیا.

اگر پورپیرار قرار است به منابع ناقص مراجعه کنند. به خود من می­گفت! عکسهای بهتری برایش می­فرستادم! عکسهایی که ستاره­اش مثل وضع فعلی پورپیرار، پرهایش ریخته است!!!

پورپيرار که هنوز نمي داند قدمت کتيبه مورد ادعايش چقدر است، بهتر است خاموش بماند و به قصه بافي ادامه ندهد.

در پایان، برای چند تن از طرفداران پورپیرار که با نظرات بسیار علمی خود، ذات پلشت خود را به نمایش گذاشتند آرزوی شفای عاجل دارم. این بی­خردان بایستی می­دانستند که پاک نشدن پیامهایشان خبر از آینده بدی برای استادشان دارد.

نمونه­ای از این پیامها:

 ای طرفداران پورپیرار بدانید که استادتان هیچ نمی­داند و مشکل شما با فحاشی حل نخواهد شد.

خدا با صابران است.

======================================================

پاسخ به سخنان پورپیرار در خصوص جزر شرقی کاخ تچر داریوش

سنگ نوشته آنوبانی نی

فيلم مستندي درباره سد سيوند (بخوانيد حمله بي سابقه سيما به سازندگان سد سيوند)

فردوسی ، ناصر پورپیرار و قوم یهود!!

در اینجا از برای فراهم آوردن اسباب خنده نگاهی گذرا به نوشتار پر از خیالبافی و پریشان­گویی پورپیرار خواهیم انداخت.

                  1- دستگاه عرب یاب!                             

شکل 1: ندینتبیره 

پورپیرار عکس 1 را پیش روی طرفداران گذاشته و نوشته است: 

می­بینید که دماغ عقابی و ریش جلو آمده ویژگی تیپیک شیوخ و عشیره نشینان عرب گفته شده و بنابراین صاحب عکس عرب است! یا از  اجداد اعراب است!!!!

شکل ۲: ارخه 

در ادامه، برای این عکس 2 می­نويسد:

 ظاهرا پورپیرار به خودش دستگاه عرب­یاب وصل کرده است که از روی حجاری سنگی هم توانایی شناسایی زبان و نژاد افراد را دارد!!!! واقعا که باید گروهک تجزیه طلب پانترک به دلیل داشتن چنین استاد بسیار بسیار بسیار بزرگی به خود ببالد. همینجا توصیه می­کنم در صورتیکه عربی را گم کردید به انتشارات کارنگ، استاد دیپلمه­ی بسیار دان، خاخام پورپیرار مراجعه کنید تا با عرب یاب خود شما را یاری کند!

واقعا که تمام کتیبه خوانان و باستان شناسان و چهره شناسان باید جلوی این استاد بزرگ لنگ بیندازند. استاد چیزهایی می­بیند که به چشم هیچ آدمیزادی نمی­آید!! نمونه­ی این خیالبافی حضرت استاد در زیر عکس 3 دیده می­شود: 

شکل ۳: فراده 

 نمی­دانم چه بنویسم. پورپیرار در این نوشتار می­خواهد به ما نشان دهد که ببینید چه طرفداران احمقی دارم. عکسی را می­گذارم و چیزی در موردش می­نویسم و آنها بدون دیدن آن چیز، هورا می­کشند. واقعا به پورپیرار در داشتن طرفدرانی چنین احمق، رشک می­برم.

شاید هم من اشتباه می­کنم و پورپیرار این آخر عمری دچار روان­پریشی شدید شده است و در خیال خود چیزهایی می­بیند که وجود ندارند. مانند پوزخند بر لب نقش برجسته!

در اینجا پورپیرار هنوز در مکاشفه­ی یوحنایی به سر می­برد و معولم نشد که سرانجام کتیبه بیستون را یهودیها پس از پوریم نوشته­اند!! و یا در زمان داریوش نوشته شده است!! شاید هنوز مکاشفه تمام نشده و ارواح هنوز هم در گوش پورپیرار چیزهایی می­گویند! در ناریا2 به حد کافی به این تناقض پورپیرار پرداخته شده است.

امید که تا بدین­جا با استادی استاد بزرگ به خوبی آشنا شده باشید.

یک نکته که نباید از حق گذشت اینست که برخلاف گذشته اینبار پورپیرار بر صحت متن کتیبه نه تنها اشکالی نمی­بیند بلکه در درست خواندن آن تلاش گسترده دارد که این جای شکر دارد. صد البته این کار پورپیرار از سر دانایی نیست بلکه از سر ارایه برداشت­های خود ساخته از نوشتار کتیبه است. به قول معروف از حب علی نیست، از بغض معاویه است! وی برای سوء استفاده از متن کتیبه مجبور است متن کتیبه را به عنوان یک سند تاریخی بپذیرد، ولی همچون همیشه روح جعل پرورش اجازه نمی­دهد در آرامش باشد!

2- ارمنستان در بابل است!

نمودی از بی سوادی مطلق پورپیرار

حال برای اینکه هوش از سر پورپیرار بپرانیم و به بی­سوادی وی مهر دیگری بزنیم، به یکی از ادعاهای وی می­پردازیم تا اوج خنگی این بیچاره و درمانده را درک کنید:

پورپیرار در بررسی متن کتیبه باز هم دست به برداشت احمقانه­ای از نوشتار دیگران زده تا به خیال خود دوباره چیزی را نشان دهد که دیگران نمی­بینند. او نوشته است:

 نکته بامزه ای است.

1-   ابتدا نام­های ارخه و هلدیته، احتمالا با لیست نام­های باستانی ارمنی! مطابقت داده شده و مشخص می­شود که این نام­ها ارمنی نیستند!!

2-     در همین حال اثبات می­شود که جایی به نام ارمنستان وجود نداشته است!!!!! 

پرسش ساده اینست: پس لیست نام­های باستانی ارمنی را از کجا آورده­اند که مشخص شده ارخه و هلدیته ارمنی نیست؟؟! پس اگر لیستی و منبعی برای مقایسه وجود دارد، باید ارمنستانی هم وجود داشته باشد مگر می­شود ارمنی باشد و ارمنستانی نباشد؟! مگر اینکه قبول کینم هیچ چیز دلیل هیچ چیز نیست!!!!

پورپیرار به وضوح فریاد می­زند که جایی به اسم ارمنستان در زمان هخامنشیان وجود نداشته است و وجود مکانی بدین نام ساخته­ی جاعلان است! (این نام را  جاعلین مسائل تاریخ شرق میانه، با سوء استفاده از شباهت تلفظ، از آن روی به عهد کهن کشانده­اند،  که ….. (آشنایی با ادله و اسناد رخ داد پلید پوریم 50)).

خوب! تا اینجا متوجه شدید که پورپیرار اصرار بر این دارد که جایی به نام ارمنستان در زمان هخامنشی وجود نداشته و وجود واژه­ای به صورت Armina در بخش پارسی کتیبه، باعث شده تا جاعلین آن را Armenia بخوانند و بگویند ارمنستان است!!!! همچنین مدعی است که Armina جایی در بابل بوده است!!!!

نوشتار پر از غلط پورپیرار تنها به کار پانترک­ها می­آید و بس!

توجه شما را به این نکته جلب می­کنم که خوشبختانه کتیبه بیستون سه زبانه است و به راحتی می­توان عمق بی­سوادی پورپیرار را به نمایش گذاشت. و از آنجاییکه پورپیرار شدیدا اعتقاد دارد این کتیبه را حکاکان ممتاز خاورمینه­ای حک کرده­اند، پس دست کم باید بپذیرد که نگارندگان متن از زبان پارسی باستان، ایلامی و بابلی آگاهی داشته­اند.

حال به سراغ کتیبه می­رویم.

بر حسب تصادف زبان بابلی که پورپیرار به آن علاقه­ی شدیدی دارد، باعث رسوایی پورپیرار می­شود. اگر آنگونه که پورپیرار مدعی است Armina ، محلی در سرزمین بابل باشد، پس بابلیان بایستی آن را به خوبی بشناسند و همین نام را برایش استفاده کنند. پس باید به دنبال معادل واژه­ی Armina در بخش بابلی کتیبه گشت.

در کتیبه بابلی بیستون، برابر واژه­ی Armina چه چیزی نوشته شده است؟

بابلیان به Arminaی پارسی چه می­گفته­اند؟ 

در پی یادداشتهای اخیر، وی به خیال خود در تلاش است به خواننده القا کند که نام­ قوم­های آورده شده در کتیبه­های هخامنشی به درستی خوانده نشده است!!! تا به خیال خود خاورمیانه جدیدی بسازد که برای اجرای پوریم در آن نه چند میلیون سرباز بلکه چند سرباز کافی باشد!

پورپیرار در یادداشت 17 فروردین خود نوشته است:

بدین ترتیب سند کتیبه ی بیستون داریوش نیز بخش های تاریخی قابل دفاع و محرزی دارد که می توان به مدد و با وسیله و واسطگی دیگر عوامل و آثار و نشانه ها مستحکم و مسلّم کرد و نیز حاوی ادعاها و اطلاعاتی است که دیگر عناصر و حوادث قابل تایید تاریخی بر آن ها صحه نمی گذارد. آن چه را که تا این مرحله می توان اعلام و به گونه ای محکم اثبات کرد، این که از قریب ۴۷ کتیبه ی ریز و درشت و متنوعی که اینک به داریوش نسبت می دهند، ۳۹ کتیبه و خرده نوشته و مهر و غیره، که با این علائم شناسایی می شوند: De, Dg, Dh, Dpa, Dpb, Dpc, Dpd, Dpe, Dsa, Dsb, Dsd, Dse, Dsf, Dsa, Dsb, Dsd, Dse, Dsf, Dsg, Dsi, Dsj, Dsk, Dsl, Dsm, Dsn, Dso, Dsp, Dsq, DSs, Dst, Dsu, Dsv, Dsw, Dsx, Dsy, Dsab, Dza, Dzb, Dzc, Dw. به طور قطع جعل جدید و در زمره اعمال شیادی های متداول در موضوع داریوش هخامنشی است….

در اینجا با دلایل بسیار محکم !!!! که تنها به کار پانترکان بی­عقل می­آيد کتیبه­های هخامنشی را جعلی اعلام می­کنند. صد البته مشخص است که دلایل او چیزی جز خیالبافیهای یک روان پریش نیست که در تمام دنیا یک نفر نیز پیدا نمی­شود تا حرف­های شکمی این درمانده را قبول کند. اما پورپیرار از آنجاییکه به کتیبه بیستون نیاز دارد، آن را از دریافت نشان درجه یک جعل محروم می­کند!!

سپس ادامه می­دهد:

بدین ترتیب کتیبه ی بیستون به حضور اقوام متعددی در شرق میانه اعتراف دارد، که به دنبال خشایارشا تاکنون، از هویت تاریخی و منطقه و محل اقامت جغرافیایی آنان مطلقا بی خبریم و شناخت برخی از آن ها، از جمله بابلیان و آشوریان و ایلامیان، تنها به مدد اشارات تورات میسر شده است.   

در اینجا با هدف اصلی نگارش جدید پورپیرار کم کم رو به رو می­شویم. اقوام آورده شده در کتیبه با امروزیها فرق دارند!!!

نویسنده روان پریش ما حضرت استاد تمام دوران­ها! نوشته­اند:

این که باستان ستایان احمق ما خود را از سلاله این مردک فرهنگ­کش و خون ریز و بنده ساز و باج گیر می دانند، آشکارا از پیشینیان ممتاز خویش جدا می شوند و تبار خود را با افتخار به قلع و قمع کنندگان هستی کهن ایرانیان می بندند، از عجایب قدرت یهودیان در مسخ تصورات تاریخی این جماعت است. 

جمله بالا را چند بار بخوانید تا بدانید چرا پورپیرار را روان پریش می­دانم. پورپیرار در جمله بالا گلایه می­کند که چرا باستان شناسان پورپیرار صفت (= احمق) آشکارا از پیشینیان ممتاز خویش جدا می­شوند!!! در یادداشت پورپیرار دو نکته است که پورپیرار بایستی به  آنها فکر می­کرد ولی همچون همیشه، بدون لحظه­ای فکر کردن به نگارشگری معاویه و صدام پرستانه­ی خود ادامه داده است:

1- مگر پورپیرار مدعی نیست که تمام مردم خاورمیانه بوسیله یهودیان قلع و قمع شدند؟ پس چگونه است که از پیشینیان ممتاز باستان شناسان صحبت می­کند؟ آیا انسانهای مرده هم می­توانند فرزندانی بوجود آورند که پورپیرار گله دارد چرا اینها به نیاکان ممتاز خود توجه ندارند؟

2- پورپیرار میگوید که اینک مفهوم تمامی آن­ها از منظر تاریخی و جغرافیایی و فرهنگی و زمان شناسی و تقویم مطلقا تاریک است و راهی برای رمز گشایی حتی یکی از داده های زیر نمی یابیم. حال بایستی از استاد روان پریش دوران پرسید پس چگونه بر ممتاز بودن آنها اشاره دارد درحالیکه نمی­داند آنها اصلا کی هستند و کجا زندگی می­کرده­اند؟! پورپیرار که نمی­داند چه بگوید همچون بیچارگان در یادداشت دیگری به تاریخ 19/1/1386 می­نویسد که:

سایه های دروغ در کتیبه ی بیستون چندان غلیظ است که راوی، یعنی داریوش را هم از انبوهی آن در هراس می بینیم و از آن که مطمئن است ادعاهای غیرممکن و بی پایه اش را، مردم همان زمان و نیز آیندگان باور نخواهند کرد

پورپیرار که می­دانست با ادامه دادن به نوشتار پیشین در تله­ی دیگری گیر خواهد کرد. خیلی زود تغییر جهت داد و دو روز پس از نوشتار اول برای فرار ، نوشتاری را آغاز کرد تا مفری بیابد. در اینجا  او تلاش دارد بگوید که در کتیبه بیستون دروغگویی شده است!

پورپیرار این استاد بی­دیپلم می­نویسد که:

تصور موکد من چنین است که چون کاتبان کتیبه ها با خبر بوده اند داریوش از خواندن آن متن، چنان که خود در بند بیستم ستون چهارم همین کتیبه تایید می کند، عاجز بوده است، انتقام جویانه او را با نگارش این گونه مضامین تمسخر کرده اند!!! چرا که رد چنین الدرم های قلدر منشانه و خود بزرگ بینی های مختص عقب ماندگان، در دیگر سنگ نبشته های داریوش نیز آشکارا است

استاد بسیار باسواد جماعت نژادپرست پانترک می­گوید که کاتبان از بی­سوادی داریوش آگاه بوده­اند و برای تمسخر وی چیزهایی در کتیبه نوشته­اند!!!! واقعا دلم برای پورپیرار می­سوزد. نکته جالب اینکه این کشف جدید مغز معیوب استاد تمام دورانها! از خود کتیبه بوده است و می­گوید که کتیبه بر بی­سوادی داریوش تایید می­گذارد. حال ببینیم بندهای آخر ستون چهارم چه چیزی نوشته شده است که پورپیرار، این استاد دیپلمه را به این نتیجه رسانده است که داریوش سواد نداشته!!! 

داريوش شاه گويد : به خواست اهورا مزدا اين نوشته را من [ به طريق ] ديگر [ نيز ] کردم . بعلاوه به [ زبان ] آريايي بود هم روي لوح هم روي چرم تصنيف شد . اين نپشته به مهر تأييد شد . پيش من هم نوشته هم خوانده شد . پس از آن من اين نپشته را همه جا در ميان کشورها فرستادم مردم پذيرا شدند. (کتیبه بیستون، ستون چهارم ، بند بیستم) 

پورپیرار خوانده شدن کتیبه در پیشگاه داریوش را دلیل بی­سوادی داریوش دانسته و به خود اجازه داده همچون همیشه به خیالپردازی کودکانه بپردازد. از این پس هرگاه دیدید متنی در برابر بزرگی خوانده می­شود نتیجه بگیرید که آن بزرگ سواد ندارد!!!! نتیجه گیری پورپیراری!

در ادامه می­نویسد:

آن چه را می توان به یقین دریافت این که تدارک کتیبه ی بیستون یک عمل بدون توجیه، غیر ضرور، صرفا نمایشی و مسلما برای جلب توجه آیندگان بوده است، زیرا زمانی که شخص داریوش هم از خواندن متن آن کتیبه به خطی تازه ساخت عاجز بوده، پس به سختی در آن زمان خواننده ای به تعداد انگشتان یک دست می یافته است.

ظاهرا پریشان احوالی پورپیرار لحظه به لحظه رو به فزونی است. نکته جالب اینکه حضرت استاد با استلالات بسیار پیچیده که قابل رويت نیز نیست! اثبات فرمودند که کتیبه برای آیندگان نوشته شده است! احتمالا نیاکان ممتاز ایشان در خاورمیانه کتیبه­هایشان را برای گذشتگان می­نوشته­اند که هخامنشیان سنت شکنی کرده و برای آیندگان نوشته­اند!!!! واقعا کشف بزرگی بود!

این قضیه­ی قرص­های پورپیرار هم، یک سریال دونباله دار شده است! یک روز که قرصها را نمی خورد دچار مشکل می­شود این روزها هم از همان روزهاست. پورپیرار در چند خط بعدی دچار حمله روانی شده و می­نویسد که:

آیا بیان بی لگام داریوش در بیستون و به ویژه بی پروایی او در قبول اقدام به کثیف ترین شکنجه های نوع ابوغریبی، حقه ای است که یهودیان نسبت به دستمزد بگیران پیشین خویش، پس از پایان پروژه ی پوریم و بی نیازی به آنان سوار کرده و برای انتقال آدم کشی قوم خود به دوش داریوش هخامنشی، تدارک دیده اند؟!! 

در اینجا نظر استاد برگشته و قدمت کتیبه بیستون را تغییر داده و مدعی می­شود که این کتیبه توسط خردمندان یهود ! پس از پایان پوریم نوشته شده است تا گناه پوریم را به گردن داریوش هخامنشی بیندازند!!!!

اگر اينگونه بوده چرا شرح پوريم را در کتاب ديني خود آورده اند؟ احتمالا محض خنده!

حضرت اشرف مشخص نفرموده­اند در زمانی که به ادعای ایشان جنبنده­ای در خاور میانه نبوده است نگارش چنین کتیبه­ای برای انتقال گناه به گردن دیگری چه حکایتی است؟ احتمالا حکایت پورپیراری!

بیچاره پورپیرار فراموش کرده که چند خط بالاتر داریوش را راوی متن نامیده بود!!!

نکته بامزه اینجاست که پورپیرار هر آنچه غربیان در مورد هخامنشیان گفته­اند در ذهن کوچک خود زیر سوال می­برد و آنها را خدمتگزار یهود می­داند. به راستی چرا او برای بررسی کتیبه بیستون به همان نوشته­ها آویزان می­شود مگر قرار نبود یک محقق خودی کتیبه را برایشان ترجمه جدید کند؟!!! پورپیرار برای فرار از این تناقضها می­نویسد: نقل های مربوط به مبحث جاری را از کتاب کم تر تبلیغی «کتیبه های هخامنشی» بر می دارم که کاری از «پیر لوکوک» فرانسوی و از اساتید نوخاسته در موضوع هخامنشیان است که به نظر می رسد نسبت به تبلیغات کنیسه، از آن که ظاهرا یهودی نیست، تعهد کم تری از خود نشان داده است. پورپیرار که از ادامه همکاری محقق خودی ناامید شده است دست به دامان همان به قول خودش هخامنشی سازان می­شود! و البته توضیح می­دهد این یکی ظاهرا (توجه کنید ظاهرا!) یهودی نیست!!!! نکته بامزه اینجاست که در نقل قول هم باز جانب امانت را نگه نداشته و نام­ها را به فرم اولیه آورده است تا به خیال خود، ذهن خواننده را مشوش کند. از پورپیرار باید پرسید اگر خوانندگان کتیبه­ها در فهم نام­ها ناموفق بوده و حرفهایشان قابل اعتماد نیست، پس چه دلیلی دارد به مابقی ترجمه آنها صحه گذاریم؟!!!

گاهی کل منبع جعلی می­شود و گاهی بخشی از ترجمه آن! ظاهرا هنوز هدف وسیله را توجیه می­کند، آنچنانکه پورپیرار، نزد حزب توده آموخته بود.

چهره شناس معروف استاد پروفسور مکتب نرفته خاخام پورپیرار نوشته است:

در کتیبه صورت ندینتبیره به استثنای قسمت گوش، کاملا سالم مانده است. شباهت بسیار زیاد او به شیوخ (!!!!) و عشیره نشینان عرب کنونی، با آن دماغ عقابی و ریش پیش آمده، مرا وا می دارد که بر امکان قبلا طرح شده ی خویش در مدخل درخشان «آکدمی»، ایستادگی بیش تری کنم که قوم عرب، که زبان و خصائلی قدرتمند و خرد پذیر را در میان صحراهای نجد زنده نگه داشته اند، از بقایای گریختگان موفق بابلی پس از شبیخون خونین پوریم به سرزمین بابل و اکد بوده اند، که با رد پای حضور آنان تا آتن قدیم آشنا شده ایم.

در اینجا پورپیرار به فریاد صدام حسین کافر لبیک گفته و عرب را باقی مانده بابلیان چندگانه پرست معرفی می­کند! بیخود نیست که پورپیرار صدام را قهرمان می­نامد چرا که از دید پورپیرار، صدام بازمانده بخت النصر است!!! این قوم عرب که ایشان از زبان و خصائص قدرتمند آن صحبت می­کند همان قومی نیست که به خیال خام ایشان تا 3 قرن بعد از اسلام قادر به نگاشتن قرآن هم نبوده است؟!

نکته جالبتر اینکه باز هم با پررویی بر مدخل درخشان!!!! اکدمی ایستادگی می­کنند! پس مجبور مواردی را دوباره بازگو کنم. کل پاسخ به اکدمی را در یادداشت مشتی خاک بر دهان پورپیرار (۶): پورپیرار-پوریم-اسکندر بخوانید. شگفت­آور که پورپیرار فراموش کرده مدخل پر از آبروریزی اکدمی در مورد مهاجرت ارسطو و دیگر دانشمندان به اصطلاح بابلی !!!! به یونان بوده است نه در مورد عرب­ها!!! لطفا یکی کتاب پورپیرار را برایش بخواند!

آنها که می­خواهند در دام بی­سوادی پورپیرار گیر نکنند، می­توانند به این آدرس­ها مراجعه کنند تا در مورد کتیبه بیستون بیشتر بدانند:

متن انگلیسی

متن فارسی

و باز مقاله­ای را از دکتر کامرون در تارنما می­گذارم تا با نوشتار شکمی پورپیرار مقایسه کرده و فرق تولید دانش و نشخوار تبلیغات ضد ایرانی پانترکان و وهابیون را درک کرده و ببینید در یک مقاله علمی چطور نوشته­ها به نقد کشیده شده و نتیجه گیری می­شود.

 The Persian Satrapies and Related Matters 

Journal of Near Eastern Studies, Vol. 32, No. 1/2., pp. 47-56.

در پایان یک هدیه از انتشارات کارنگ برای شما دارم!!!!

دیگر لازم نیست برای خرید کتاب از زبان داریوش به کتابفروشی پورپیرار مراجعه کنید.

                         کتاب از زبان داريوش را دانلود کنيد

                                  برگرفته از تارنماي مهر ايران

=====================================

درباره کتيبه داريوش بزرگ در بيستون

متن کامل کتيبه همراه با توضيحاتي از دکتر رضا مرادي غياث آبادي (بخوانيد تا بدانيد پورپيرار يک طوطي بيش نيست، البته يک طوطي لال!)

با درود چند باره بر محمد و آل محمد (ص)

پیش از اینکه به موضوع این یادداشت بپردازم از شما دوستان می­خواهم تا این فیلم را تماشا کنید. این فیلم از سری برنامه­های “نفس­های بلند زمین” است، که به همت شبکه 4 سیما پخش می­شود. این فیلم به شهر زواره می­پردازد.

فیلم را اینجا تماشا کنید. فکر کنم با سرعت پایین هم قابل دیدن باشد.

این فیلم مشت محکمی بر دهان یاوه گویان است. امید که لذت ببرید.

و اما پوریم!

در یادداشت قبل دیدید که پورپیرار مدعی است در اثر اجرای پوریم تمام مردم خاور میانه قتل عام شده­اند. در آن یادداشت به خوبی به شما نشان دادم که اگر چنین چیزی بخواهد انجام شود از نظر علمی، محال است.

در آن یادداشت دیدید که برای کشتن تک تک افراد در چنان وسعتی، نیاز به یک ارتش میلیونی است. هر انسان کم هوشی ، حتی به کم هوشی پورپیرار ، می­فهمد که اجرای چنان پروژه­ی عظیمی نمی­تواند در خفا انجام شود و چنان کار بزرگی باید در جایی غير از کتاب استر هم ثبت می­گردید. به راستی چرا جز کتاب استر در جای دیگری به این داستان اشاره نشده است؟ در اینجا نکته ای برای اهل تفکر وجود دارد.

پورپیرار به خوبی آگاه است که پوریم ادعایی او چیزی بیش از یک خیالپردازی بچه گانه نیست. پورپیرار به خوبی می­داند که اجرای آن چنان پوريمي! دارای مشکل­های اساسی است: نخست اینکه اجرای آن با آن وسعت که کل مردم خاور میانه را قتل عام کند از نظر اجرایی در مدت یک یا دو روز صد در صد محال است.

پورپیرار می­داند که حرفش کشک است. چه کنیم که طرفدارانش افراد کم هوش و نادانی (= پانترک) هستند و هر چه او بگوید فریاد شادی سر می­دهند و او را استاد تمام دورانها خطاب می­کنند. البته استادی که دیپلم هم ندارد!!!!

پورپیرار که به عمق مسخرگی پوریم تخیلی خود آگاه است. در یک چرخش جانانه با چند پشتک میمون­وار ! مدعی می­شود که اجرای پوریم ده­ها سال طول کشیده است!!!!!! معنی ده­ها سال اینست که دست کم بیش از 30 سال طول کشیده است!!!!! واقعا که این پورپیرار یک آدم روانی بیش نیست. به خیال خود با این پشتک زدن­ها می­خواهد وقت کافی در اختیار مردخای و استرش قرار دهد تا مردم خاورمیانه را قتل عام کنند!!! بخوانید:

نويسنده: ناصر پورپیرار يکشنبه 29 مرداد1385 ساعت: 13:43

آقای حمید. برای اثبات عوارض ضد تمدنی پوریم، درست در ابعادی که من ترسیم می کنم، بیش از 15 دلیل مسلم (!!!!) در دست دارم ………………، تنها می توان گفت که کار اتمام نسل کشی کامل مردم شرق میانه و پاک ساز های نهایی، ده ها سال (!!!!!!)به طول انجامیده است.

بیچاره پورپيرار!

حال او به خیال خود مشکلی را حل کرده است! اما با مشکل بزرگتری رو به رو می­شود. تنها دلیل رخداد پوریم، کتاب استر است و پورپیرار تلاش وافری دارد تا این کتاب و دیگر بخشهای کتاب تورات را بدون تحریف و در کل واقعی جلوه دهد. مثلا او در مدعی است که تحریفات تورات مربوط به کتابی است که خداوند با واسطگی و در زمان حیات موسی در اختیار یهود گذارده است، آن چه از پس وفات حضرت موسی بر تورات افزوده شده، مولفانی مشخصی دارد و در زمره ی تورات آسمانی نیست، یادداشت هایی است در باره ی تاریخ و حوادثی که بر قوم یهود از پس وفات موسی گذشته است و کم ترین خدشه ی اساسی در آن ها نیست. استنادات من به تورات غالبا از بخش اخیر آن است که با تحقیقات و تجسسات باستان شناسی تطبیق می کند و همآهنگ است. (پورپیرار، دوشنبه 18 ارديبهشت1385 ساعت: 16:29).

حال این بخش از تورات را بخوانید تا ببینید پوریم در ده­ها سال اتفاق افتاده است یا اینکه پورپیرار دوباره قرص­هایش را دیر خورده و دچار هذیان­گویی شده است:

روز سيزدهم‌ ادار، يعني‌ روزي‌ كه‌ قرار بود فرمان‌ پادشاه‌ به‌ مرحله‌ اجرا درآيد، فرا رسيد. در اين‌ روز، دشمنان‌ يهود اميدوار بودند بر يهوديان‌ غلبه‌ يابند، اما قضيه‌ برعكس‌ شد و يهوديان‌ بر دشمنان‌ خود پيروز شدند. (عهد عتیق، استر، 1 :9) … استر گفت‌: “پادشاها، اگر صلاح‌ بدانيد به‌ يهوديان‌ پايتخت‌ اجازه‌ دهيد كاري‌ را كه‌ امروز كرده‌اند، فردا هم‌ ادامه‌ دهند، و اجساد ده‌ پسر هامان‌ را نيز به‌ دار بياويزند“ (عهد عتیق، استر، 13 :9)

همانگونه که روشن است تورات، وقوع پوریم را در یک (در کل مملکت پارس) تا دو روز (در شوش) گزارش می­کند! اما پورپیرار بر اساس همین کتاب مدعی است که پدیده ای به نام پوریم در ده­ها سال رخ داده است!!!!

حل باید از این نابغه­ی خنگ پرسید آیا منظورت اینست که تورات دورغ می­گوید؟

1- چگونه ممکن است پدیده­ای بیش از 30 سال طول کشیده باشد ولی تورات آن را در دو روز ذکر کند؟ و پرسش اساسی چگونه گزارش­های چنین توراتی به قول پورپیرار با تحقیقات و تجسسات باستان شناسی تطبیق می کند و همآهنگ است ؟؟؟؟! ظاهرا پورپیرار قرار نیست اول فکر کند بعد حرف بزند.

در اینجا یا پورپیرار دروغ می­گوید یا تورات؟ انتخاب با خودتان!

2- به راستی در طی این ده­ها سال مد نظر جناب پروفسور مکتب نرفته، خاخام ناصر پورپيرار، مردم ممتاز خاورمیانه متوجه نشده بودند که دارند نسل کشی می شوند!!!!

3- آیا در این ده­ها سال هخامنشیان و یهودیها متوجه نشدند مردم دارند تمام می­شوند و مالیات دهنده و نزول گیر دارد تمام می­شود؟ مگر نه اینکه پورپیرار ادعا کرده: پس از پوریم هخامنشیان و یهودیان نیز از ایران به سرزمین خزران و اورشلیم بازگشته اند، زیرا که سرزمین فاقد انسان، یعنی فاقد مالیات و نزول بده برای انگل هایی به نام امپراتور و نزول خوار جذابیت ماندن ندارد.( جمعه 24 شهريور1385 ساعت: 10:47).

4- چرا یهودیها این بازوی نظامی خود را که با هزینه زیاد پرورش داده بودند رها کردند؟ پورپیرار می­گوید: قبلا و به دفعات به بخشی از سئوالات شما پاسخ داده ام. مختصر این که هخامنشیان به سرزمین اصلی خود، یعنی سرزمین خزران در سمت شرقی دریای سیاه و یهودیان به اورشلیم باز می گردند. یهودیان به فاصله ی کوتاهی پس از بازگشت به دست آنتیخیوس چهام قلع و قمع می شوند،(دوشنبه 13 شهريور1385 ساعت16:48).

بهتر نبود هخامنشیان را هم با خود می­بردند؟!!!!!!

آدم از سطح سواد این پورپیرار ننه مرده دیوانه می­شود! پورپیرار مدعی است که پوریم در زمان حکومت مشترک داریوش و خشایارشا اتفاق افتاده است!! اگر معنی حرفش پایان حکومت خشایارشا باشد؛ می­شود سال 465 پیش از میلاد. حال اگر بدانید که آنتیخوس چهارم حدود 175 پیش از میلاد به پادشاهی رسیده است، از خواندن جمله پورپیرار که می­گوید: یهودیان به فاصله ی کوتاهی پس از بازگشت به دست آنتیخیوس چهام قلع و قمع می شوند کله­تان سوت می­کشد. از نظر پورپیرار، یهودیان پس از اجرای پوریم به اورشلیم برگشته و به فاصله­ی کمی یعنی 290 سال!!!! توسط آنتیخوس چهارم قلع و قمع می­شوند!

پهنه خیال پردازی و بی­سوادی این دشمن اتحاد ملی بسیار فراخ است.

بیخود نیست که کسی یارای نقد پورپیرار را ندارد!!!

=================================================

آرتور كريستن سن و دربار ساسانى

پاسخ به سخنان ناصر پورپیرار در خصوص شعر فارسی و مولانا

دو لوح و يك مجسمه مهمترين دستاورد كاوش‌هاي جيرفت

كشف خط تازه ترين، جنجال تمدن جيرفت

ژاپني‌ها تخت جمشيد را با يخ ساختند

سفري به تاق بستان با فيلم مستندي از شبکه چهارم سيما

پاسخی به تلقینات ناصر پورپیرار در خصوص بارگاه امام هشتم پورپيرار در حال انکار مزار شريف امام رضا (ع) است

در مورد امام رضا (ع) بدانيد

وسعت پوریم ؟!!

ناصر پورپیرار این پیامبر گروهک تجزیه طلب پانترک و عمله­ی داخلی سازندگان فیلم ضد ایرانی 300، بر اساس بخشی از تورات (کتاب استر) معتقد است که در زمان داریوش بزرگ و بعضی وقت­ها می­گوید در زمان خشایارشا! ، یهودیان به هخامنشیان که بازوی نظامی آنها بوده­اند دستور می­دهد که تمام مردم شرق میانه را از دم تیغ بگذرانند!!!! مطلب زیر را بخوانید تا بدانید او چه می­گوید.

اينک حجت بر همه تمام است. ديگر می‌دانيم که يهوديان در اواخر دوران داريوش اول، و آن زمان که دفاع جمعی، سراسری و متحدانه‌ی اقوام شرق ميانه، متجاوزين هخامنشی را به آستانه‌ی شکست کامل کشانده بود و به تصريح تورات، مردم ممتاز منطقه‌ی ما، پيش شرط اين شکست را، قتل عام همزمان يهوديان خزيده در ميان اقوام اين خطه تشخيص داده بودند، يهوديان و باز هم به تصريح تورات، با سود بردن از شبکه‌ی اطلاعاتی پنهان خويش و پس از آگاهی از اين نيت جمعی، تصميم به پيش دستی می‌گيرند و با کمک عوامل نظامی هخامنشی، در يک يورش و شبيخون برنامه ريزی شده‌ی منظم و کودتا‌گونه‌ی پر از سبعيت، چنان که الگوی تمام کودتاهای پس از پوريم شده است، نخست سازمان‌های رهبری و برجستگان و هدايت کنندگان اقوام و سپس در آشفتگی و هراس به وجود آمده‌ی بعدی، فرد فرد زندگان ساکن سراسر شرق ميانه را، در اقدام پليدی که خود پوريم نام داده‌اند، قتل عام می‌کنند. اينک با ادله‌ی کافی می‌توان عرضه و اثبات کرد که شمار بس اندکی از بوميان ساکن جنوب دريای خزر، لرستان و کردستان و خوزستان، که جغرافيای سکونت‌شان اجازه‌‌ و امکان گريز به اعماق جنگل‌ها، ستيغ کوه‌ها و بن هورها و نيزارها را برای نجات می‌داده ، هرچند از اين آدم ‌کشی بی‌قياس مصون مانده‌اند، اما تا پايان قرن اول هجری، چنان که فقدان کامل يافته‌های باستان شناسی گواهی می‌دهد، هرگز به شهرنشينی و تجمع و توليد بازنگشته‌اند. ………. آن چه را من به مدد اسناد و قرائن و اشارات و امارات گمانه می‌زنم، امحاء کامل قريب ۳۰ ملتی است که در فهرست مقبره ی کورش نام برده شده است. ………. در فاصله‌ی پوريم تا قرن دوم هجری، می‌توانيم با يقين کامل اعلام کنيم که تمام يافته های باستان شناختی مکشوفه در سراسر شرق ميانه، جز دو تاريخ توليد ندارند: يا متعلق به پيش از رخ داد پوریم­‌اند و يا از قرن دوم هجری به بعد ساخته شده اند. ……….. برای استحکام اين نظر کافی است به نخستين دست ساخته‌های اسلامی در شرق ميانه و از جمله به نمونه‌ی سفال‌هايی توجه کنيم که در قرن دوم هجری در نيشابور، بغداد و سامره توليد شده اند. (پورپیرار، حجت بر همه ی ما تمام است؟! 2/6/ 1384)

در این یادداشت می خواهم به وسعت پوریم مورد ادعای پورپیرار بپردازم.

بر اساس نوشتار پورپیرار:  

1- مردم خاورمیانه قصد داشته­اند هخامنشیان را شکست دهند و پیش شرط چنین اقدامی، قتل عام یهودیان بوده است!!!!!

در اینجا ظاهرا پورپیرار به چند نفر از مردمان آن روزگار زنگ زده و اطلاعات کاملی دریافت کرده است. اصولا چرا کشتن يهوديها پيش شرط سقوط هخامنشيان بوده است؟ بگذریم که در اینجا موذیانه تلاش دارد القا کند از دیر باز مردم خاور میانه در فکر قتل عام یهودیان بوده­اند، به واژه قتل عام توجه کنید.

2- یهودیها در 2400 سال پیش دارای چیزی شبیه موساد امروز بوده­اند!!!!!!

3- اطلاعات جمع شده به یهودیها نشان داده که اوضاع خراب است! بر اساس همین اطلاعات، نخست سازمان‌های رهبری و برجستگان و هدايت کنندگان اقوام و سپس فرد فرد زندگان ساکن سراسر شرق ميانه را می­کشند!!!!

4- به روشنی ادعا می­کند که تمام يافته­های باستان شناختی مکشوفه در سراسر شرق ميانه، جز دو تاريخ توليد ندارند: يا متعلق به پيش از رخ داد پوریم­‌اند و يا از قرن دوم هجری به بعد ساخته شده اند.

البته بعدا خواهیم دید که مرز زمانی درنوردیده شده توسط پورپیرار از قرن دوم هجری فراتر رفته و ادعایش را تا زمان صفوی گسترش خواهد داد که در جای خود ماجرای خنده­داری است که به آن خواهیم رسید.

اگر چه واژه فرد فرد به خوبی گویاست ولی ظاهرا خودش هم می­دانسته چه حرف بی­ربطی زده است و برای اصلاح آن مدعی می­شود که در برخی جاها عده­ای زنده مانده­اند!!!!! اما در ادامه خواهیم دید که او بیشتر طرفدار همان کشتار همگانی تمام مردم خاورمیانه است!

اگر یادتان باشد، دکتر ترکی مقاله­ای در رد نظر پورپیرار در مورد سلمان فارسی نوشته بود. پورپیرار در مقام پاسخگویی نوشت:

آقاي تركي، من تنها منكر وجود سلمان نبوده‌ام، مطلب وسيع‌تر از آن است كه پنداشته‌ايد: نوشته‌ام سلمان هم جزئي از محتويات بسته بندي دروغي است كه يهوديان درباب هستي ايران پيش از اسلام، به فرهنگ منطقه تحويل داده‌اند، زيرا اكنون مي‌توانم لااقل از پانزده مسير جداگانه اثبات كنم كه پس از نسل كشي كامل مردم شرق ميانه، به وسيله يهوديان، در پايان حكومت مشترك داريوش اول و خشايارشاه، كه تورات از آن با عنوان قتل عام پوريم ياد مي‌كند، به درازاي 1200 سال، يعني تا ظهور اسلام، جنبنده‌اي در جغرافياي فرضي ايران زندگي نمي‌كرده است، تا يكي از آن‌ها ابتدا گبر باشد، بعد مسيحي و سپس مسلمان شود!!! (به اصطلاح پاسخ پورپیرار به مقاله دکتر ترکی، خردنامه همشهری شماره شهریور 1385)

در این باب دکتر ترکی پاسخ شایسته و بایسته را به پورپیرار داده­اند. (اینجا)

پورپیرار در جای دیگر می­نویسد:

گفت و گو کنندگان به اين مطلب ورود نمی‌کردند که اگر نسل کشی سراسری پوريم را می‌پذيرند و اگر قابل اثبات است که پس از آن قصابی بی‌ضابطه، در سراسر شرق ميانه، زن و مردی را باقی نگذارده اند که فرزندی بياورند و به درازای ۱۳۰۰ سال، تا زمان طلوع اسلام، در شرق ميانه، با آن همه آوازه و استعداد صنعتی، کسی را نيافته ايم که برای استفاده‌ی تجمع و خانواده‌ی خود، يک کاسه‌ی سفالين معيوب بسازد، و حتی اگر تمام اين نابود‌گری را هم به عنوان دفاع نوع يهودی مجاز بشمريم ………………….. و برای اندازه‌گيری پی‌آمدهای ويرانگرايانه‌ی آن اقدام در تمدن شرق ميانه و سراسر جهان، آماده‌ام که با هر مرکز فرهنگی يهوديان در هر سطحی مقابله کنم و آنان را برای جعل اسناد تاريخ شرق ميانه ……………….. تاريکی‌های هزاره های شرق ميانه‌ی ممتاز …… (پورپیرار، 2/6/1384)

در اینجا باز هم می­بینید که پوریم مورد نظر پورپیرار در خاور میانه یا به قول خودش شرق میانه اتفاق می­افتد.

در 19 آذر 1384 می نویسد:

آقای محمد … این امر برای آنان چندان اهمیت دارد که تاریخ نگاری های سده ی اخیر را با قصد بیرون کردن ماجرای پلید پوریم از صورت جلسه ی حوادث تاریخی دنبال کرده اند. با تعقیب مصرانه ی ماجرای پوریم و طرح آن به عنوان حادثه ای بنیانی در توقف رشد بشری، می توانیم لباس مظلومیت دروغین را از تن یهودیت بیرون کشیم، وجدان های آگاه جهان را نسبت به نخستین نسل کشی آن ها در میان مردم ممتاز شرق میانه آگاه کنیم و تاثیر مخرب آن کشتار را در پروسه ی رشد تمدن بشری بشکافیم.

پورپیرار در 19 دی 1384:

سلام آقای یاشار. …. می بینید که چه طور حتی سیاهی لشکرهای خود از قبیل آجرلو را هم تجهیز می کنند تا نسل کشی وسیع و پلید پوریم همچنان پنهان بماند. هر نوع ولنگاری در بررسی و ارزیابی این نبرد، به از دست رفتن زمینه ی آماده و فرصت دشوار به دست آمده ی کنونی برای کشف حقیقت سرنوشت مردم ممتاز شرق میانه خواهد انجامید.

پورپیرار در 31 شهریور 1385 (یادداشت برای جلالی 2):

آخرین اطلاعات در اختیار ما می گوید که دوازده قرن قبل از طلوع اسلام، یهودیان در اقدامی پلید و چنان که در تورات مدعی می شوند، برای پیش گیری و احساس امنیت، قتل عام سراسری و کاملی را در منطقه ی ما و در سطحی اجرا کرده اند که کم ترین رد پایی از حضور انسان، در سرزمین های پوریم زده شرق میانه، در زمان طلوع اسلام دیده نمی شود و نخستین نشانه های حضور و حیات و تجمع آدمی را از اوایل قرن سوم هجری و به صورت پیاله و بشقاب های سفالی بسیار ابتدایی، از نیشابور تا سامره یافته ایم. می توانیم از مسیرهای موازی و یا مختلف، رخ داد پوریم و عواقب آن را در سطحی که برشمردم….

پورپیرار 3 مرداد 1385:

آقای البرز. بایقین کامل بدانید که پیش از ورود نیزه داران و وحشیان هخامنشی هیچ نبرد و نزاع و دشمنی میان مردم شرق میانه، الا با یهودیان نبوده است. دلیل واضح و روشن و مسلم این مطلب همان دفاع متحدانه­ی تمام اقوام منطقه ی ما در برابر استقرار قدرت هخامنشیان دست نشانده ی یهود است. این دفاع سراسری چندان قوی و یکپارچه عمل کرده است که سرانجام یهودیان به اجرای پروژه ی پوریم مجبور شده اند. زیرا اگر هخامنشیان از بومیان منطقه شکست می خوردند، انقراض نسل یهود به دست ساکنان ایران و بین النهرین مسلم بود.

پورپیرار 2 شهریور 1385:

اگر پوریم را بپذیریم، که به دنبال آن رشته ی حیات آدمی در شرق میانه گسیخته می شود

اگر بخواهم ادامه دهم از تکرار واژه­های پوریم و شرق میانه در کنار هم دچار حال به هم خوردگی خواهید شد. نمایان است که پورپیرار از شرق میانه صحبت می­کند و در ادبیات سیاسی احتماعی دنیا این واژه بار معنایی روشنی دارد و به سرزمین­هایی اطلاق می­شود که در این شکل می­بینید. بگذریم از اینکه این واژه را سربازان مامان ملکه انگلیس برای این سرزمین­ها استفاده می­کنند و دلیل آن هم اینست که خود را مرکز دنیا فرض می­کنند!!!

این سرزمین­ها (خاور میانه) تقریبا محدوده­ی فرمانروایی هخامنشیان را نشان می­دهد (شکل 1)، در واقع پورپیرار به همین دلیل پی در پی واژه­ی شرق میانه را استفاده می­کند تا نشان دهد آنها همه­ی مردم­شان را کشته­اند!!

شکل 1. نقشه شاهنشاهی هخامنشی در دوران داریوش بزرگ و مقایسه آن با امروز

حال! اگر نظر پورپیرار درست باشد:

یهودیان و هخامنشیان برای کشتن همه مردم شرق میانه در یک شبیخون از پیش طراحی شده!!! به چه چیزهایی نیاز خواهند داشت:

ابتدا ببینیم وسعت خیالپردازی پورپیرار کجاست؟

او مدعی است که هخامنشیان تمام مردم خود را کشته­اند! یعنی مردم ایران، عراق، اردن، سوریه، فلسطین، مصر، ایران شمالی (= جمهوری آذربایجان)، گرجستان، ارمنستان، ترکیه امروزی، بخشهایی از ازبکستان، لیبی، پاکستان و افغانستان!!!

حال وسعت این کشورها را جمع بزنید:

ایران: 1.648.195 کیلومتر مربع

عراق: 438.317

اردن: 92.342

سوریه: 183.885

لبنان: 10.452

فلسطین: 20.70

مصر: 1.001.449

ایران شمالی: 86.600

ارمنستان: 29.800

گرجستان 69.700

افغانستان: 652.090

بقیه را به پورپیرار تخفیف می­دهم! در کل می­شود: 3.776.583 کیلومتر مربع!!

توجه داشته باشيد که کل ترکيه؛ قبرس و بخشهايي از يونان امروز هم در مساحت وارد نشده است.

سرزمینی به وسعت تقریبی 3.7 میلیون کیلومتر مربع و مردمانی که قرار است قتل عام شوند!

حال برای اجرای این پروژه چقدر سرباز لازم است؟ پروژه­ای که در آن قرار است به قول پورپیرار جنبنده­ای باقی نماند!

برای اجرای ساده­ی پوریم، این منطقه را به مربع­های یک کیلومتر مربعی تقسیم کنید.

حال فرض کنید هر سرباز قادر است یک کیلومتر مربع را در روز درنوردیده و انسانهای ممتاز شرق میانه­ای آن را بکشد!

طبق کتاب استر این کشتار در 127 استان (!!!!!!) مملکت پارس  در یک روز انجام شده است (روز 13 ادار، البته در شوش یک وقت اضافه هم وجود داشته است، 24 ساعت اضافی!)

با در نظر گرفتن موارد بالا، به یک لشکر ورزیده 3.7 میلیونی نیاز است!!!!!!

حال اگر فرض کنیم 50 درصد از این سرزمین بزرگ به گونه­ای باشد که هیچ انسانی نتواند به آن پای بگذارد؛ باز هم لشکری به بزرگی 1.850.000 نفر لازم است!!!!

صد البته اینها به غذا هم نیاز داشته­اند! برای راحتی فرض کنید مردخای هر صد کیلومتر مربع را به یک نیروی تدارکاتی داده بود تا با یک موتور گازی برای سربازان غذا ببرد! (استفاده از موتور را یکی از یهودیهای هوشمند پیشنهاد داده بود!!!!).

نمی­خواهم وارد مبحث مدل­سازی شوم، ولی بدانید که در اجرای یک پروژه­ی ریشه کنی (Eradication)، مهمترین نکته يافتن آخرین افراد است. در واقع هزینه و زمان یافتن 10 درصد آخر، برابر با هزینه و وقت صرف شده برای يافتن 90 درصد اول است. من برای ساده کردن کار ، شرق میانه را شطرنجی کردم تا پورپیرار و مردخای دچار مشکل نشوند. در ضمن فرض­های نانوشته­ای داشته­ام مبنی بر اینکه ساکنان مربع­ها از خود دفاعی نشان نمی­داده­اند (که غلط است)، فرض کرده­ام هیچ فردی به بخش­های درنوردیده شده در مربع دیگری فرار نمی­کند (که این هم غلط است)، همچنین فرض کرده­ام مردم قادر به خروج از سرزمین هخامنشیان نبوده­اند (که این هم غلط است).

اگر این فرض­ها را از مدل برداشته و به مردم اجازه دهیم که از خود دفاع کرده و یا فرار کنند، و به ویژه اگر فرم شطرنجی را از مدل حذف کنیم، اجرای ریشه کنی حتی در یک سرزمین کوچک هم محال خواهد بود. مثلا اگر سرباز یا سربازهایی کشته شوند چه کسی کار آنها را تکمیل خواهد کرد؟ اصولا چه کسی دیگر سربازها را خبر می­کند و چطور خبرها منتقل می­شود؟ آن هم در ۲۴ ساعت!!

فکر کنم الان به مسخرگی نظر پورپیرار پی برده باشید.

آیا واقعا یهود و هخامنشیان که به قول پورپیرار بازوی نظامی آنها بوده­اند، چنین امکاناتی برای اجرای یک ریشه کنی داشته­اند؟

اگر داشته­اند؛ چه دلیلی داشته از مردمی که کل پیر و جوان و کودکشان 75.000 نفر می­شده ترس داشته باشند؟؟؟!!

بهتر نبود پورپیرار پیش از قتل عام مردم خاور میانه، کمی به آنچه می­خواهد بگوید فکر می­کرد تا مجبور نشود برای دفاع از يک دروغ، مجموعه ای دروغ سر هم کند!!!

===========================================

چشم مجسمه‌هاي هخامنشي در تنگه بلاغي كشف شد

پيگيري يک ايراني مقيم خارج از کشور درباره سال مولوي جاي افتخار دارد

اعتراض نماينده ايران در يونسكو به فيلم 300

اگر چه با عنوان مطلب مشکل دارم ولي بخوانيد: آیا پورپیرار کاشف نیمه ساز بودن تخت جمشید است؟

بر تارک ثریا

چهارشنبه سوری آیین ایرانی در حال زوال ؟

برای نظر دادن به اینجا بروید

مدعی راست­گویی را بشناسیدادداشت قبل به خوبی دیدید که استاد جماعت پانترک، یعنی حضرت خاخام ناصر پورپیرار، چگونه اوج دروغ­سازی را به نمایش گذاشت و آشنایی با یکی از طرفداران پر و پا قرصِ خود را منکر شد!!

برای اینکه با گوشه­ای دیگر از نوشتار پر از دروغ پورپیرار و گژ پنداری و ناراست کرداری این عمله­ی تهاجم فرهنگی آشنا شوید، به مطلبی اشاره می­کنم و مواردی را در مقابل شما می­گذارم تا شما خود قضاوت کنید آیا این “محقق خود خوانده” راستگوست یا همه­ی وجودش از دروغ ساخته شده است.

به یاد دارید که حامد (صاحب تارنمای یهود شناخت)، صبرش به پایان رسید و نتوانست آنچه را که مدتها می­دانست در دل نگهدارد. سرانجام او دست به کار شد و چند مقاله رسوا کننده برای پورپیرار و اطرافیانش نوشت، اما در اینجا بیشتر روی یکی از آنها متمرکز می­شویم: کامنت گذاری قلابی آقای ناصر پورپیرار-1 (http://jew.blogfa.com/post-22.aspx).

خلاصه مطلب حامد اینست که آقایی در تارنمای قبلی حامد وارد می­شوند و با نام “محسن پیر نظر” برای پورپیرار، تعریف و تمجید می­نویسد!!! نگاه کنید. محسن پیرنظر نوشته است:

محسن پیرنظر	پنجشنبه 29/3/1382 – 23:40
خدا را شکر که بالاخره يک مورخ شجاع پيدا کرديم که روح ما را از تلقينات و افسانه های تاريخی ساخت يهوديان خلاص کند. قدر شناسی مناسب از ايشان به آينده موکول است که کتابهای ايشان در مراکز شناخت هویت ملی و واقعی بومیان ایران بازخوانی خواهد شد.

حالا به تارنمای خاخام ناصر پورپیرار این دروغگوی بزرگ بروید و ببینید آدرس ای میل او چیست؟ اینجا ، همانگونه که می­بینید پست الکترونیک ناصر پورپیرار (pirna44@yahoo.com)، همان چیزی است که محسن پیرنظر استفاده کرده بود.

آبروریزی بدی برای استاد جماعت پانترک بوجود آمد. پورپیرار به سوی موت رفت و توان پاسخ دادن نداشت. حامد، پورپیرار را در جایی گیر انداخت که توان نفس کشیدن را از پورپیرار گرفته بود. بیچاره پورپیرار، مانده بود که چگونه این رسوایی را ماست مالی کند!!! به طرفدارانش چه بگوید؟ اما ظاهرا طرفداران پورپیرار از نظر عقلی دست کمی از استادشان ندارند! در این گیر و دار، طرفداران استاد (!!!!) به یاری استاد بی­سواد و دروغگوی خود آمده و به نگارش­های توجیه­گرانه پرداختند.

اولین قرعه به نام سهند افتاد تا به یاری استاد بی­آبرو شده بیاید. او نوشت:

نويسنده: سهند شنبه 15 مهر1385 ساعت: 2:13

روزی ملا نصرالدین را دیدند که در قبرستانی انگار منتظر کسی است. ازش پرسیدند که چکار داره میکنه که جواب میده کلاهش را دزدیده اند. ازش می پرسند که پس چرا اینحا آمده که جواب میده . هر که دزدیده حتما روزی از اینجا خواهد گذشت. من هم این پیام را برای حامد می گذارم که اولا پیام های مرا درج نمی کند و ثانیا اکثر ساعات بیداریش را همینجا می گذراند و با دوربین دجیتالش از این سایت عکس می گیرد. حامد در سایتشان ادعا کرده اند که آقای پور پیرار با اسامی مختلف برای خودشان پیامهای مثبت می گذارند و تنها مدرکش هم اینه که کشف کرده اند که روزی محسن نامی در سایت ایشان پبام گذاشته که در قسمت پست الکترونیک ادرس آقای پور پیرار را گذاشته بود. آقای حامد بقول ما آذربایجانی ها : عاقلوا فررانیم” یعنی بنازم به آن عقلت اولا: من بارها دیده ام که مردم آدرس الکترونیک و وب سایت آنهایی را که علاقمندشان هستند را در زیر پیام هایشان درج می کنند. مثلا دوستدار فیزیک آدرس یک فیزیکدان را می گذارد که دوستاش را به ویزیت آن سایت علاقمند کند. ثانیا: من فقط سه یا چهار بار دیده ام که آفای پور پیرار با نام ناریادر سایتهای دیگران پیام گذاشته باشدو یکی از انها سایت خانم نصریه و دیگری سایت دوستان احرار و سایت قبلی حامد بود که در زیر هیج کدام ادرس پست الکترونیک شان را ننوشته بودند. بر عکس تقریبا همه که حتی در سایت خودشان در قسمت پاسخگویی به خوانندگان هم آدرس وب سایت و الکترونیک شان را فراموش نمی کنند. اقای پور پیرار اصلا اینکار را نمی کنند. ثالثا: حامد: اگر عقل سلیمی داشتید اصلا حتی یک لحظه هم نمی بایستی همچو فکر گداصفتی ارزان را به آن کله ات اجازه ورود می دادید. زیرا کسی که با اینهمه مشکلات و موانع تک و تنها تا بحال هشت جلد کتاب و هزاران صفحه که هر کدامشان همچون گوهری است را نوشته به تبلیغات بچه گانه احتیاجی ندارد. خامسا: حتی اگر ا.پ. محسن هم با ا.پ. آفای پور پیرار یکی بود باز هم شام و یا هیج کس دیگر نمی توانستید ادعا کنید که محسن همان پور پیراره. زبرا که ده ها دوست ایشان ممکن است که عم از منزل و هم از محل سر کار ایشان به اسم خودشان پیام بگذارند. هیج وقت به فکرم هم خطور نکرده بود که شاهد اینهمه افت شخصییت شما بشوم.

سهند در این نوشته می­گوید که:

1- پورپیرار در پیام­هایش، آدرس پست الکترونیک نمی­نویسد

2- ممکن است کسی به اسم محسن پیرنظر و با آدرس پورپیرار پیام گذاشته باشد.

پورپیرار که عقلش به جایی نمی­رسید، توجیه­گری سهند را پسندید و زبانش باز شد. او فهمید طرفداران خنگی دارد که در خنگی چند قدم از خود او جلوتر هستند، بنابراین نوشت:

نويسنده: ناصر پورپیرار شنبه 15 مهر1385 ساعت: 9:57

آقای سهند. من هرگز آدرس ای میل و وبلاگ و سایت ام را در پیام های ام نیاورده ام، زیرا کار زائدی می دانم و از نظر فنی هم به دنبال یاد گرفتن آن نبوده ام. البته با کامپیوتر دفتر من کسان دیگری کار می کنند ولی در میان آن ها شخصیتی که بدون اجازه از آدرس ای میل من استفاده کند، نمی شناسم. آن آدم خود را مسلمان می داند ولی به وضوح دروغ می گوید، نزدیکی او به وبلاگ هایی که آشکارا ضد عرب و اسلام اند بر تشخیص نخستین من نسبت به او صحه می گذارد. در حقیقت نزدیکی او به این وبلاگ و محیط کار من به قصد جمع آوری اطلاعات برای محافل مخصوص بود که چیز زیادی عایدش نشد و از آن زمان که به کامنت های اش با نمونه ی زیر هم پاسخی داده نشد، جوش آورده است.

در اینجا پورپیرار در تایید نوشته سهند می­گوید:

1- او هرگز آدرس ای ميل و وبلاگ و سایت اش را در پيام هایش نیاورده است

2- این کار، یعنی وارد کردن آدرس­ها کار زائدی است که ایشان از نظر فنی هم به دنبال یاد گرفتن آن نبوده­اند.

3- البته با کامپيوتر دفتر من کسان دیگری کار می کنند (یعنی ممکنه کار کس دیگری غیر از من یا همکارانم باشد!!!!)

4- آن آدم (= حامد) خود را مسلمان می داند ولی به وضوح دروغ می گوید (منظورش اینست که دروغگویی با مسلمانی در تضاد است، که با این جمله­اش خیلی موافقم!).

5- حامد جاسوس بوده است!!!

پس از درافشانی حضرت استاد، محمد نامی وارد شد و به یاری استاد بپردازد او می­نویسد:

نويسنده: محمد يکشنبه 16 مهر1385 ساعت: 13:13

آقاي حامد. من تا حالا تصور ميكردم كه بلاهت و رذالت فقط مختص جانداران حقيري بنامهاي باباگوشدراز و سورنا كله گلابي و همپالكيهاي آنهاست، ليكن موضع گيري و كشف مضحك اخير حضرتعالي به ما نشان مي دهد كه شما هم در مسابقه با آن سفيهان مزور شانس زيادي براي اول شدن داريد! براي زدن پنبه تخيلات شما كافي است به اطلاعتان برسانم كه شخصا چند بار شاهد بودم كه افرادي در دفتر كار استاد پورپيرار از طريق كامپيوتر ايشان در وبلاگشان پيام گذاردند و بر حسب فراموشي پيام را با آدرس ايميل يا وبلاگ ايشان كه در پنجره پيامگير پرشين بلاگ باقي مي ماند، ارسال كردند و در نتيجه ناگزير شدن از آقاي پورپيرار بخواهند تا بلافاصله با ورود به مديريت وبلاگشان پيامهاي اشتباهي را حذف كنند تا سوء براداشتها و اتهامات اين چنيني پيش نيايد. همين اتفاق براي من هم دو سه باري پيش آمد. اين مطلب را حتي يك كاربر ابتدايي هم مي داند كه وقتي چند نفر با يك كامپيوتر كار كنند، چنين مسائلي اجتناب ناپذير هستند، ولي معلوم نيست دانشمند گرانمايه اي مثل شما چطور چنين چيزي بديهي اي را نمي داند! البته مي دانيم كه استاد پورپيرار بسيار مغرور هستند و همين غرور ( به نظر من شايسته ) ايشان افرادي مثل شما را كه قادر به درك شخصيت ايشان نيستند، شديدا رنجانده و مي دانيم كه شما بعد از آن همه دفاع از ايشان انتظار توجه و همياري بيشتري داشتيد ، ولي هيچ كدام اينها دليل نمي شود كه شما تعهد خود را زير پا بگذاريد و سر در آخور تفاله هايي مثل آنتي و ايران و باباگوشدراز فرو بريد. اين اشكالتراشي سخيف بي پايه كه حتي در فرض صحت هم در برابر عظمت كار و شخصيت آقاي پورپيرار از يك پر كاه هم حقيرتر است، فقط موجب بي آبروي و بدبختي و بلاهت شماست. آقاي حامد واقعا تصميم گرفتي شكم زن و بچه ات را با پولي كه از قبل شهبازي و از اين طريق مي رسد، سير كني؟؟؟؟؟

پیش از اینکه ببینیم جناب محمد چه گفته است، سری به تارنمای آقای صمیمی می­زنیم تا ببینیم نظر ایشان در مورد این رسوایی چیست. او در توجیه این گند استاد! ، پس از گله گذاری از حامد، قیافه­ی “من خیلی حالیمه” گرفته و نوشته است:

آنچه در بقيه موارد اشاره شده درنگ بيشتري را طلب مي‌كند و ترديدساز من نيز بوده است بحث پيامهاي «محسن پيرنظر» است. بايد بگويم همانگونه كه در پيامهاي برخي از مراجعه كنندگان نيز آمده است امكان استفاده از امكانات شخصي دفتر آقاي پورپيرار براي مراجعين سخاوتمندانه و به راحتي وجود دارد من بارها و مانند خيلي ديگر از دوستان و حتي شايد خود تو بوسيله سيستم كامپيوتري موجود در دفتر ايشان به بازديد از سايت ها وبلاگها و… پرداخته‌ام و طبيعتاً از همان سيستم براي برخي از وبلاگها و حتي وبلاگ خود ايشان اقدام ارسال نظر و يا پاسخ به ديگر دوستان كرده‌ام و صدالبته در اين ميان ممكن است چون سيستم فوق شخصي است به دليل فعال بودن گزينة حفظ اطلاعات شخصي، فرد استفاده كننده اقدام به ارسال نظر با مشخصات دارنده سيستم نمايد. اين توضيح سايه اي جدي بر استدلالات شما مي‌افكند با اين همه آنچه براي مخاطب بي طرف بدون توجيح باقي مي ماند قطع يكباره حضور «محسن پيرنظر» در وبلاگ كنوني «حق و صبر» است (تارنمای آقای صمیمی، 27 مهر 1385، حامد دوست داشتنی سلام1)

از نوشتار جنابان محمد و صمیمی چنین بر می­آید که:

آقایان محمد و صمیمی، گند بالا آمده را اینگونه توجیه می­کند که افراد دیگری هم از رایانه پورپیرار استفاده می­کنند، و از آنجاییکه گزینه حفظ اطلاعات شخصی فعال بوده است، پیام با ای میل پورپیرار فرستاده شده است!!! و آن تعریف و تمجید بوسیله یکی از طرفداران وی که از رایانه­ی پورپیرار استفاده می­کرده، فرستاده شده است!!!

برای اینکه حرفی در توجیه به عمل آمده باقی نماند، جناب محمد، پا را فراتر گذاشته، مدعی می­شود: شخصا چند بار شاهد بودم که افرادي در دفتر کار استاد پورپيرار از طريق کامپيوتر ايشان در وبلاگشان پيام گذاردند و بر حسب فراموشي پيام را با آدرس ايميل يا وبلاگ ايشان که در پنجره پيامگير پرشين بلاگ باقي مي ماند، ارسال کردند و در نتيجه ناگزير شدن از آقاي پورپيرار بخواهند تا بلافاصله با ورود به مديريت وبلاگشان پيامهاي اشتباهي را حذف کنند تا سوء براداشتها و اتهامات اين چنيني پيش نيايد.

از آنجاییکه آقای محمد خود را شاهد ماجرا معرفی می­کنند و می­گویند چندین بار این ماجرا اتفاق افتاده است و ایشان شاهد بوده­اند که پورپیرار آن پیامها را پاک کرده است، چاره­ای نداریم جز اینکه حرفش را قبول کنیم و بپذیریم که کسانی از رایانه محل کار پورپیرار برای پیام گذاری استفاده می­کنند که پیام آنها، به اشتباه، با مشخصات پورپیرار فرستاده می­شود.

توجیه این دوستان وقتی بر باد داده می­شود که پورپیرار مدعی است: من هرگز آدرس ای ميل و وبلاگ و سایت ام را در پيام های ام نياورده ام، زیرا کار زائدی می دانم و از نظر فنی هم به دنبال یاد گرفتن آن نبوده ام!!!!!!

این جمله­ی پورپیرار کل پروسه­ی ماست­مالیزاسیون اجرا شده توسط محمد و صمیمی را هوا کرد. بیچاره پورپیرار که نمی­داند کی ساکت باشد و کی حرف بزند.

انتخاب با شما، پورپیرار دروغ می­گوید یا طرفدارانش؟ یا هر دو؟

هم پورپیرار و هم طرفدارانش می­دانند که آن ای میل مال پورپیرار است. تنها توجیهی که داشتند این بود که فردی با رایانه پورپیرار پیامی نوشته است و به اشتباه با ای میل پورپیرار فرستاده شده است. قبول!! آقا قبول! قبول می­کنیم که کسی یادش رفته آدرس پورپیرار را بردارد و مال خودش را بنویسد!!!

ولی قبول این موضوع مشکلی از مشکلات پورپیرار دروغگو حل نمی­کند. اگر به تاریخ پیام نگاه کنیم، می­بینیم که مال سال 1382 است. در آن سال پورپیرار هرگز با این ای میل پیام نمی گذاشت!!!!!!!! این عکس را نگاه کنید تا ببینید او در آن سال چه ای­میل­هایی را استفاده می­کرد و در این عکس ببینید که با چه ای­میلی پیام می­گذاشت.

در عکس­ها به خوبی میزان راست گویی پورپیرار آشکار است که گفته بود ای­میل در پیام­ها نمی­گذارد و آن را زائد می­داند و از نظر فنی (!!) به دنبال یادگیری آن هم نبوده است!!!!!! واقعا که او استاد دروغ گویی است.

اما صبر کنید، بخش باحال ماجرا مانده است.

دیدید که حضرات چه توجیهی برای گند به بار آمده ارائه کردند و همه­ی توجیهشان این شد که کسی اشتباهی با ای­میل پورپیرار پیام گذاشته است.

حال این­ها را بخوانید:

محسن پیرنظر	شنبه 11 مرداد 1382 – ساعت 9:29
ای والله، آقای پورپیرار، راستی که استاد و پیر دیری. همین که اسم حزب کثیفشان را آوردید، دارن زوزه دست جمعی میکشن. برقرار باشین.
pirna44@yahoo.com

محسن پیرنظر	شنبه 11 مرداد 1382 – ساعت 9:33
اون مطلبی را هم که شیده احمق درباره مواد دفعی نوشته اگه به جوابهای همین ستون به آقای پورپیرار رجوع کنه معلوم میشه وصف حال چه کسانی است. آخیش دارم از خنده روده بر میشم
pirna44@yahoo.com

پس از درافشانی­های آقای محسن پیرنظر!!! در ساعت 16:48 دقیقه همان روز، پورپیرار با نام خودش و با ای میل poan3@hotmail.com وارد شد و با حذف پرسش من، پیامی گذاشت که در یادداشت اول خودم به آن اشاره کرده­ام:

ناصر پورپیرار	شنبه 11 مرداد 1382 – ساعت 16:48
آقای ایران 1و2و3و4و5و6و تا آخر. آدم باید به اندازه یک مرغابی عقل نداشته باشد که ابتدا کسی را عقده­ای و وطن فروش و غیره بخواند و بعد از او جواب سوالی را بپرسد. با این همه تذکر میدهم که پاسخ سوال شما به میزان لازم در کتابهای من آمده است و در عین حال و مجددا یا دآوری میکنم که این وبلاگ مخصوص پاسخگویی به کسانی است که کتاب ها را خوانده باشند. معولم است که نمی توان مباحث چند ده صفحه ای را در کادر کوچک یک وبلاگ گنجاند
poan3@hotmail.com

درست 5 دقیقه بعد این پیام نوشته شده است:

محسن پیرنظر	شنبه 11 مرداد 1382 – ساعت 16:53
آقای پورپیرار، چرا یکی از پیامهای مرا پاک کردید. اگر به خاطر فحشش بوده، به عقیده من شما بیخود نجابت می کنید جواب فحش را با فحش و جواب حرف حساب را با حرف حساب بدین، نجابت شما باعث پر رو تر شدن آنهاست. ببخشین
pirna44@yahoo.com

آیا توی این 5 دقیقه یکی از طرفداران پورپیرار پشت رایانه او نشسته است و به اشتباه با ای میل پورپیرار پیام فرستاده است؟!!!!! می­بینید که پورپیرار با یک آدرس و پیرنظر با یک آدرس دیگر پیام گذاشته است و البته امروز می­دانیم که آدرس استفاده شده توسط پیرنظر ، آدرس امروزین پورپیرار است در واقع پیرنظر و پورپیرار یکی هستند.

ماجرا جالب­تر هم می­شود وقتی که پورپیرار پاسخ خودش را می دهد!!!!!!!:

ناصر پورپیرار	شنبه 11 مرداد 1382 – ساعت 17:41
آقای پیرنظر، نخست اینکه آنها راهنمای شیوه برخورد ما نیستند و در مرتبه ی بعد گفتن حقیقت از هر ناسزایی برای دشمنان آن تلخ تر و سخت تر است.
poan3@hotmail.com

این عکس را نگاه کنید که از بخش نظرات تارنمای ناصر پورپیرار در سال 1382 با استفاده از نرم افزار فول شات گرفته شده است.

آیا به نظر شما پورپیرار و پیرنظر دو نفر هستند!!!

آیا آنگونه که پورپیرار و یارانش قصد داشتند وانمود کنند، پیرنظر یکی از طرفداران پورپیرار است که به اشتباه با ای میل او پیام گذاشته است؟!!!!!

ظاهرا این دروغگویان فراموش کرده­اند که پورپیرار در آن سال از این ای میل برای پیام گذاری استفاده نمی­کرد!!!!! اگر این توجیه درست بود بایستی نظراتِ محسن پیرنظر با ای میل poan3@hotmail.com ثبت می­شد نه pirna44@yahoo.com !!!!!

تنها نتیجه اینست که پورپیرار همان پیرنظر است. بیچاره پورپیرار که از همان روز اول، خشت اول را بر دروغ نهاده بود و امروز درازای دروغش به 2000 سال خالی بودن ایران از سکنه کشیده شده است!!!!

آیا بهتر نیست پورپیرار را به درجه استاد تمامی در دروغگویی مفتخر کنیم؟

آیا هنوز هم کسانی هستند که دور دکه­ی دونبش دروغ­سازی و دروغ­بافی ناصر پورپیرار پرسه زده و راستی طلب کنند؟!

=====================================================

مغلطه اعراب و عرب در دیدگاه ناصر پورپیرار

نقش ایرانیان در نجات خط عرب از محدوده قومی و کتابت قرآن

تعارض دیدگاه ناصر پورپیرار با معروفترین برهان خداشناسی

Archaeologists in Search of 29 Achaemenid Administrative Centres

شکايت پورپيرار از استادان دانشگاه به خاطر نقد کتابهايش!!!

در مدتی که تارنمای خاخام ناصر پورپیرار، این شیفته­ی تورات، را زیر و رو می­کردم تا گزارش دوستم را تکمیل کنم، مطلب جالب و پرخنده­ای یافتم که بهینه است شما نیز از آن آگاه شوید.

آنهایی که طی سالهای گذشته با پورپیرار و نظرات “صد خروار دو­زار” او آشنایی دارند می­دانند که مدتی فردی که خود را دکتر معرفی می­کرد ظهور کرد و به طرفداری از پورپیرار پرداخت. آری منظورم عارف گلسرخی است. او پس از فیلتر شدن تارنمایش، امروز با نام ساسان این طرف و آن طرف می­رود و از پورپیرار حمایت می­کند. (نوشته­ی حامد را درباره او بخوانید)

از تارنمای آقای عارف گلسرخی که نام “تاملات فرهنگی” را یدک می­کشید خرابه­ای بیش باقی نمانده است که این خرابی، از خرابی ذهن نگارنده آن تارنما ناشی شده است. نگاهی به جسد تارنمای او بیندازید: اینجا

ظاهرا عارف گلسرخی پیش از فرار، نوشته­ای گذاشته است که به مرثیه­ای بی­مزه در درگذشت پورپیرار می­ماند که به خوبی نشان دهنده­ی عمق خشم نویسنده­ی آن از لو رفتن اهداف کثیف پورپیرار است.

نگاهی کوتاه به نوشتار عارف گلسرخی نشان می­دهد که او به شدت شیفته­ی نگارش­های ضد ایرانی-ضد شیعه­ی پورپیرار، این عمله­­ی تهاجم فرهنگی، است. عارف گلسرخی پس از اینکه تارنمایش مسدود شد، همانند مرادش! لانه­ی جدیدی برای خودش راه انداخت با نام تاملات فرهنگی، دنباله وبلاگ ناریا 2.

پورپیرار در 11 آبان 1384 مطلبی را عینا از تارنمای جدید عارف گلسرخی در تارنمایش نصب می­کند:

مطلب زير را عينا از وبلاگ جديد آقای عارف گلسرخی با آدرس

http://kakala.persianblog.com منتقل کرده ام

این مطلب را در اینجا نگاه کنید.

مدتی می­گذرد و از عارف گلسرخی خبری نمی­شود. تا اینکه در 14 فروردین 1385 برای پورپیرار این پیام را می­گذارد:

نويسنده: عارف دوشنبه 14 فروردين1385 ساعت: 15:11

جناب ناصر خان مقاله حربه خوشدست حقوق بشر در سایت زیر منتشر شده است:http://www.bashgah.net/modules.php?name=News&file=article&sid=17480 وب سايت

جناب عارف با آدرس تارنمای جدیدش برای پورپیرارش پیام گذاشته است!

پورپیرار، این موجود کم حواس، که در دکه­ی دو نبش دروغ پردازی­اش، کاری جز دروغ پراکنی ندارد در تاریخ چهارم شهریور 1384، آخرین نوشته­ی عارف گلسرخی را در تارنمای خود نصب می­کند. پس از آن نیز در تاریخ­های هفدهم و هجدهم شهریور دو یادداشت به نام “یادداشت برای آقای عارف گل سرخی“ نصب می­کند.

رابطه­ی عاشقانه­ی بین پورپیرار و عارف گلسرخی بسیار روشن است.

چند ماه می­گذرد و از عارف معروف (!!!!!) خبری نمی­رسد. فردی به نام محمد ساوالان، صاحب تارنمای مجاهد ترک مسلمان، که ظاهرا نگران غیبت عارف گلسرخی است، از پورپیرار می­پرسد:

نويسنده: محمد ساوالان يکشنبه 15 مرداد1385 ساعت: 23:49

آقای پورپیرار مدت زیادی است که از آقای عارف گلسرخی خبری نیست. شما از ایشان خبر دارید؟

وب سايت پست الکترونيک

و ناصر پورپیرار این موجود کم حواسِ آلزایمری جواب می­دهد که:

نويسنده: ناصر پورپیرار دوشنبه 16 مرداد1385 ساعت: 1:38

…….. آقای ساوالان. من کسی را به نام عارف گل سرخی نمی شناسم. احتمالا نام مستعاری در میان وارد شوندگان به این وبلاگ است.

(پرسش ساوالان و پاسخ پورپیرار را اینجا بخوانید. اگر حذف شده بود عکس آن را ببینید)

چند وقتی است فردی به نام بدون نام!! در تارنمای بنده حرفهایی به طرفداری از خاخام ناصر پورپیرار می­نگارد. آخرین نوشته او جالب و ظاهرا برای این یادداشت مناسب است. او نوشته است:

بدون نام	شنبه 5/12/1385 – 12:8
عزا عزاست امشب يادداشت ۳۷ استاد بزرگ هم نصب شد. خدا به داد دروغ گويان برسد.

به نظر شما بهتر نیست پورپیرار را مادر دروغ گویان جهان بنامیم!!

او آنقدر انکار زده شده است که ظاهرا عارف گلسرخی را هم جعلی می­داند و شاید ساخته­ی یهود!!!!

واقعا مرز دروغگویی در نزد پورپیرار کجاست؟

با این اوصاف، پورپیرار را با چه عنوانی خطاب کنیم؟!

حواس پرت؟ خنگ؟ احمق؟ یا دروغگو فرزند دروغگو؟

خدا این بیمار آلزایمری را شفا دهد و اگر قابل شفا نیست در آن دنیا با مقتدایش صدام کافر هم­بند گرداند.

آمین

===================================

نهضت شعوبیه-بخش یکم

نهضت شعوبيه-بخش دوم

احياي جشن باستاني سپندارمذگان در تبريز

مغلطه اعراب و عرب در دیدگاه ناصر پورپیرار

هديه جشن اسفندگان: جشن هاي ايراني در تقويم گوگل

در مورد آبگیری سد سیوند نظر باستان‌شناسان مستقل را نپرسیده اند (بشنويد)

كشف اطلاعات تازه از چشم مصنوعي پنج هزار ساله زن فالگير

بيش از  30 حزب سياسي با امضاي يك بيانيه‌ در مخالفت با آبگيري سد سيوند ، خواستار  توقف آب‌گيري سد شدند.

تهران_ خبرگزاري ميراث فرهنگي_ بيش از  30 حزب سياسي با امضاي يك بيانيه‌ در مخالفت با آبگيري سد سيوند ، خواستار  توقف آب‌گيري سد شدند.

اين بيانيه ازسوي پايگاه اطلاع‌رساني براي نجات يادمان‌هاي باستاني با هدف جلوگيري از آب‌گيري سد سيوند و نجات‌بخشي دشت پاسارگاد و تنگه‌ي بلاغي منتشر شد .

در بخشي از اين بيانيه اين بيانيه كه در پنج بند به مهم‌ترين آسيب‌هاي ناشي از آبگيري سد سيوند پرداخته، آمده است :« تشويش افكار عمومي و از دست رفتن اعتماد، مهم‌ترين آسيبي است كه از آبگيري سد سيوند حاصل مي‌شود. سرمايه ملي هزينه‌شده براي ساخت اين سد – كه متاسفانه اكثر آن در يك‌سال اخير و هم‌زمان با اعتراض‌ها به ساخت آن هزينه شده است و با راهكارهايي بازگشت‌پذير است – هيچ قابل قياس با سرمايه‌ انساني و اثر رواني ناگواري نيست كه بر ايرانيان دوستدار ميراث فرهنگي اين مرز و بوم خواهد داشت.»

در اين بيانيه همچنين آمده است:«ما مخالف آب‌گيري سد سيوند هستيم؛ زيرا تنگه‌اي كه سد در آن زده شده، يكي از كم‌مانندترين محوطه‌هاي باستاني ايران و نيازمند پژوهش‌هاي بيشتر است.

رطوبت برخاسته از درياچه‌ي پشت سد باعث نابودي سازه‌هاي دشت پاسارگاد، بويژه آرامگاه كوروش خواهد شد. همچنين بر پايه‌ي نظر كارشناسي دكتر پيمان آذري ـ مدير كل دفتر جنگل‌هاي خارج از شمال سازمان جنگل‌ها و مراتع ـ با آب‌گيري سد سيوند دست كم هشت‌هزار اصله درخت 500 ساله و هزاران هكتار مرتع و زمين مرغوب كشاورزي نابود مي‌شوند. »

ارزش بالاي باستان‌شناسي و تاريخ‌پژوهي تنگه بلاغي (به‌ويژه در شناخت جوامع باستاني ايران)، تاثير مخرب افزايش رطوبت در منطقه كه نابودي سازه‌هاي باستاني دشت پاسارگاد را تسريع مي كند (به ويژه آرامگاه كوروش، نماد جهاني ارج‌گزاري به حقوق بشر و كسي كه به تعبير شادروان علامه طباطبايي در كتاب ديني ما از وي زير نام «ذوالقرنين» به نيكي ياد شده است)، نابودي دست كم هشت هزار اصله درخت 500 ساله (كه به دليل واقع‌ شدن در ناحيه رويش ايراني‌- توراني از نظر تنوع و ذخيره‌گاه ژنتيكي، منحصر به‌فرد و داراي اهميت ويژه‌اي هستند و تخريب اين جنگل‌ها به معناي فنا و نابودي كامل طبيعت منطقه است) و هزاران هكتار مرتع و زمين مرغوب كشاورزي در حالي‌كه مراتع عشاير يكي از جاذبه‌هاي گردشگري ايران به شمار مي‌رود، و بسته شدن مسير كوچ عشاير و به زير آب رفتن يكي از مهم‌ترين استقرارگاه‌هاي كوچ‌نشينان، مواردي است كه در اين بيانيه به آنها پرداخته شده است.

سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي،

مجمع محققين و مدرسين حوزه علميه قم،

حزب جوانان ايران اسلامي،

سازمان دانش‌آموختگان ايران اسلامي (ادوار تحكيم وحدت)،

حزب مردمسالاري،

حزب اراده ملت ايران،

جمعيت حمايت از حقوق بشر زنان،

حزب آيين مردم،

حزب اتحاد ملي ايران،

حزب پاك،

حزب ترقي ايران،

حزب توسعه كرمانشاه،

حزب سبز،

حزب عدالت،

حزب فرزندان ايران،

حزب مردم،

حزب مستقل كار،

حزب ميهن اسلامي،

حزب وحدت ايران اسلامي،

حزب وحدت ملي ايران،

جمعيت اسلامي آزادانديشان،

جمعيت طرفداران نظم و قانون،

جمعيت كاركنان ايران،

سازمان رهروان فردا استان خوزستان،

كانون دانشجويان و دانش‌آموختگان استان ايلام،

كانون فارغ‌التحصيلان آذربايجان‌غربي،

كانون مهستان،

كانون وليعصر (عج)،

مجمع دانشجويان و فارغ‌التحصيلان گيلاني،

مجمع فرهنگيان ايران اسلامي و

انجمن اسلامي دانشگاهيان استان اصفهان از امضا كنندگان اين بيانيه هستند.

ناصر پورپيرار دشمن شيعه

نکته ای که باعث شاخ در آوردن هر شیعه در قلب سرزمین شیعه می‌شود اینست که حضرات حامی پورپیرار چگونه به خود اجازه داده اند از فردی حمایت کنند که اول و آخر حرفش پاسداشت بنی‌امیه و جانشین آنها صدام یزید کافر و دشمنی با شیعه است؟

ناصر پورپیرار در کتابش با نام برآمدن اسلام، بخش دوم، بررسی اسناد در صفحه 157 به قول خودش مدخلی دارد با نام “بنی امیه” که در آن ضدیت خود با شیعه و ایرانیان را به اوج می¬رساند:

عاقبت خرد عرب راهی برای گریز از بن بست یافت …. سرانجام اشراف قدیم و جدید عرب به نتیجه تازه ای رسیدند و خاندان ابوسفیان که پیش از اسلام کلید گشایش مشکلات قبایل بود، راهی نو گشود: خلافت موروثی! (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 157)

در ادامه بخش‌هایی را آورده و به شدت از معاویه دفاع می‌کند و در نهایت می¬گوید

پس معاویه را نمی¬توان بی سر و پایی از سفانیان دانست (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 159).

پس از این می نویسد:

تشیع از بنی امیه نفرت دارد و مدعی خون امام حسین] ع[ است، اما مورخ نمی¬تواند و نباید مدعی خونی ] !!!!![ باشد و شخصیتی را در تاریخ منفور شمارد] !!!![. از نظر مورخ آدم¬های تاریخ، نه مقدس و نه ملعون¬اند. زیرا آنها بر زمینه¬هایی پدید می¬آیند که تاریخ در پس ظهورشان می¬نشاند. (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 160)

فارسی¬‌ر این مطلب اینست که من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود. پورپیرار می‌گوید که بنی امیه امام حسین (ع) را به شهادت نرساند این شرایط تاریخی بود که اینچنین پیش رفت. البته در هیچ جا شما برای امامان شیعه آنچنان که مرسوم است (ع) را نمی¬بینید و از واژه شهادت هم خبری نیست!!!

نکته جالب اینجاست که هرجا به ضرر ایران و شیعه است ایشان بطور خود خوانده "مورخ" شده و تلاش می¬کنند آنچه را که اتفاق افتاده به نوعی توجیه کنند. همین معلق بازی جناب پورپیرار را در حمایت از شیطان معاصر، صدام کافر، هم شاهد بودیم. وی در ادامه همان مطلب، می¬نویسد:

در این مورد، آنچه از نظر مورخ قابل بررسی است، اوضاع عمومی اسلام است در زمان بنی امیه و مروانیان، نه شرابخواری و میمون بازیهای احتمالی یزید [!!!!!!] ، که دلیل تاریخی بر صحت و یا رد آن به دست نیست[!!!!!!] (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 160)

ظاهرا قرار بود پورپیرار در نقش یک مورخ بی غرض تاریخ را بررسی کند، ولی همانگونه که می-بینید در عمل از بنی امیه طرفداری می کند، به خوبی دم خروس نگارشگری او هویداست.

ادامه همان مطلب:

مورخ به عمده می پردازد که در بحث ما اسلام است، نه اشخاص و فرقه ها. مورخ این حقیقت را از یاد نمی برد تسلط بنی امیه بر مدیریت امپراطوری اسلام، بر خلیفه کشی¬ها پایان داد [!!!!!] و سربازان اسلام را از تنگه طارق و از کوه¬های پیرنه گذراند. وانگهی آنچه را بنی¬امیه به عنوان راه حلی برای پایان دادن به درهم ریختگی سیاسی در مرکز اسلام پیشنهاد دادند، همان شیوه وراثت در خلافت بود، که شیعه از پس پیامبر پیشنهاد میکند [!!!!!] (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص.160)

ظاهرا به بیانه ای در حمایت از بنی امیه شبیه¬تر است تا تاریخنگاری. اصولا با چه مدرک و تخصصی وی خود را متخصص تاریخ و مورخ می¬خواند؟ نکته جالب اینکه در ادامه متنی در حمایت از درستی و راست کرداری بنی امیه می آورد تا به خیال خود به شیوه تبلیغ¬های خفته، پاسخی به شیعه داده باشد!!!!

در صفحه 164 شرحی از حادثه کربلا از ابی یعقوب می آورد و پس از آن می¬نویسد:

احمد بن ابی یعقوب، که می گویند شیعه بوده است، شرحی از ایام کربلا آورده، که هنوز هم اساس اعتراض شیعه بر بنی امیه، بر همین شرح مبتنی است. یعقوبی درباره جبروت ساسانیان نیز، نظیر همین صحنه های کربلا را چنان آفریده است که این بار پایه ای از نفرت کنونی روشنفکری کم مایه ایران از عرب را ، بر آن و نظایر آن متکی می بینیم!!! (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 165)

پورپیرار با آوردن دو مبحث و با در هم آميختن آنها به خواننده القا می کند که هر دو از یک جنس بوده و حادثه کربلا هم توسط ابی یعقوب ساخته شده است چنان که جبروت ساسانیان را ساخته بود!!! ضدیت با شیعه تا چه حد؟ و با آوردن شرحی از جبروت ساسانیان می¬گوید:

و همین گونه است شروح حادثه و مصیبت کربلا! (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 166)

همانگونه که گفتیم او قصد دارد با مقایسه جبروت ساسانیان که توسط ابی یعقوب نوشته شده با حادثه کربلا بگوید که حادثه کربلا هم دروغین است!!!!! پورپیرار در صفحه 165 و 166 کتاب خود کمی از آن جبروت گفته و در نهایت جمله بالا را می گوید و در آخر آن هم علامت تعجب می گذارد تا به این خیال خام خود ثابت کند حادثه کربلا هم دروغین بوده است.

وای بر آن بی خردانی که از چنین دشمنی حمایت می کنند.

وی در صفحه 169 برداشت خود را از حادثه کربلا چنین بیان میدارد:

بر سر نحوه اداره امپراتوری اسلام [!!!!![ و سهمی که هر یک باید ببرند[!!!!]، اختلافی بروز کرد و نه با سازش، که با شمشیر حل و فصل شد [!!!!]. و می توان به طور کلی دریافت که فرهنگ و مدیریت داد و ستد پیروز بود [!!!!] و میتوان فی الجمله گفت که تسلط فرهنگ داد و ستد بر مرکز جهان اسلام، توانایی لازم را از خود بروز داد[!!!!] (برآمدن اسلام، بخش دوم بررسی اسناد ص. 169)

از نظر پورپیرار حادثه کربلا دعوایی بر سر حکومت بوده است نه اصلاح جامعه اسلامی!!!!

در انتها نیز می گوید که فرهنگ پیروز (یزیدیان) دارای توانایی بودند، یعنی حق به حق دار رسید!!! در ادامه مدعی می شود که از ترس جانش بحث در مورد بنی امیه را ادامه نمی دهد! نمیدانم اگر می خواست ادامه بدهد چه می نوشت!!!!

در نهایت مدعی می شود که توطئه کلیسا و کنیسه با همکاری بقایای ساسانیان باعث براندازی حکومت نازنین بنی¬امیه شد!

نیک در این دو یادداشت به نیکویی دیده¬اید که پورپیرار نه با تاریخ پیش یا پس از اسلام ایران بل با هر چیز که بوی ایرانی و شیعی بدهد سر ناسازگاری دارد.

پورپیرار در ذهن کوچکش بنی امیه را ادامه ی حکومت های بین النهرینی فرض کرده و به همین واسطه انجام هر کاری از سوی این خبیثان را، حتی کشتن فرزندان پیامبر (ص) را نیز به رسمیت می شناسد.

بر ماست آنانی را که بر حمایت از پورپیرار همچنان استوارند آگاهی رسانیم که پورپیرار دشمن شیعه است.

به راستی آیا افرادی مانند مهندس س از موضوع، شیعه ستیز بودن پورپیرار آگاهی ندارند؟

چگونه از او حمایت می کنید در حالیکه او شهادت حسین فاطمه را به سخره گرفته و آن را جعل می داند؟ آیا شیعه را …

شهادت فرزند رسول خدا (صلوات الله علیه و اله) را به تمام پیروان آن حضرت تسلیت می گویم.

==============================

همراه کاروان (ويژه نامه محرم)

برای نظر دادن به اینجا بروید

کم کم به روز 18 ذی الحجه نزدیک می­شویم. روزی که در آن فرمان جانشینی شیر خدا علی (ع) توسط پیامبر اعظم (ص) اعلام شد. در این روز به هنگام بازگشت از حج، پیامبر (ص) دستور توقف کاروان را داد و فرمود تا منبری آماده کنند. در این روز پیامبر (ص) جانشینی علی (ع) را اعلام نمودند.

پیامبر (ص) فرمودند: خداوند مولاي من و من مولاي مؤمنان هستم و بر آنها از خودشان سزاوارترم. اي مردم هر كس كه من مولای اويم اين علي هم مولای اوست.

ناصر پورپیرار که به خیال خود سنگ اسلام را به سینه می­زند البته او نوع طالبانی آن را، در کتاب برآمدن اسلام، جلد دوم: بررسی اسناد ادعاهای بچه گانه و عجیبی ارائه می­کند که به همان بی­سندی گفتارش در مورد تاریخ ایران باستان است. پورپیرار در صفحه­ی 134 می­نویسد:

روایت است که رسول خدا [ص] در بازگشت از حجه الوداع و در محل غدیر خم، در حضور جمعی، که تا قریب 150 هزار شماره کرده­اند، داماد خود امام علی [ع] را به جانشینی برگزید (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 134)

به “داماد خود” توجه کنید و فکر کنید او چه منظور چندش آوری در ذهن پلیدش بوده است. سپس موذیانه این پرسش را مطرح می­کند چطور شد که آن جمع بزرگ از مسلمانان فراموش کرده و به سقیفه گردن گذارده­اند؟ (ص 135 همان کتاب). او در ادامه می­نویسد:

چرا که از مجموع رفتارهای به جا مانده، چنین منتقل می­شود که امام علی [ع]، به علت تک روی­ها [!!!] و اقامت­های مستمر و سازش ناپذیر خویش بر موضع حق، مورد نکوهش [!!!!!!] و موجب ناخشنودی هر سه مرکز قدرت اسلام، از صحابه و مهاجرین و انصار بوده است و همراهان رسول خدا [ص]، توجه پیامبر [ص] در حدیث غدیر را، توصیه به ملاطفت و اخوت بیش­تر با امام علی [ع] گرفته­اند و نه جانشینی [!!!!] (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 135).

از دید پورپیرار ظاهرا مسلمانان منتظر رحلت پیامبر (ص) بوده­اند تا به علی (ع) آسیب برسانند!!! این شدت کج فهمی و شیعه ستیزی پورپیرار را نشان می­دهد. سپس برای اینکه نشان دهد که اگر خلاف نظر او  فکر کنیم همه مسلمانان را نامسلمان دانسته­ایم چنین می­نویسد:

زیرا اگر سخنان پیامبر [ص] را به جانشینی صریح تعبیر کنیم، پس معتقد شده­ایم که آن همه مومن صدر اسلام، حتی با دریافت درست پیام، از اجرای آن طفره رفته­­اند، پس بی­شک آنها را نمی­توان مومن شمرد و بدین ترتیب اسلام پس از پیامبر [ص] را، از ایمان و محتوا تهی کرده­ایم. (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 135).

می­بینید که آقای ناصر پورپیرار که تا دیروز عمله­ی حزب توده بود و دین را افیون توده­ها می­دانست امروز برای ما مفسر کلام شده و می­گوید که اگر جانشینی علی (ع) را باور کنید، اسلام را نابود کرده­اید. آیا بوی وهابیت از این نوشتار به مشام شما نمی­رسد؟

پورپیرار می­گوید نوع رفتار حاضران در غدیر خم که جمعی شامل صحابه، مهاجران و اصحاب بوده است ملاک تفسیر واقعه است، یعنی: آنچه که رخ داده، تفسیر درست حدیث غدیر است و اگر عکس آن فکر کنیم، به اسلام پس از پیامبر (ص) ضربه زده­ایم!!! جالب اینجاست که پورپیرار چند سطر بالاتر می­گوید که امام علی [ع]، به علت تک روی ها [!!!] و اقامت های مستمر و سازش ناپذیر خویش بر موضع حق، مورد نکوهش [!!!!!!] و موجب ناخشنودی هر سه مرکز قدرت اسلام، از صحابه و مهاجرین و انصار بوده است، حال باید از پورپیرار پرسید: اگر این جمله شما را قبول کنیم معنی آن اینست که صحابه، مهاجرین و انصار از حق دور بوده­اند و با علی (ع) که بر راه حق اصرار داشته سازگار نبوده و او را نکوهش می­کرده­اند!!!! پس اینها چگونه مومنانی هستند که ماندن بر حق را نکوهش می­کنند؟ حال این کسانی که به قول پورپیرار در راه حق گام بر نمی­داشته­اند چگونه رفتارشان ملاک تفسیر حدیث غدیر قرار می­گیرد؟!!!!

پورپیرار ادامه می­دهد که:

پس می­توان پرسید که چرا پیامبر [ص] در وصیتی آشکار [!!!]، مثلا سالی پیش از وداع، کسی را با حکم صریح [!!!!]، به جانشینی خود برنگزید [!!!!!!] تا زبان راویان باز و قلم تاریخ نویسان قرن سوم به بعد چنین آزاد نباشد؟ (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 138).

پورپیرار به پیامبر خدا (ص) خرده می­گیرد که چرا با حکم صریح کسی را جانشین نکرده؟! آیا صرتح­تر از واقعه­ی غدیر؟ آیا در جایی شلوغ­تر از غدیر خم؟! حال که پیامبر (ص) در چند ماه مانده به رحلت، جانشین مشخص کرده می­گوید چرا از قبل­تر مشخص نشده و احتمالا اگر از قبل مشخص فرموده بودند می­پرسید چرا نزدیک رحلت اینکار را نکردند تا مشمول مرور زمان نشود؟!!! او در این بیان موذیانه مدعی است که غدیر خم وصیت آشکار پیامبر (ص) به جانشینی علی (ع) نبوده!! و یک حکم صریح نبوده است!!!

باید پرسید به چه دلیل پیامبر (ص) در آن صحرای سوزان مردم را از راه بازداشت؟ آیا برای اینکه صرفا بگوید من علی (ع) را دوست دارم؟ مگر مردم نمی­دانستند پیامبرشان، علی (ع) را دوست دارد؟

در نهایت ناصر پورپیرار دست به کار شده و همچون دیگر موارد از سر بی­سوادی و تناقض­بافی می­نویسد:

این جا، به گمان من، حکمتی پیامبرانه نهفته است! رسول خدا [ص] را، به ویژه اواخر عمر، در محاصره سه گروه می­یابیم، که هر کدام مدعی مالکیت اسلام­اند. مهاجرین که با واگزاردن عقبه و قبیله خود در مکه همراه پیامبر [ص] به مدینه هجرت کردند و در راس­شان ابوبکر است، که یار غار پیامبر [ص] بود. انصار، که از مهاجرین در مدینه استقبال کردند، از بذل مال و امکانات و خون دریغ نداشتند و موجب رونق اسلام پس از هجرت شدند، و صحابه، که بسیاری از آنان مدعی حضور و اثر ایدئولوژیک در اسلام و در کنار پیامبرند و افسانه­ای­ترین آنها سلمان پارسی است که اختراعی به قصد تحریک ایرانیان بوده است. (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 139).

حال جناب پورپیرار پا را فراتر گذاشته، حکمت پیامبر (ص) را دلیل رد جانشینی علی (ع) دانسته و همان­هایی را که رفتارشان را ملاک تفسیر حدیث غدیر دانسته بود به دنیاپرستی متهم می­کند. پورپیرار برای رسیدن به مقصد از هیچ توهینی فروگذار نیست. او برای اینکه ثابت کند پیامبر (ص) علی (ع) را به جانشینی انتخاب نکرده است، خود را وادار می­بیند که تمام اطرافیان پیامبر (ص) را در راه دنیازدگی قرار دهد. پورپیرار در ادامه می­نویسد:

منطقی است باور کنیم که پیامبر [ص] نیز به جایگاه واقعی این سه گروه، نزد امت و قدرت آشکار و پنهان آن­ها در حوزه اسلام تازه پای، اشراف کامل نداشته و درست به همین دلیل، از عنوان کردن جانشین خویش، که باید به یکی از این سه گروه متعلق باشد، طفره رفته است. در این کار خردی پیامبرانه می­یابیم: بگذار هر گروه که زبان مشترک قابل فهم­تری به کار می­برد، سیاست و خرد ناب­تری بروز می­دهد و تمایل عمومی بیش­تری بر می­انگیزد، جانشینی معین کنند و چنین شد. پیامبر خدا [ص] نمی­توانست این خطر را نادیده بگیرد که جانشین انتخابی او، به علت کارشکنی­های احتمالی، که پیامبر [ص] ردٌ آن را می­شناخت و با وسعت آن آشنا بود، از عهده اداره امور مسلمین برنیاید و شکست اندیشه و امت اسلام، به حساب بی­درایتی رسول خدا [ص] در تعیین جانشین و موضع­گیری جانب دارانه­ی او گذارده شود و چنین شد که پیامبر [ص]، جمهوریت را بر سلطنت ترجیح داد و طبیعی بود که … (برآمدن اسلام، بررسی اسناد، بخش دوم. ص 139)

همانگونه که می­بینید ناصر پورپیرار حد خود را فراموش کرده و بدون هیچ ترسی که نشانه­ی حمایت دست­های پنهان از اوست علم و عصمت پیامبر (ص) را زیر سوال برده و مدعی می­شود چون پیامبر (ص) از اوضاع مسلمین آگاه نبوده و به این دلیل کسی را به جانشینی معرفی نکرده است!!!!

آقای پورپیرار در اینجا انتخاب علی  (ع) را با پذیرش سلطنت مقایسه کرده و مدعی است اگر پیامبر (ص)، علی (ع) را انتخاب کرده باشد، قبول سلطنت از سوی پیامبر (ص) بوده است. این دیگر اوج بی­شرمی­ این توده­ای شیعه ستیز است.

او موذیانه یکی از دلایل دشمنان شیعه را ملاک گذاشته و با بازی با کلمات می­خواهد ثابت کند که پیامبر (ص) نسبت به آینده امت بی­توجه بوده است. به عبارتی روش سلبی را در پیش گرفته که پیامبر (ص) در این مورد احساس مسئولیتی نکرده است!!! این به معنای اهمال در یکی از ضروریات اسلام و مسلمین است. در صورتی که معتقدیم اسلام دین جامعی است که در تمام ابعاد زندگی انسان دستورات کاملی دارد، حال چگونه ممکن است برای اداره جامعه اسلامی چاره اندیشیده نشود؟ توجه کنید که در اسلام هدایت دینی و حکومتی در دست یک نفر بوده است.

بعلاوه مشخص نکردن جانشین خلاف سیره رسول اکرم (ص) بوده و ایشان به عنوان نمونه هرگاه برای جنگ از مدینه خارج می­شدند کسی را به جای خود نصب می‌کردند تا امور را ساماندهی کند. حال چگونه باور کنیم که پیامبر (ص) در سفری که در آن بازگشت نیست، کسی را به جانشینی خویش برنگزینند.

چگونه است که خلفا به فکر آینده مسلمین بوده و برای خود جانشین تعیین کرده­اند اما پیامبر (ص) چنین کاری نکردند؟ اگر چنین چیزی درست باشد تمام ادله­ای که اهل سنت در توجیه اقدام خلفا برای انتخاب جانشین بعد از خود ارائه می­کنند زیر سئوال می­رود. آیا وظیفه پیامبر (ص) تنها گرفتن وحی و ابلاغ آن به مردم بوده یا اینکه وظایفی مثل تفسیر قرآن شرح مقاصد و بیان اهداف، تبیین احکام و پاسخ به شبهات و… را نیز به عهده داشته است. حال پس از او چه کسی برای این کار مناسب است؟ چه کسی بهتر از پیامبر (ص) می­تواند چنین انتخابی را انجام دهد؟

جناب پورپیرار بهتر بود پیش از تلاش برای زیر سوال بردن جانشینی علی (ع) نگاهی به کتاب معظم مرحوم علامه امینی، الغدیر، می­انداختند تا بفهمند که:

در ميان اصحاب رسول خدا (ص ) 110 نفر، در ميان تابعين 84 نفر، در ميان علماى قرن دوم هجرى 56 نفر، در ميان علماى قرن سوم هجرى 92 نفر، در ميان علماى قرن چهارم هجرى 43 نفر، در ميان علماى قرن پنجم هجرى 24 نفر، در ميان علماى قرن ششم هجرى 20 نفر، در ميان علماى قرن هفتم هجرى 21 نفر، در ميان علماى قرن هشتم هجرى 18 نفر، در ميان علماى قرن نهم هجرى 16 نفر، در ميان علماى قرن دهم هجرى 14 نفر، در ميان علماى قرن يازدهم هجرى 12 نفر، در ميان علماى قرن دوازدهم هجرى 13 نفر، در ميان علماى قرن سيزدهم هجرى 12 نفر، در ميان علماى قرن چهاردهم هجرى 19 نفر حدیث غدیر را ذکر کرده­اند.

همچنین حديث غدير در کتب معتبر اهل سنت از جمله در کتاب “مسند” امام احمد حنبل، در “سنن” ترمذى، “مسند احمد” و در “مستدرك” حافظ ابن عبداللّه حاكم نيشابورى به مضامين مختلف ذکر شده است.

بهتر است جناب پورپیرار در اموری که تخصص ندارند وارد نشده و تلاش نکنند ذهن جوانان این مرز و بوم را به سویی که اربابان خارج نشین­شان فرمان می­دهند هدایت کنند.

خوشبختانه هوشیاری ایرانیان، به افرادی همچون ناصر پورپیرار اجازه نخواهد داد تا اعتقادات آنها را به بازی گرفته و اهداف بلند پروازانه­ی صهیونیسم و نومحافظه­کاران آمریکایی را پیاده کنند. از پورپیرار که صدام را قهرمان دانسته و شهیدان ایرانی و قهرمانان 8 سال دفاع مقدس را آدمکش می­نامد توقعی بیش از این نیست. توقع از کسانی است که هنوز به هوش نیامده و با حمایت­های بیجا از یک عنصر خود فروخته، آگاهانه یا ناآکاهانه در راه اهداف دشمنان ایران و شیعه قدم برمی­دارند.

امید که چشم­هایشان به زودی بر حق باز شود.

عید سعید غدیر خم، عید انتخاب شیر خدا به جانشینی پیامبر (ص) را به همه­ی مردم ایران تبریک می­گویم.

=================================================

پورپیرار و صدام

فکر کنم دوست ما خاخام ناصر پورپیرار به اندازه کافی در مورد پوریم نوشته است که صد البته نوشتار او به خودی خود بی­سوادی او را به رخ می­کشد. حالا نوبت من است تا کمی سر به سرش بگذارم و دوستانش ببینید چه کم خرد روانی را استاد خطاب می­کنند و چگونه او در راه تحمیق آنها قدم برداشته است. پورپیرار بر اساس تورات (استر) معتقد است که مردم شرق میانه توسط یهودیان و هخامنشیان قتل عام شده اند!!! پورپیرار در مورد تورات جمله قصاری دارد که بهتر است ابتدا به آن اشاره­ای بکنم:

نويسنده: ناصر پورپیرار دوشنبه 18 ارديبهشت1385 ساعت: 16:29

آقای اتحادیه. در متن یادداشت 13 تذکر داده ام، که تحریفات تورات مربوط به کتابی است که خداوند با واسطگی و در زمان حیات موسی در اختیار یهود گذارده است، آن چه از پس وفات حضرت موسی بر تورات افزوده شده، مولفانی مشخصی دارد و در زمره ی تورات آسمانی نیست، یادداشت هایی است در باره ی تاریخ و حوادثی که بر قوم یهود از پس وفات موسی گذشته است و کم ترین خدشه ی اساسی در آن ها نیست. استنادات من به تورات غالبا از بخش اخیر آن است که با تحقیقات و تجسسات باستان شناسی تطبیق می کند و همآهنگ است.

همانگونه که می­بینید پورپیرار برای اینکه بتواند بدون مشکل از تورات برای رسیدن به اهداف خود استفاده کند مدعی است که کم­ترین خدشه اساسی در آن­ نیست!!! و ادامه می­دهد که استنادات من (ناصر پورپیرار) به تورات غالبا از بخش اخیر آن است که با تحقیقات و تجسسات باستان شناسی تطبیق می کند و همآهنگ است. به عبارت دیگر هر آنچه تورات گفته درست و بر اساس یافته­های باستان شناسی درست است. البته این بیچاره فراموش می­کند توضیح دهد با کدام تحقیقات و تجسسات باستان شناسی مطابقت دارد و چه کسی آن را گفته است؟! احتمالا همان کسانی که پورپیرار آنها را یهودی یا دست نشانده یهود می­خواند اما در اینجا، چون نتیجه پژوهشهای آنها هم جهت با هدف پورپیرار است با ارزش می­شوند!

حال به سراغ کتاب پورپیرار برویم و ببینیم چقدر به حرف خودش معتقد است! پورپیرار در صفحه 188 کتاب برآمدن هخامنشیان می نویسد:

سپس دانیال به درگاه خداوند التماس می­کند که از مجارات قوم یهود صرفنظر کند. از نظر تاریخی به کلی این متن نادرست است. زیرا داریوش مادی و فرزند خشایارشا نیست، در سال اول سلطنت او مدتها از آزادی اسیران بابل می­گذشت و دعای دانیال برای آزادی آنها بی مورد بوده است. (برآمدن هخامنشیان ص 188)

سپس در صفحه­های 246 تا 250 مثل ملخ بال کنده ورجه وورجه می­کند تا به خیال خام خود ثابت کند که تورات کوشیده است دوران داریوش را با زمان اردشیر عوض کند یا در صفحه 247 می نویسد: آیا این همه اصرار عمدی تورات را در انتقال حوادث دوران داریوش را به چه تعبیر کنیم؟ اگر تورات چنین آشکارا حقایق دوران نخستین سلاطین هخامنشی را جا­به­جا می­کند، پس تمام روابط هخامنشیان و یهود سیاسی است و نه چنان که خاورشناسان وانمود کرده اند الهی و اخلاقی. عجیب است که در سال 1379 تورات مشکوک و سیاسی بود و نبایستی تمام حرفهایش را قبول کرد ولی در سال 1385 کتابی معتبر می­شود که کم­ترین خدشه اساسی در آن­ نیست!!!

این روزها پورپیرار زور می­زند که ثابت کند که هخامنشیان پس از پوریم از ایران و شرق میانه رفته اند ولی در کتاب برآمدن هخامنشیان (ص 188) چنین می­نوسید: تصویر تورات، لااقل از سده اول تسلط هخامنشیان از نظر تاریخی تا حدود زیادی دقیق است!!!!!! بیچاره نیم خط بالاتر از عدم صداقت تورات می نوشت اما باز برای استفاده ابزاری از تورات به یهود عنایت کرده و به کتاب آنها جانی دوباره می­بخشد. بیچاره پورپیرار که نمی دانست قرار است چند سال بعد مدعی شود پس از داریوش و خشایارشا دیگر هخامنشی در کار نبوده است!!!!! حال کدام را قبول کنیم؟ کتاب پورپیرار را که مدعی است تصویر تورات، لااقل از سده اول تسلط هخامنشیان از نظر تاریخی تا حدود زیادی دقیق است یا نوشته های تارنمای او را که می گوید: پس از اجرای قتل عام پوریم، در پایان حکومت مشترک داریوش اول و خشایارشا، با نیمه کاره گذاردن تمام تمهیدات مقدماتی خود برای استقرار دائم، به پشت کوه های قفقاز برگشته اند (نويسنده: ناصر پورپیرار  جمعه 30 تير1385 ساعت: 3:55) یا …

نويسنده: ناصر پورپیرار جمعه 3 آذر1385 ساعت: 5:10

آقای تلمیذ. در جهان هرگز قدرتی به نام امپراتوری هخامنشیان ظهور نکرده و سراپای حضور آن دار و دسته ی به هخامنشیان معروف شده از رسیدن شمشیر به دستی به نام کورش در بابل تا مرگ داریوش اول که پایان دوران هخامنشی و امحا’ کامل تمدن منطقه به سبب اجرای توطئه ی پوریم است، قریب 60 سال بیش تر نگذشته است. برای چندمین بار توجه می دهم که هخامنشیان حتی فرصت اتمام ابنیه ی تخت جمشید و ضرب سکه را هم نداشته اند

یکجا پورپیرار مدعی است که تورات لااقل در مورد 100 سال اول حکومت هخامنشیان درست می­گوید و یک جا مدعی است که حکومت هخامنشیان قریب 60 سال بیش نبوده است!!!! حال معلوم نیست وقتیکه یک حکومت 60 سال بیشتر طول نکشیده، چگونه گزارشهای تورات از 100 سال اول آن حکومت درست و مطابق واقعیت است!!!!! پورپیرار که خودش به حکومت 60 ساله هخامنشیان اعتقاد دارد آن 40 سال را از کجا آورده است؟ و چگونه گزارش تورات از 40 سالی که پورپیرار مدعی است وجود نداشته، با واقعیت مطابق می داند؟!!!

پورپیرار یا خودش دیوانه است یا همه را مثل خودش خنگ فرض کرده است.

=============================================

تناقضات ناصر پورپیرار – بخش چهارم ( لباس پادشاهان ساسانی)

شهر ساسانی گور

کنگلو ، قلعه یا نیایشگاه ساسانی

به آتش کشیدن کتب مفاخر ملی ایران زمین توسط تجزیه طلبان فرومایه! (اينها طرفدار پورپيرار هستند)

تخريب بخشي از نقش برجسته تخت جمشيد توسط يک عرب جاهل (خدا دستش را بشکند. آمين)

قوم آريا (مجموعه پژوهش‌هايى در زمينه‌ى اديان و تاريخ ايران باستان) نوشته‌ى داريوش احمدى

پس از ظهور ناصر پورپیرار (!) به عنوان پیامبر پانترکیست­ها یا به قول هوشنگ صادقی “مورخ شرقی!!”، جماعت پانترک و پانعرب چنان بر طبل بزرگ کردن این دانشمند بی­دیپلم!!! کوبیدند که کم کم باورشان شد که او پروفسور است. تا مدتها تارنمای تریبون که طرفدار شوونیسم ترک می­باشد او را پروفسور خطاب می­کرد. اما با چاپ چندیدن کتاب و ده­ها یادداشت کوبنده در نقد نوشته­های پورپیرار این تب فروکش کرد و آن بت پوشالین با جرقه­ی دانش ایران دوستان به خاکستر تبدیل شد. اما هنوز هم برخی انسانهای خود فروخته اطراف او هستند و برایش هورا می­کشند تا او را توانی برای تاختن به تاریخ ایران و اسلام باشد.

پورپیرار در کتابهایش مدعی است که بر تمام تاریخ آنهم در تمام گستره­ی خاورمیانه و یونان تسلط کامل داشته و حتی بهتر از یونانیها تاریخ و زبان آنها را می­شناسد! پورپیرار حتی کشف کرده است که آکادمی یعنی محله­ی اکدی­ها!!!! و ظاهرا نامه­ای دارد که در آن فرمان داده شده است معنی واژه ارشکوس از فرهنگ یونانی حذف شود!!!!!

پورپیرار مدعی است که می­خواهد تاریخ ایران را و تا حدی جهان را از ناپاکیها بزداید!! حال ببینم این نماینده مردم خاورمیانه چه در سر دارد و دانش او از تاریخ تا چه حد است.

پورپیرار مدعی بود که پوریم در زمان داریوش بزرگ اتفاق افتاده است. کم کم با مشکلاتی رو به رو شد و مدعی شد که پوریم در زمان خشایارشا اتفاق افتاده است! باز هم مشکل برطرف نشد و مدعی شد که پوریم در زمان داریوش–خشایارشا اتفاق افتاده است و وقتی همه مردم پادشاهی هخامنشی کشته شدند یکدفعه پادشاه متوجه شد که ای داد بی­داد هیچکس باقی نمانده که مالیات بدهد و یهودیها هم دیدند که وای! هیچکس نیست تا از آنها پول بخواهد و آنها نقش نزول خوار داشته باشند!!!!!! پس هخامنشیها به خزرستان برگشتند!! و یهودیها به اورشلیم!!!

پرسشی که مطرح می­شود اینست که این دو گروه که به مردم نیاز صددرصد داشته و حضورشان بسته به وجود مردم بوده است چرا همه مردم را کشتند؟

پورپیرار به شیوه خیالبافها موضوع را برای خود و طرفداران پانترکش اثبات شده فرض کرده و مدعی است که کلیسا و کنیسه دست در دست هم تلاش دارند پوریم را پنهان نگهدارند تا کسی متوجه نشود!!! البته خاخام پورپیرار توضیح نمی­دهد که اگر کلیسا و کنیسه چنین هدفی را داشته­اند چرا داستان پوریم را به صورت کتاب آنهم به صورت بخشی از تورات منتشر کرده­اند؟

به نقشه زیر نگاه کنید تا ببینید وقتی پورپیرار بر اساس تورات می­گوید که مردم 127 استان مملکت پارس قتل عام شدند منظورش چیست و اگر حرف تورات و خاخام پورپیرار درست باشد مردم کدام نواحی نابود شده اند!!!! بر اساس حرف خاخام پورپیرار کسی از ایران، افغانستان، پاکستان، ارمنستان، لیدیه، قبرس، اورشلیم!!!، سوریه، لبنان، اردن و مصر باقی نمانده است!!!!!!!

نقشه شاهنشاهی هخامنشی در دوران داریوش بزرگ و مقایسه آن با امروز

فکر کنم فقط پیدا کردن افراد و گفتن: سوک سوک پیدات کردم! در این پهنه وسیع نیاز به یک لشکر 10 میلیون نفری ورزیده با تجهیزات نوین دارد، تازه با این فرض که کسی اجازه فرار ندارد! حال شما در نظر بگیرید که در این جغرافیای وسیع یک عده دارند یک عده دیگر را می­کشند! و آنهایی که قرار است کشته شوند هیچ کاری نمی­کنند!!!! چرا این مردم فرار نکردند؟!!! احتمالا به دستور خاخام پورپیرار تمام آنها ممنوع الخروج شده و مرزها به طور کامل بسته شده بود!!!! ظاهرا هیچکس مقاومت نکرده و همه به خوبی و خوشی کشته شده­اند!

به راستی کشتار مورد نظر خاخام پورپیرار چگونه اتفاق افتاده که هیچکس از آن جان سالم به در نبرده است؟! آیا هیچ محل اختفایی در این جغرافیای وسیع پیدا نمی­شده است؟ آیا سپاهیان خاخام پورپیرار با هلیکوپترهای ساخت اسراییل و آمریکا به دنبال مردم بودند؟ آیا از سلاح شیمیایی استفاده شده بود؟ نکند از بمب اتمی استفاده شده بوده و ما خبر نداریم!!!

ذهن پوریم زده­ی خاخام پورپیرار به جای یاری کردن او، ورا بیشتر به چاه می­اندازد. پورپیرار به همت ذهن خلاقش، ببخشید خالی­بندش، برای نشان دادن این که کلیسا و کنیسه توطئه کرده­اند تا آثار پوریم را نابود کنند، یکی داستان گفته است پر خنده، که برایتان بازگو می­کنم. وی در پاسخ به یکی از چاکران خاصه به یکی از این توطئه­های کلیسا و کنیسه اشاره می­کند. وی مدعی است که یهودیها برای نشان دادن اینکه در زمان خشایارشا پوریم اتفاق نیفتاده یک جنگ دروغین ساخته­اند! با آمار دروغین! حال ببینید او می­خواهد ابهام زدایی کند یا طرفداران را با خود به ته چاه بی­سوادی بکشد. او حتی در نقل قول کردن هم قابل اعتماد نیست و نشان داده است که بسیار نامطمئن می­باشد.

آشوبگري جديد پورپيرار و شاهکار دانشمندانه او را در شمشير ۴۵ بخوانيد:(ببينيد)

نويسنده: ناصر پورپیرار                      يکشنبه 14 آبان1385 ساعت: 8:19

آقای اتحادیه. ………………………… به لغت نامه ها و ترجمه ها نیز توجه نکنید. اوضاع بد تر از آن است که می پندارید. مثلا اینک می دانیم که تمام ماجرای لشکرکشی پنج میلیون نفره ی خشایارشا به یونان یک دروغ عظیم مافوق عقل و امکان است که یهودیان برای پوشاندن خلا’ ناشی از پوریم در دوران جدید ساخته و در یک کتاب مشحون از جعلیات با نام تواریخ هرودوت ثبت کرده اند. در افسانه های مربوط به این لشکر کشی، سربازی به نام “ماراتن” حضور دارد که خبر حمله ی خشایارشا را پس از دویدن 42 کیلومتر، به آتن می برد! این شد دروغ در دروغ!!! اما همین دروغ دوبله و واضح را چنان به خورد جوامع فرهنگی داده اند که اینک در همه جا یک رشته مسابقه ی دو، به نام ماراتن وجود دارد، یا در فرهنگ های لغت یونانی یک واژه ی معنا دار یونانی، یعنی ارشکوس، را نام سلسله ی پارتیان ترجمه کرده اند!!!!

کسی که به اندازه یک سر سوزن سواد تاریخی داشته باشد با خواندن این توضیح خاخام پورپیرار دود از کله­اش بلند می­شود. او می­گوید:

1-      یهود برای نشان دادن وجود آدمیزاد در ایران، افسانه لشکرکشی به یونان را ساخته است!!!!!!!

2-      جنگ ماراتن در زمان خشایارشا اتفاق افتاده است!!!!!!!

3-      سربازی به نام ماراتن!!!! خبر حمله­ی خشایارشا را به آتن برده است!!

4-      آن سربازی که استاد! فرموه­اند نامش ماراتن بوده!!!، 42 کیلومتر دویده تا این خبر را به آتن برساند!

5-     نیروهای ایرانی 5 میلیون نفر بوده­اند!!!!!!

واقعا که به این می­گویند اوج بی­سوادی. توجه بفرمایید که مثلا این آقا می­خواهد سواد خود را به رخ دیگران بکشد و برای شیر فهم کردن چاکران خاصه مثالهای مستند ارایه کند! این توضیح پورپیرار هیچ بدیلی در جهان هستی ندارد مگر این جمله که: خسن و خسین هر سه دختران یزید هستند! اولا که حسن و حسین بوده، بعدش اینها دو تا هستند نه سه تا، این دو پسر هستند نه دختر و تازه اینکه پسران علی هستند نه دختران یزید!!!!!

پورپیرار این موجود دروغگو، برای اینکه نشان دهد که توطئه­ای در کار است، دست به آشوبگری می­زند. پورپیرار که سواد تاریخیش خیلی بیشتر از بقال سر کوچه ما نیست یک چیزهایی در مورد جنگ ماراتن و دوی ماراتن می­داند ولی مثل همه موارد دیگر سوادش در آن حد نیست که به خوبی بر آن مسلط گردد. اما چون همیشه با کمال وقاهت و پر رویی موضوع را به گونه­ای بیان می­کند تا بتواند با آن پوریم را اثبات کند! هر کس به اندازه سر سوزنی سواد تاریخی داشته باشد می­داند که نبرد ماراتن در زمان داریوش بزرگ هخامنشی در سال 490 پیش از میلاد یعنی 4 سال پیش از پادشاهی خشایارشا اتفاق افتاده است حال چگونه این محقق شرقی این نبرد را به زمان خشایارشا پرتاب می­کند؟!!! باید از خودش و سواد تاریخیش پرسید. شاید هم بیچاره سوادش در همین حد است و ما توقع بیجا داریم.

گفتم که پورپیرار در مورد ماراتن چیزهایی شنیده ولی سوادش یاری نمی­کند! نکته خنده­دار این که پورپیرار هنوز نمی­داند ماراتن اسم آن سرباز نبوده بلکه نام دشتی است که نیروهای ایرانی در آنجا پیاده شده و جنگ در آنجا رخ می­دهد. از پورپیرار بپرسید در کدام نوشته جدید یا قدیم خوانده است که ماراتن نام آن سرباز بوده و نام دشت محل جنگ نیست؟! شاید این هم از همان سنخ الهامهایی باشد که ارمیا شبانگاهان در گوش خاخام پورپیرار زمزمه کرده بود که کوروش شمالیست!!! جناب پورپیرار نام آن سرباز افسانه­ای فى­دى­پيديس (Pheidippides) است نه ماراتن!! (البته بدین دو شکل هم آمده است: PhiDippides و PhiLippides).

به خوبی سطح سواد خاخام پورپیرار که الحق استاد شایسته­ای برای جماعت پانترک بی­وطن است، آشنا شدید. حال ببینیم چرا غربیها این همه با ماراتن حال می­کنند و هر ساله بوقی در دست گرفته و برای یاد آن 42 کیلومتر و 195 متر می­دوند! آیا آنها می­دوند که بگویند پوریم نبوده؟ آیا آنها می­دوند تا به تاریخ ایران کمک کنند؟ یا اینکه با این دو می­خواهند مردم شرق را تحقیر کنند؟ همه می­دانند که غرب این پیروزی را نماد پیرزوی غرب بر شرق می­داند و تلاش گسترده­ای برای گسترش فرهنگ پیروزی همیشگی غرب بر شرق دارد. حال رفتار غرب را با تحلیل خاخام پورپیرار از این واقعه مقایسه کنید. خدا شفایش دهد.

با ماراتن پورپیراری آشنا شدیم که ظاهرا توطئه­ای برای پوشاندن پوریم و به نفع تاریخ ایران باستان!!! ببینیم دیگران چه می­گویند:

Jeff Galloway آموزگار دوهای استقامتی در آمریکا می­گوید:

در سال 490 پیش از میلاد، اولین جنگ برای دموکراسی!! در ماراتن اتفاق افتاد…. قاصدی آتنی 25 مایل!!! دوید تا خبر پیروزی را به آتنیها برساند!

تارنمای بازیهای المپیک باستانی می­نویسد:

دوی ماراتن از داستان قاصدی منشا گرفته که 26 مایل فاصله ماراتن تا آتن را طی کرد تا خبر پیروزی یونانیها ] !! یونانیها یا آتنیها؟[ را به آنها برساند و یکدفعه مرد!

پایه تاریخی دوی ماراتن چیست؟

نبرد ماراتن در سال 490 پیش از میلاد رخ می­دهد. ظاهرا در آن جنگ ایرانیان شکست خورده و سربازی پیام پیروزی را برای آتنیها می­برد. سرباز تمام راه را دویده و پس از رسیدن به شهر فریاد می­زند: ما پیروز شدیم و می­افتد و می­میرد!!! داستان زیبایی است. غرب که همیشه مدعی استدلال علمی است این خالی­بندی را به عنوان نماد آغاز پیروزی غرب بر شرق پذیرفته است و روشنگری­های پژوهشگران غربی برای عوض کردن این دیدگاه، راه به جایی نبرده است.

داستان ماراتن را به شکلی که برایتان گفتم، اولین­بار پلوتارک (Plutarch) بیان داشته است. جالب است بدانید در داستانی که پلوتارک ذکر کرده، سربازی به نام PhiLippides خبر پیروزی بر ایرانیان را با طی مسافت 26 مایل (41 کیلومتر و 842 متر) از ماراتن به آتن برده و در همانجا می­میرد! نکته جالب داستان اینست که گزارش کننده آن یعنی پلوتارک داستان آن پیروزی را که امروز غرب برای آن کلی هیاهو راه می­اندازد 500 سال پس از وقوع آن نوشته است!!!

حال پرسش اینست که این داستان را پلوتارک از کجا در آورده است؟ آیا ریشه­ای دارد؟

کسی که پیش از پلوتارک به داستان ماراتن اشاره کرده، هرودوت است. هرودوت 6 سال پس از نبرد ماراتن به دنیا آمده و چکیده داستان ماراتن او در چند جمله اینگونه است:

ایرانیها به راهنمایی یک یونانی به نام هیپیاس (Hippias) در دشت ماراتن پیاده شدند. خبر به آتنیها رسید. آنها پیام­رسانی به نام فى­دى­پيديس (Pheidippides) را به اسپارت فرستادند تا از آنها کمک بخواهد. او دو شب و دو روز می­دود تا به اسپارت در 145 مایلی!!!!! ماراتن برسد. خبر حمله ایرانیها به اسپارتیها داده می­شود ولی آنها تمایلی به کمک به آتنیها ندارند. دوباره فی­دی­پیدیس همان 145 مایل را طی کرده و خبر کمک نکردن اسپارتیها را به ماراتن می­برد!!!!

نقشه موقعیت ماراتن، آتن و اسپارت

داستانی پر خنده شد. هرودوت معتقد است پیام­رسان آتنی 145 مایل دویده!! یعنی 233 کیلومتر و 354 متر!!!!! جالبتر اینکه همین مسیر را دوباره برگشته!!! داستان جالبتر می­شود وقتی می­بینیم پلوتارک قاصدش را پس از جنگ و برای فرستادن خبر پیروزی به آتن می­فرستند و قاصد او کم جون است و پس از طی 26 مایل می­میرد! ولی هرودوت قاصدش را پیش از جنگ، نه به آتن بلکه به اسپارت می­فرستد، و نه برای فرستادن خبر پیروزی، که برای درخواست کمک!! او 233 کیلومتر را می­دود خبر می­برد و 233 کیلومتر برمی­گردد و خبر می­آورد ولی بر خلاف قاصد پلوتارک نمی­میرد!!!!

می­بینید که پایه ماراتن امروزی بزرگداشت دروغهای یونانیان است البته نسخه پلوتارکی آن، نه به خیال پورپیرار نسخه­ی هرودوتی! اگر قرار بود بر اساس داستان هرودوت، دوندگان شیفته تمدن غرب بدوند بایستی بیش از  466 کیلومتر می­دویدند!

اگر چه مسافت دوی ماراتن چندان دقیق نیست و تا حدی اختیاری است، ولی غربیها تلاش کرده­اند بر اساس نظر پلوتارک عمل کنند یعنی فاصله ماراتن تا آتن. یک پرسش اگر بر اساس گفته­های پلوتارک هم عمل کنند بایستی 26 مایل یعنی فاصله ماراتن تا آتن را بدوند پس 22/0 مایل اضافی از کجا آمده است؟ خیلی ساده است. در المپیک 1908 لندن، برای اینکه مامان انگلیسیها یعنی ملکه و بر و بچه­ها بتوانند به راحتی خط پایان را ببینند 385 یارد به 26 مایل اضافه شد و امروزه دوندگان دوی ماراتن، 42 کیلومتر و 195 متر می­دوند تا هم یاد ماراتن را زنده نگهدارند و هم به روح ملکه صلوات بفرستند! به همین سادگی دوی ماراتن 22/26 مایل یا 42 کیلومتر و 195 متر شد!

هرچند که تحت تاثیر تبلیغات یونانیها، دنیای غرب، ایرانیها را با واژه­هایی زشت مثل بربرها یاد می­کند ولی کم کم این تبلیغات پر شر و شور یونان پرستانه رو به افول است. زمانیکه نمایشگاه شکوه پارسی در موزه لندن برگزار شد نمودهایی از ایران ستیزی را در روزنامه­ها و مجلات لندنی مشاهده کردید که پورپیرار مشتاقانه یکی از آنها را در تارنمایش منتشر کرد! ولی یادش رفته بود که مدتهاست عربده می­کشید که غربیها این تاریخ را نوشته­اند!! مدتها از طرفداری غربیها از هخامنشیها حرف زده بود!! همگان دیدند که این غربیانِ به اصطلاح طرفدار هخامنشیان، چگونه به سخنرانیهای مدیران موزه لندن پاسخ دادند زمانیکه آنها هدف موزه را پاسخ به دورغهای یونانیان در مورد پارسیان اعلام کردند.

پورپیرار ماراتن را ساخته یهود می­داند تا مثلا پوریم پنهان بماند!!! آقای پورپیرار نبرد ماراتن در 490 اتفاق افتاده، این تاریخ به دوران داریوش بزرگ برمی­گردد حال به پوریم پورپیراری چه ربطی دارد؟ طبق نظر شما هنوز وسطای پوریم هستیم!!! ظاهرا پورپیرار بر نظرات خودش هم مسلط نیست!

آقای پورپیرار اگر قرار بود یهود این داستان را بنویسد بهتر نبود پارسیان را پیروز جنگ قرار می­دادند؟!

آقای پورپیرار ماراتن برای غربیها نمود پیروزی غرب بر شرق است نه چیز دیگر.

این جمله­ها را بخوانید تا ببینید غرب ماراتن را چه می داند و پورپیرار چه:

ویل دورانت:

جنگ­های ایران و یونان، بزرگترین واقعه تاریخی اروپا می­باشد. زیرا ایجاد اروپا را امکان پذیر ساخت، و در نتیجه آن تمدن غربی توانست به حیات اقتصادی خویش بسط و توسعه دهد.

اندره زیگفرید:

ماراتن باید برای ما عنوان زیارتگاهی داشته باشد

ویکتور دوروی:

ماراتن و سالامیس را باید مبدا اصلی تاریخ دانست که در آن پیروزی روح بر ماده، آینده­ی جهان و آزادی را نجات داده است.

کلمان هوار:

تاثیر معنوی این پیروزی بسیار بود و تا امروز هنوز پژواک این پیروزی در گوش تاریخ طنین انداز است.

پورپيرار نوشته که لشکر کشي نبرد ماراتن ۵ ميليوني بوده است!!! اين بخش با شما! بگرديد و ببينيد که هرودوت چه گفته. اگر لشکر کشي ۵ ميليوني بوده چرا هرودوت فقط به کشته شدن ۶۴۰۰ ايراني اشاره کرده است !!!! (۶:۱۱۷). ظاهرا خالي بنديهاي پورپيرار دست يونانيها را هم از پشت بسته است و بايد در گفتار ناپلئون تجديد نظر کرد که يونانيها را لاف زن و گزافه گو خوانده است. بايد گفت پورپيرار لاف زن و گزافه گو.

اميد که با اين مختصر به آگاهي پورپيرار از بديهيات تاريخ پي برده باشيد. باشد که آناني که پورپيرار را استاد خطاب مي کنند تنها در راه رسوا کردن خود باشند!

خدا پورپیرار را شفا دهد. آمین!

========================================

اسناد تازه اي درباره تاريخ خليج فارس به انگليسي منتشر شد نوشته “ويليام فلور”

ريتون اشكاني و سکه هاي ساساني در دماوند كشف شدند

آپاداناي شوش(بخش پنجم) بازديد از آپادانا

تناقضات ناصرپورپیرار – بخش اول ( یهود ، شاهنامه و کوروش )

تناقضات ناصر پورپیرار – بخش دوم ( تورات ، کتیبه بیستون و پوریم )

پاسخ به دروغگویی پورپیرار در مورد کاوشگری کعبه زرتشت (PDF)

در یادداشت پیشین به قضیه پوریم پورپیراری پرداختیم و چند پرسش اساسی در انتهای آن آوردم تا پورپیرار کمی در مورد نوشتارش فکر کند، ولی مشکل اینجاست که رفیق ناصر پورپیرار فاقد قوه تعقل و تفکر بوده و هر آنچه به ذهن کوچکش برسد به زبان خواهد آورد. سوتیهای پورپیرار با نظریه در پیتی پوریم چنان پشت سر هم رگبار گرفته است که آدم می­ماند کدام را برای نشان دادن به دیگران نمایش دهد. در این یادداشت به چند مورد خواهیم پرداخت. همانگونه که می­دانید این روزها حامد صاحب تارنمای یهود شناخت که از طرفداران سرسخت پورپیرار بود به ماهیت او پی­برده و چند یادداشت در مورد او نوشته است. شاید مطلبی که در ادامه می­آید نمونه­ی دیگری از ناراستی این انسان بی­خرد باشد. در تاریخ 13 مهر پرسش جالبی در تارنمای پورپیرار نظرم را جلب کرد که یکی از پیامگذاران به نام سندباد پرسیده بود:

نويسنده: سندباد پنجشنبه 13 مهر1385 ساعت: 13:44

استادگرامی
از پاسخ شما به پرسش بنده چنین بر می آید که شما کتابهای قبلی را با سیاست مداری نوشته بودید. حال این سوال پیش می آید که آیا متن کتابها را حالا قبول دارید یا آنها را رد می کنید. با قبول پوریم بسیاری از بخشهای آنها باطل می شود! آیا این نقض غرض نیست؟ اگر پوریم را قبول کنیم آیا واقعا دلیلی برای حمله اسکندر به شرق میانه وجود دارد؟ یا پرسشی که در یکی از وبلاگهای مخالف شما مطرح شده: به چه دلیل اسکندر به ایران خالی حمله کرد؟ و چطور در این سرزمین خالی از سکنه کسانی را نجات داد؟!!!

به خوبی نمایان است که مثل قضیه شمالی خواندن قوم کوروش در اینجا نیز طرفداران پورپیرار دچار تردید اساسی شده­اند. پورپیرار برای نجات سندباد از تردید و دودلی دست به کار شده و پاسخی کوبنده، البته همچون قبل بدون لحظه­ای فکر کردن می­نگارد:

نويسنده: ناصر پورپیرار پنجشنبه 13 مهر1385 ساعت: 20:13

آقای سنباد. حتی کلمه ای از مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران در حوزه ی بحثی که ارائه می دهد، مخدوش نیست و به بازبینی نیاز ندارد. مشکل زمانی بروز می کند که شما می خواهید مطالب کتاب ها را با دانسته های خودتان تطبیق دهید. مثلا می پرسید چرا اسکندر به ایران خالی حمله کرد. حال آن که اسکندر از مصر و حواشی شرقی دریای مدیترانه و ترکیه ی کنونی فراتر نرفت و شهرهای اسکندریه در مصر و اسکندرون در ترکیه گواه حضور او در آن اقلیم هاست ولی از حضور او در سوی شرق و ایران اثری نیافته ایم. برخورد تاریخ نگاری نوع یهودی با اسکندر نیز مانند برخورد آنان با اعراب و مغول است. آن ها کوشیده اند با استفاده از این سه اسم خرابی های ناشی از پوریم را میان مقدونیان و ترکان و اعراب تقسیم کنند. به زودی معلوم خواهد شد که سلسله ی هخامنشیان پس از خشایارشا دنباله ای ندارد، آن گاه به افسانه های تاریخی موجود رجوع کنید و ببینید که درباره ی آتش زدن تخت جمشید و رفتار اسکندر و جنگ های پیاپی ایرانیان با اسکندر چه ها نوشته اند! در حالی که بنای تخت جمشید در ابتدای ساخت بر اثر وسعت آدم کشی پوریم متوقف می ماند و امروز به اندازه ی شعله ی شمعی آثار آتش سوزی در آن نیست و هیچ یادگاری از سلسله ی هخامنشیان پس از خشایارشا به دست نداریم، به جز چند کتیبه ی شکسته که اثبات نوکنده بودن آن ها از درآوردن جوراب از پا آسان تر است. بنابراین شما ابتدا ورود اسکندر به ایران را اثبات کنید بعد بپرسید چرا اسکندر به ایران خالی از سکنه حمله کرد! مطالب کتاب های من درست مانند مدارج آموزش ریاضی در مدارس است، نمی توان برای دانش آموز سال اول ابتدایی جبر و مثلثات گفت. هنوز باید برای شنیدن و خواندن مطالب بسیار حیرت انگیز تر حوصله کنید.

پورپیرار در غروب پنجشنبه این پاسخ کوبنده را از خود شلیک می­کند. وقتی روز بعد یعنی جمعه، همان صفحه را چک کردم دیدم اثری از پرسش سندباد دیده نمی­شود!!! پورپیرار خود به خوبی می­دانست که پاسخ قانع کننده­ای به پرسش سندباد نداده است برای همین پرسش و پاسخ را حذف می­کند ولی اینکار برای او بسیار گران بود، برای همین ساعت 17 دقیقه بامداد روز جمعه دوباره پاسخ را نمایش می­دهد!!! (به عکسهای گرفته شده توجه کنید بویژه به ساعت و تاریخ پاسخ پورپیرار. 1- پنجشنبه، 2- جمعه).

حال که کمی با صداقت مورخ شرقی!! آشنا شدید، به سراغ کتابش می­رویم تا ببینید درماندگی پورپیرار تا حد است. در کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، به قول خودش مدخلی دارد کمدی وار و پرخنده به نام آکادمی!! در ابتدای این بخش، خاخام پورپیرار، چون همیشه دست به دامان تورات شده و بر اساس آن و به خیال خود اثبات می کند که قوم کوروش شمالی هستند. یادتان هست که بر اساس همان تورات، نشان دادم که نظرش تا حد بی­پایه و اساس است. سپس داستانش را چنین ادامه می­دهد که: بعله!

با حضور کوروش در شرق میانه ….. اورشلیم آباد و این مراکز رشد و توسعه، که به صورت معابد درآمده بود، ویران و بی­حاصل شد، شرق میانه از رشد بازمانده و اندیشمندان آن پراکنده شدند (کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، ص234).

چنین می­نماید که پورپیرار با ارتباط با بخت­النصر این اطلاعات را کسب کرده و به حتم کپی روادید تمام دانشمندانی را که به آتن رفته­اند را دارد که صد البته در آینده نزدیک به نمایش خواهد گذاشت تا مراکز باستان شناسی جهان را شکه کند!!! پورپیرار در صفحه 236 همان کتاب مدعی می­شود که حضور کوروش در بابل و خونریزی سراسری داریوش در ایران باعث فرار دانشمندان به آتن می­شود!!!!

پورپیرار سپس مطالبی می­آورد که بی­سوادی مطلق وی را به نمایش می­گذارد. اوج بی­سوادی این دارنده مدرک پنجم ابتدایی آنجاست که مدعی می­شود آکادمی به معنای محله یا تجمعی از اکدی­هاست!!!!! به نظرم همین معنی­سازی تخیلی کافی است تا هر موسسه خیريه­ای که مجانین را نگهداری می­کند، پورپیرار را بدون هیچگونه آزمایشی بطور دائمی پذیرش کند.

پورپیرار مدعی می­شود که سقراط، افلاطون و ارسطو از فراریان بین النهرینی هستند که در اثر حضور کوروش و داریوش پا به فرار گذاشته، به آتن رفته، در آنجا با کم لطفی رو­به­رو می­شوند و در نهایت خارج از آتن محله­ی ادکی­ها را می­سازند که همان آکادمی می­شود!!!!

پورپیرار در صفحه­ی 249 همان کتاب می نویسد: سیر بعدی حوادث سیاسی یونان و شرق میانه گواهی­هایی می­آورد، که از کینه­ی انباشته در سینه­ی این صاحب مکتبان یونانی نسبت به هخامنشیان و سلطنت پارسیان سخن می­گوید. پورپیرار تلاش دارد بگوید که این دانشمندان مهاجرت کرده به یونان، از هخامنشیان کینه در دل داشته و با انتقال این کینه به یونانیها آنها را برای جنگ با هخامنشیان تشویق می­کرده­اند!!! پورپیرار در همان صفحه شرحی را از ویل دورانت (ویل دورانت، یونان باستان، جلد دوم از چاپ جدید، ص 587) آورده و نشان می­دهد که اسکندر مقدونی در سن 13 سالگی (در سال 343 پیش از میلاد) شاگرد ارسطو بوده است. پس از آوردن این بخش از کتاب ویل دورانت، پورپیرار می­نویسد:

اشارات دیگری هم، این مطلب را تذکر می­دهند، که ارسطو، معلم اسکندر، مشوق او برای حمله به هخامنشیان بوده است (!!!!!) آیا او کینه­ی بین النهرینی خود را به اسکندر منتقل کرده است؟ (!!!!) (کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، ص249).

پورپیرار در این بخش از کتابش که به نام آکادمی نوشته شده است، خود را به در و دیوار می­کوبد تا خیالپردازانه اثبات کند ارسطو بابلی است و همو مشوق اسکندر مقدونی برای حمله به هخامنشیان بوده است. امروز او می­گوید اصلا اسکندر با هخامنشیها نجنگیده است!!! حال که با کل قضیه آشنا شدید با نگاه منتقدانه به آن نگاه کنیم. پورپیرار معتقد است حضور کوروش در بابل و خونریزی سراسری داریوش در ایران باعث فرار دانشمندان به آتن می­شود (کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، ص236). حال ببینیم اگر حرف او درست باشد چه آشوبی به پا می­شود. باز هم به پورپیرار تخفیف داده فرض می­کنیم ارسطو این دانشمند مثلا بابلی در اواخر دوره پادشاهی داریوش بزرگ هخامنشی به آتن فرار مغزها کرده است!

ظاهرا ارسطو در زمان فرار، دانشمند بوده است پس نمی­توانیم او را قنداق شده و در بغل مادرش به آتن بفرستیم. پس مجبوریم دست کم بگوییم او در زمان فرار 20 سال داشته است. زمان فرار را هم که قرار شده در زمان داریوش بزرگ هخامنشی درنظر بگیریم. داریوش در سالهای 522 تا 486 پیش از میلاد پادشاه بوده است. باز هم به پورپیرار تخفیف داده و فرض می­کنیم که ارسطو در آخرین سال پادشاهی داریوش به آتن فرار کرده است یعنی در سال 486 پیش از میلاد. بنابراین ارسطو در زمانیکه استاد اسکندر می­شود یعنی در سال 343 پیش میلاد، 163 ساله بوده است!!!! فکر کنم همین اندازه توجه به نوشتار پورپیرار ژرفای بی­سوادی این فرد را به نمایش گذاشته باشد.

طبق آنچه که پورپیرار از ویل دورانت نقل کرده و به آن ایمان دارد، ارسطو تا 4 سال به آموزش اسکندر می­پردازد یعنی تا 167 سالگی!!! مرگ ارسطو را در 322 پیش از میلاد دانسته­اند. بر اساس نظرات تخیلی پورپیرار، ارسطو در 184 سالگی از دنیا می­رود!!! حال وقتی بدانید که ارسطو در فاصله 384 تا 322 پیش از میلاد زندگی می­کرده است، خواهید پرسید چگونه او از ظلم کسانی فرار کرده که صد سال پیش از به دنیا آمدن او پادشاهیشان به پایان رسیده است؟!! نظرات پورپیرار واقعا که حیرت­آور است و تنها به کار هوشمندانی همچون پانترکهای تجزیه طلب می­آید و بس. در ادامه می خوانیم:

آنچه را من در نقلی از بیرونی یافته­ام، چندان محل حیرت است که دیر زمانی، قدرت تصور آرام را از من ربوده بود (کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، ص249 و 250).

حال ببینیم بیرونی چه چیزی گفته که قدرت تصور آرام را از پورپیرار گرفته بود! او به بخشی از کتاب آثار الباقیه اشاره می­کند:

پس (اسکندر) به سوی دارا بن دارا شتافت و برای خونخواهی از بخت النصر و اهل بابل در کارهایی که در شام کرده بودند و چندیدن دفعه با دارا به جنگ پرداخت و اورا منهزم نمود … (ابوریحان بیرونی، آثارالباقیه، ص. 60). مورخ در برابر این اشاره بیرونی متوقف می­ماند …. این اشاره آشکار، که حمله اسکندر به ایران را، در خونخواهی اهل بابل و کارهایی که هخامنشیان در شام کرده بودند، می­شناسد، به وضوح می­گوید که در زمان بیرونی نیز، هنوز در این باره که اسکندر به تلافی تخریب بین النهرین به ایران هجوم آورده، جاری بوده است (کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم، ص 250).

پورپیرار در این بخش ورجه وورجه می­کند که ثابت کند یورش اسکندر به ایران به خونخواهی مردم بین النهرین بوده است و ارسطو او را  به این کار تشویق کرده است. سپس کلی صغرا کبرا می­کند که ثابت کند اسکندر آمد و مردم را نجات داد و به همین خاطر او ذوالقرنین قرآن است!!!!

امروز با نظریه پوریم پورپیراری، پورپیرار تمام قد در گل مانده است و برای ماست مالی خیالبافی­اش که گفته 1200 سال خاورمیانه خالی از سکنه بوده است!! مجبور شده شمشیر برداشته و دوست نازنینش یعنی اسکندر مقدونی را از دم تیغ بگذراند و مدعی شود که او اصلا به ایران نیامده است و هرگز با هخامنشیها نجنگیده و پادشاهی هخامنشی را نابود نکرده است!!! درحالیکه در کتابش صد بار بالا و پایین پریده بود تا ثابت کند اسکندر مقدونی مردم خاور میانه و ایران را از دست هخامنشیها نجات داده است!! فکر کنم اگر کمی سر به سرش بگذاریم مدعی شود اصولا کسی به اسم اسکندر در دنیا وجود نداشته و یهودیها برای پوشاندن حادثه پوریم او را ساخته­اند!!

در اسناد بین النهرین و ایران، که عمدتا پس از اسلام و پس از پیدایش خط عرب پدید آورده­اند، اسکندر تا مقام یک منجی و آزادی بخش و حتی پیامبر صعود می­کند (ص 249) …. ستایش اسکندر …، از فاصله قرن چهارم تا پایان قرن دهم و یازدهم پیدا می­کنیم، پس اسکندر، و آن هم به سبب دور کردن نکبت هخامنشیان از شرق میانه، پیوسته ستایش و ستوده شده است (ص 250)….. هخامنشیان و اسکندر لازم و ملزوم تاریخی یکدیگرند و نمی­توان از یکی، بدون یادآوری دیگری چیزی گفت(کتاب پلی بر گذشته، بخش سوم).

پورپیرار خودش را خفه می­کند که بگوید مردم خاورمیانه را اسکندر از دست هخامنشیان نجات داد!!! حال این نوشته پوریرار را بخوانید و با مطالب بالا مقایسه کنید و ببینید این خاخام هوشمند چقدر گیج تشریف دارد وقتی در پاسخ به سندباد می نویسد: هیچ یادگاری از سلسله ی هخامنشیان پس از خشایارشا به دست نداریم، به جز چند کتیبه ی شکسته که اثبات نوکنده بودن آن ها از درآوردن جوراب از پا آسان تر است. بنابراین شما ابتدا ورود اسکندر به ایران را اثبات کنید بعد بپرسید چرا اسکندر به ایران خالی از سکنه حمله کرد!!!!

آیا این خود پورپیرار نبود که خودش را خفه می­کرد که اسکندر، هخامنشیها را تار و مار کرد و مردم را آزاد کرد؟ نکته بسیار جالب دیگر در کتاب پورپیرار اینست که در بخش آکادمی مدعی می شود مردم آزاد شده به دلیل خشم از هخامنشیها، تخت جمشید را آتش زده اند!!! (ص 252)، حال نوشته او و حرف جدیدش را در پاسخ به سندباد مقایسه کنید و بر این فراموشکار بی­سواد دغل باز ترحم کرده و برایش آرزوی شفای عاجل کنید:

نويسنده: ناصر پورپیرار پنجشنبه 13 مهر1385 ساعت: 20:13

آقای سنباد. ………. به زودی معلوم خواهد شد که سلسله ی هخامنشیان پس از خشایارشا دنباله ای ندارد، آن گاه به افسانه های تاریخی موجود رجوع کنید و ببینید که درباره ی آتش زدن تخت جمشید و رفتار اسکندر و جنگ های پیاپی ایرانیان با اسکندر چه ها نوشته اند! در حالی که بنای تخت جمشید در ابتدای ساخت بر اثر وسعت آدم کشی پوریم متوقف می ماند و امروز به اندازه ی شعله ی شمعی آثار آتش سوزی در آن نیست و هیچ یادگاری از سلسله ی هخامنشیان پس از خشایارشا به دست نداریم، به جز چند کتیبه ی شکسته که اثبات نوکنده بودن آن ها از درآوردن جوراب از پا آسان تر است.

حال برای تنوع و بازگشت به گذشته به یادداشتی بپردازیم که از بد حادثه ناصر پورپيرار برای حامد نوشته بود! آری حامد! حامدی که به قول خودش امروز تعصب را کنار گذاشته و به چهره بی­نقاب پورپیرار نگاه می­کند. پورپیرار در تاریخ 25/ مرداد/1382 نوشت:

از جمله ی اين خراب کاری های ضد تاريخی، موضوع حيات و حضور هخامنشيان و ظهور و طلوع اسکندر در شرق ميانه است. اگر بتوانيم مختصری از تاثير تاريخی حمله ی اسکندر به شرق ميانه را هم بيان کنيم، معلوم کرده ايم که نفرت از هخامنشيان در منطقه ی ما تا چه اندازه وسيع و تا چه حد عميق بوده است تا جايی که قرآن، يعنی برجسته ترين سند هستی و هويت و نمايان ترين نمودار دانايی در شرق ميانه نيز، به وسعت تنفر از هخامنشيان و اهميت حضور اسکندر در بازسازی هستی پامال شده ی بوميان و ملت های متعددی در اين منطقه اشاره کرده است. برای دريافت اندکی از پهنای اين نفرت، کافی است توجه کنيم که تا ۱۰۰ سال پيش و به درازای ۲۲۰۰ سال هيچ مدرک بومی و ملی و منطقه ای و به هيچ صورتی از حضور قريب دو قرنه و نيمه ی هخامنشيان ياد نکرده است و مورخين صدر اسلام و حتی شاهنامه نيز نتوانسته ردی از ذکر آنان در افواه و در يادگارهای تاريخی بيابند. حالا در نظر بگيريم که بازسازان هخامنشيان در دوران جديد، يعنی يهوديان، که ميزبانان اصلی وکهن آنان در ميان ما بوده اند، تا چه اندازه به اهميت اين اشاره آشکار و روشنگر قرآن وقوف داشته اند که درست همزمان با برآوردن مجدد آن نام ها و يادگارها، فراموش نکرده اند که، علی رغم صد ها سند که در طول زمان ذوالقرنين را اسکندر شناخته و او را ستوده است، بکوشند در اين اشاره ی محکم قرآنی نيز در دوران اخير دست برند، خلط مبحث بيافرينند و ذهن خام و خرد شده ی ايرانيان را با کمک عظمت طلبانی که در ميان شان متاسفانه آيات عظام و مفسران کبير قرآن نيز يافت می شود، به اين سو منحرف کنند که منظور قرآن نه اسکندر که کورش بوده است!!! (تارنمای سابق پورپیرار، سلام و یادداشت برای آقایان حامد و قولو).

به راستی اگر پورپیرار اعتقاد دارد هخامنشیان در پس خشایارشا وجود خارجی ندارند! پس حال اسکندر را چه کنیم که قرار بود برای پورپیرار نقش نجات دهنده­ی مردم خاور میانه و ذوالقرنین قرآن را بازی کند؟!!! برای اینکه خنده شما بیشتر گردد این نوشته را بخوانید که پورپیرار در تاریخ 8 شهریور 1382 برای فردی به اسم پدرمحمد نوشته بود:

اشاره کنم که  واژه­ی هخامنش نيز لقب ديگری است که پس از تسلط داريوش و نخست وزيری مردخای و انتخاب استر به عنوان ملکه ی داريوش و قتل عام پرخشونت مخالفان يهود در سراسر ايران، که نزد يهوديان به عيد پوريم معروف است و بالاخره تسلط کامل رابی­های يهود بر ايران و بين النهرين، مردم شکست خورده ی منطقه بر قوم داريوش نهادند و آن ها را حاخام منش به معنای پيرو روحانيت يهود نام نهادند. اين نام پس از خروج قوم کورش از منطقه، به سبب شکست شان از اسکندر، هرگز در تاريخ ايران تکرار نشده و تا ۸۰ سال پيش هيچ کس با آن آشنا نبوده است و اين خود دليل بزرگی  است که بوميان ايران هخامنشيان را مهاجم و غريبه می شناخته اند. (تارنمای سابق پورپیرار، یادداشت برای برای پدرمحمد).

ارزش هر نوشته برای پورپیرار تنها در این حد است که چیزی گفته باشد و کاری به درستی آن ندارد! جایی که لازم است هخامنشیان کوبیده شوند اسکندر وارد شده آنها را نابود کرده و مردم را آزاد می کند و جاییکه قرار است از پوریم دفاع شود، اصلا جنگی بین اسکندر و هخامنشیان روی نداده است. نظر شما در مورد جمله ابتدایی پورپیرار در پاسخ به سندباد چیست؟ که می­گوید:  حتی کلمه ای از مجموعه ی تاملی در بنیان تاریخ ایران در حوزه ی بحثی که ارائه می دهد، مخدوش نیست و به بازبینی نیاز ندارد. قضاوت با شما. بيچاره کساني که پورپيرار را استاد خطاب مي کنند.

امید که اهل حق با ذره­ای از تناقضات تهوع آور نوشتار پورپیرار آشنا شده باشند. در آینده به کتاب استر و سطح دانش پورپیرار از این کتاب خواهم پرداخت.

والله مع الصابرین

===============================================

ریشه های توطئه فرقه دمکرات در آذربایجان

کامنت گذاری قلابی آقای ناصر پورپیرار-2

عارف گلسرخی=ساسان بابکان استخری=محمد=علی=جینگول

زبانهاي ايراني قفقاز ۱ ۲

بدون شرح!

وی بارها گفته که پس از پوریم، به مدت 1200 سال (!!!!) ایران و شرق میانه بدون سکنه بوده است این نظر می­تواند از سوی جهانیان به عنوان برترین جوک سال، نه برترین جوک قرن انتخاب شود. به عنوان نمونه، با نگارشی پرخاشگرانه و مملو از غرور در پاسخ به مقاله دکتر ترکی در خردنامه همشهری چنین می نویسد:

آقاي تركي، من تنها منكر وجود سلمان نبوده‌ام، مطلب وسيع‌تر از آن است كه پنداشته‌ايد: نوشته‌ام سلمان هم جزئي از محتويات بسته بندي دروغي است كه يهوديان درباب هستي ايران پيش از اسلام، به فرهنگ منطقه تحويل داده‌اند، زيرا اكنون مي‌توانم لااقل از پانزده مسير جداگانه (!!!!) اثبات كنم كه پس از نسل كشي كامل مردم شرق ميانه، به وسيله يهوديان، در پايان حكومت مشترك (!!) داريوش اول و خشايارشاه، كه تورات از آن با عنوان قتل عام پوريم ياد مي‌كند، به درازاي 1200 سال (!!!)، يعني تا ظهور اسلام، جنبنده‌اي (!) در جغرافياي فرضي ايران زندگي نمي‌كرده است، تا يكي از آن‌ها ابتدا گبر باشد، بعد مسيحي و سپس مسلمان شود!!! در اين مدخل نو بيان، درمراتب مختلف و متعدد، اثبات مي‌شود كه سراپاي امپراتوري ساسانيان، اشكانيان و بخش عمده‌اي از افسانه هخامنشيان، به انضمام مزدك و ماني و زردشت و اوستا و خط و زبان و كتبيه و كتاب و آتشكده و دانشگاه و غيره، يكسره مترسكاني سر هم بندي شده از دروغ‌اند و مزرعه يهوديان را مي پايند، تا باد دخالت نو انديشان، كاه نسل‌كشي آن‌ها در ماجراي پليد پوريم را در جهان نپراكند.

جناب پورپیرار در تاریخ 10/5/1385 این جمله­ها را قلمی فرموده بودند، البته هنوز مقاله آن شمال افسانه­ای ++ به نمایش گذاشته نشده بود تا سوزنی به بادکنک خیال پردازی این مرد باشد و سطل آبی بر صورت ببر کاغذی مورد علاقه­ی پانترکها. شاید اگر کمی زودتر آن یادداشت نوشته شده بود از جایگاه غرور و نخوت با جملات زیر به تحقیر دیگران در یک رسانه نوشتاری عمومی نمی­پرداخت و تلاش نمی­کرد بزرگوارانه (!!!) پوریم را برای دیگران هجی کند:

آيا جرأت مي‌كنيد (!!) تا به مباحثه در اين موضوع وارد شويم تا يكباره معلوم تان شود كه نه فقط سلمان، بل تمام دانسته‌هاي كنوني و موجود در باب تاريخ و هويت ايرانيان پيش از اسلام، پرسه در برهوت و بي‌راهه و بستن هويتي بر خويشتن است كه رنگ و وزن باد هوا را هم ندارد. اگر جسارت (!) نگريستن به اين حقيقت مطلق قابل اثبات را نداريد، بهتر آن كه همانند چند سال گذشته همچنان خاموش بمانيد، اين ژورنال نويسي‌هاي لوس و آبكي (!!) را كنار بگذاريد، اگر ادعايي داريد و يا در اطراف خود مدعي مي‌شناسيد، جمعي شويد، از هر مركز و محفلي (!) كه مايليد كمك بگيريد و بكوشيد تا با پوريم و عوارض آن آشنا شويد. براي سهولت، بزرگوارانه (!!!!!!) آماده‌ام تا جمله به جمله آن حادثه اصلي در انهدام تاريخ شرق ميانه را، تا تلي از ادله و اسناد مربوطه (!!!!!)، در جمع شما هيجي ]هجی![ كنم تا معلوم شود گريز روشنفكري كنوني از ورود به مدخل پوريم، جداي از كوشش براي حفظ آبروي تاريخي يهود، از بيم آن است كه مبادا بي‌اطلاعي مطلق آنان جار زده شود و قريب صد در صد توليدات قلمي موجود در حوزه تاريخ و منضمات آن، صنايع مقواسازي ايران را دچار تورم مواد اوليه كند. و گرنه اين گوي و ميدان. مي‌توانيد ميدان داري را هم به همان در اصطلاح و عنوان «خردنامه‌اي» بسپاريد كه بدون آشنا كردن خوانندگان خود با اصل مقوله‌اي، لن تراني نامه‌اي را به عنوان نقد آن مقوله چاپ مي‌كند!

همانگونه که می­بینید ناصر پورپیرار ما بسیار هم پررو تشریف دارند و تا زمانی که هنوز سیلی محکمی زیر گوش نوشتار بی­پایه­اش نواخته نشده بود، با همان تندی قبل می­نوشت. ظاهرا امروز از آن تند نویسی چیزی باقی نمانده است.

پورپیرار قصه پوریم را، صد البته اینبار هم بر اساس تورات!!!، چنین نقل می­کند که: روزی بود و روزگاری! داریوشی بود و استری و مردخایی! استر دستوری گرفت و در چند روز یهودیان در ایران بزرگ، شامل 127 استان مملکت پارس، 75000 نفر را کشتند. کم کم این قصه تغییر کرد و زمان، از داریوش به خشایارشا هم گسترش داده شد و یک دفعه معلوم شد که کل مردمی که در این 127 استان زندگی می­کردند همین 75 هزار نفر بوده و در نتیجه به درازاي 1200 سال، يعني تا ظهور اسلام، جنبنده‌اي در این مناطق زندگی نمی­کرده است. زیبایی این نظریه در همین است که مدعی یک پاکسازی است!!! بگذریم از اینکه در کتاب استر نامی از داریوش برده نشده و همه جا از خشایارشا نام برده می­شود!! چه کنیم پورپیرار است دیگر!

پس اینطوری شد! زمان، زمان حکومت مشترک داریوش و خشایارشا!! که البته یکی از اختراعات آقای ببر کاغذی است. مکان، گستره­ی حکومت پارسها. هدف، نابودسازی همه، بجز یهودیها! نتیجه: همه به خوبی و خوشی کشته شدند و هیچ جنبده­ای در ایران و شرق میانه باقی نماند!!! و همان موقع به دستور شورای جهانی یهود، اسناد آن حتی عکسهای سیاه و سفید هم سوزانده شد! و به تمام روزنامه­های آن موقع دستور داده شده چیزی در این باره ننویسند و به همین دلیل است که هیچ مورخی اشاره­ای به این قتل عام نکرده است. صد البته که چه عرض کنم هزار البته پرسشی مطرح می­گردد که این هوشمندان یهودی که همه اسناد را نابود کردند تا این نسل کشی از چشم همه پنهان بماند، چرا آن را به صورت کتاب منتشر کردند؟!!!!! در باب 9 کتاب استر می­خوانیم:

در ضمن، ملكه استر با تمام اقتداری که داشت نامه مردخای را درباره برگزاری دايمی مراسم پوريم تأييد کرد. علاو ه بر اين، نامه­های تشويق آميز ديگری به تمام يهوديان 127 استان مملكت پارس نوشته شد تا به موجب فرمان مردخای يهودی و ملكه استر، يهوديان و نسلهای آينده شان ايام پوریم را همه ساله نگهدارند. يهوديان روزه و سوگواری (!!!!) اين ايام را نيز به جا می آوردند. به اين تریتب، مراسم ایام پوریم به فرمان استر تایید شد و در تاریخ یهود ثبت گردید (عهد عتیق، استر، 32-29 :9).

این مراسم پوریم چگونه مراسمی است که در بند 28 باید آن را جشن گرفت و در بند 31 با سوگواری همراه است!!!! بر اساس پوریم پورپیراری! اکنون، سرزمینهای بسیاری خالی از سکنه شده است! تنها قوم پارس مانده و یهودیها!! چه کنند؟! آیا بر خود حکومت می­کنند؟! پورپیرار که ابتدا حرف می­زند بعد فکر می­کند دچار مشکل بزرگی شده است. مقلدان پرسشی می­کنند و استاد وادار به پاسخی می­شود که پورپیرار را بیشتر به قعر چاه می­اندازد.

پس از این مقدمه و آشنایی اجمالی با پوریم که برای شناسایی بهتر، آن را پوریم پورپیراری می­نامم، به سراغ کتابهای رفیق ناصر پورپیرار می­رویم. در یادداشت قبل دو بخش از کتاب ناصر پورپیرار را برای شما آوردم. امروز با نگاهی دیگر به آن بخش­ها، خواهم پرداخت. او در صفحه 253 کتاب برآمدن اسلام جلد 3 می­نویسد:

و اینک به نقطه پایانی بررسی خویش از هخامنشیان و از طلوع اسلام در ایران نزدیک می­شویم و آن اشاره­ای است مطمئن­تر بر غیر ایرانی بودن هخامنشیان (!!!!!) و برخاستگاه اصلی آنان، در سرزمین خزر، که در قرآن می­خوانیم(!!!). (کتاب برآمدن اسلام جلد 3. ص253) ......... فهم تصویر تاریخی این اشاره قرآن بسیار ساده و صریح است (!!!): مردم به اسکندر (!!!!!) از ظلم و ستم قومی پناه می­برند و درخواست ساخت حائلی بین خود و آنان دارند. در اینصورت باید بقایای هخامنشیان را از مقابل شمشیر اسکندر، به مسقط الراس خویش در آن سوی کوه­های قفقاز، به سرزمین خزران، گریخته بدانیم آن گاه اسکندر  .... باید تنها راه عبور آنان به جنوب، یعنی گذرگاه قفقاز را، با سدی (!!!!!!) نفوذناپذیر بسته باشد تا بازگشت آنان میسر نباشد. (کتاب برآمدن اسلام جلد 3. ص 253 و 254)

در اینجا پورپیرار مشخص نفرموده­اند این جماعت معترض که احتملا در تاریخی پس از فتح پایتخت هخامنشیان، با اسکندر رو به رو شده­اند!!!!!!! (حول و حوش 330 پیش از میلاد)، آیا از باقی مادنده­های پوریم بوده­اند یا نه؟!!! و اصولا از فاصله خشایارشا تا داریوش سوم هخامنشیها در ایران خالی از سکنه چه می­کرده­اند. البته پورپیرار برای یاری دادن به ذهن چاکران خاصه! در توضیح برای یکی از مقلدان نوشته که:

نويسنده: ناصر پورپیرار جمعه 24 شهريور1385 ساعت: 10:47

آقای تلمیذ. پس از پوریم هخامنشیان و یهودیان نیز از ایران به سرزمین خزران و اورشلیم بازگشته اند، زیرا که سرزمین فاقد انسان، یعنی فاقد مالیات و نزول بده برای انگل هایی به نام امپراتور و نزول خوار جذابیت ماندن ندارد. یقین بدانید که تمام اسناد و ادعاهایی که از هخامنشیان پس از داریوش و خشایارشا سخن میگوید و از جمله کتیبه هایی به نام اردشیر اول تا سوم و داریوش دوم و سوم، جعل آشکار و ناشیانه است.

همانگونه که آشکار است پورپیرار مدعی می­شود که پس از پوریم، هخامنشیان به سرزمین خزرها برگشته­اند و یهودیها هم به اورشلیم!!! دلیل آنهم اینست که کسی مالیات دهنده باقی نمانده بوده (دلیل رفتن هخامنشیان) و کسی نزول دهنده نبوده است (دلیل رفتن یهودیها). پورپیرار زمان وقوع پوریم را در زمان داریوش-خشایارشا می­داند و چون مدعی است پس از این واقعه آنها ایران را ترک کرده­اند، ناچار بایستی ادامه دهد که تمام پادشاهان پس از خشایارشا ساختگی و احتمالا جعل یهود هستند!

حال اگر پوریمِ پورپیراری درست باشد و همانگونه که در وبلاگش نوشته، هخامنشیان و یهودیان نیز [پس از پوریم] به دلیل نبود مالیات دهنده و نزول دهنده از ایران به سرزمین خزران و اورشلیم بازگشته باشند، پرسشهایی خردمندانه در ذهن نقش می­بندد که امید است ناصر پورپیرار، تنها کمی در مورد آنها فکر کرده و عبرت بگیرد:

1- پادشاهی خشایارشا در حدود 486 پیش از میلاد آغاز شده و تا 465 پیش از میلاد ادامه می­یابد. حال اگر به پورپیرار تخفیف داده و 465 را سال پایان پوریم بگیریم، فاصله بین این واقعه تا یورش اسکندر مقدونی چیزی حدود 134 سال می­شود!!!! به عبارتی در زمان یورش اسکندر، 134 سال است که شرق میانه خالی از سکنه است!!!! اسکندر مقدونی، دوست نازنین رفیق ناصر، در فاصله­ی 334 پیش از میلاد تا جنگ نهایی با هخامنشیان در 331 پیش از میلاد با ارواح در ایران و شرق میانه خالی از سکنه می­جنگیده است؟!!!

2- اصولا چه دلیلی داشت که اسکندر به سرزمینی خالی از سکنه و ثروت و درآمد حمله کند؟

3- چرا اسکندر هم مثل دیگر دوست پورپیرار، یعنی صدام حسین کافر، نتوانست 3 روزه سرزمین خالی از سکنه ایران را بگیرد؟!!!!! آیا تنها دلیل، مقاومت نیست. حال چه کسی مقاومت می­کرد؟ ارواح؟ سرزمین خالی و پوریم زده خود به خود مقاوم شده بود؟!!!!!

4- آن مردمی که پورپیرار در کتابهایش مدعی است، اسکندر مقدونی آنها را نجات داد چه کسانی بودند؟ ارواح؟! اگر جواب منفی است، پس پوریم پورپیراری چه می­شود؟!!!!!

5- ناصر پورپیرار در کتاب اشکانیان در صفحه 231، اسکندر را پیامبر خوانده و آن را آورنده پیام آزادی برای مردم مصر، بینالنهرین و ایران، از تسلط خونین و مخرب هخامنشیان می­داند. و در ادامه به زخمهای 200 ساله هخامنشیان بر پیکر مردم اشاره می­کند. پرسش اینست که آقای پورپیرار آیا فاصله کوروش بزرگ تا خشایارشا، که طبق نظر شما پایان دوران هخامنشی است، 200 سال است؟!!! اگر در زمان خشایارشا پادشاهی هخامننشی به پایان رسیده است، پورپیرار این زخمهای 200 ساله را از کجا در آورده است؟!!!! چگونه اسکندر مقدونی زخمهای مردمی را مداوا کرد که طبق نظر پورپیرار همه آنها 134 سال قبل از آمدن او مرده بودند؟!!!!

6- مگر نه اینکه به گفته پورپیرار (در پاسخ به تلمیذ) هخامنشیان پس از پوریم به سرزمین خزران بازگشته­اند، پس بایستی دو اسکندر داشته باشیم!!! یکی که طبق نظر پورپیرار که قرآن را هم به عنوان شاهد آورده، پس از رفتن هخامنشیان به سرزمین خزرها و بر اساس خواست مردم (!!) برای عدم بازگشت آنها سد ساخته است که باز طبق نظر پورپیرار این واقعه (پوریم و رفتن هخامنشیان به سرزمین خزر) در زمان داریوش-خشایارشا اتفاق افتاده است و با تخفیف در سال 465 پیش از میلاد!!! و یک اسکندر دیگر، آنی است که همه مورخان جهان به آن اعتقاد داشته و می­گویند در زمان داریوش سوم به ایران وارد شده است (331 پیش از میلاد). حال خود پیدا کنید پرتغال فروش را !!!!!! کدام اسکندر درست است؟ آنی که در پس پوریم در زمان خشایارشا آمده یا آنی که در زمان داریوش سوم آمده؟

7- چه دلیلی داشت که یهودیها به اورشلیم برگردند؟ آیا آنجا بخشی از شرق میانه خالی از سکنه نبود؟!!!!

8- آن مردمی که از اسکندر خواستند در مقابل هخامنشیان سد بزند، کدامین مردم هستند؟ آیا در زمان خشایارشا و پس از قتل عام شرق میانه و ایران در آنجا می­زیسته­اند؟!!!!!!! اگر آری! پس چگونه از پوریم جان به در بردند؟!!! یا اینکه در زمان داریوش سوم و زمان حمله اسکندر مقدونی آنجا حاضر شده بودند؟! در این حالت، با نظر آقای پورپیرار در مورد بازگشت هخامنشیان پس از واقعه پوریم به سرزمین خزرها چه کنیم؟ طبق این نظر 134 سال پیش از آمدن اسکندر مقدونی، هخامنشیان به سرزمین خزرها رفته­اند!!! و هیچکس در ایران نیست!

آقای پورپیرار شما بهتر است خاموش بمانید و فکر کنید. با این تفکرات مشوش و با این دروغهای بچه­گانه، که نشانه­ی کم هوشی و حاصلِ سن بالاست، بیشتر خودتان را خراب نکنید. اگر جای شما بودم وبلاگم را تعطیل می­کردم و به کتابفروشی می­پرداختم. هر روز که بیشتر می نویسید بیشتر به مرداب خود ساخته فرو می­روید و اطرافیانتان را بیشتر ناامید می­کنید.

والله مع الصابرین، یا مهدی

==============================================

پاسخی به شبهه افکنی های ناصر پورپیرار در خصوص زندگی و اشعار سعدی (1)

پاسخی به شبهه افکنی های ناصر پورپیرار در خصوص زندگی و اشعار سعدی (2)

فیلم شکوه تخت جمشید

يادگار داريوش بزرگ در معرض نابودی است

باكو، محل امني براي تجزيه‌طلبان ايران

چهارمين تلاش ناكام تجزيه‌طلبان در تبريز

کامنت گذاری قلابی آقای ناصر پورپیرار

در چند یادداشت قبل به موضوع عدم صداقت پورپیرار در گزارش کردن از منابع مورد تاییدش اشاره کردیم. دیدیم که در شمالی خواندن پارسها بر اساس تورات چگونه به ناراست کرداری پرداخته بود. دیدید که برای درست کردن این خرابکاری، در پاسخ به مهرناز نصریه خرابکاری بزرگتری از خود بر جای گذاشت! دیدید چگونه ادعا کرده بود که ارمیا، زمینه چین آزادی یهود و اجیر کردن کوروش بوده ولی ارمیا در کتابش اصلا اشاره­ای به پارسها نکرده بود و کوروش را نمی­شناخت!!!! و مدخل خزری او را هم با آن سوتی بزرگ در جابه­جا کردن تمدن لیدی، به آب روان سپردیم. و باز دیدید کسی که در کتابش، خود را مورخ می­نامد و حرفهایش و نوشته­هایش را مقدس می­داند، چگونه برای حمایت از نظریه قلابی پوریم مجبور شد هر آنچه در کتابش در مورد نامه­های پیامبر اعظم (ص) گفته بود دروغ و شایعه بخواند. یک عمر، همه چیز را جعلی خواند و به مرض جعل دچار شد، یک دفعه بیدار شد و دید کتاب و نوشته خود را هم به همان شیوه از دم تیغ گذرانده است!!! بیچاره کسانی که به او دل بسته بودند! بیچاره این بی­استاد شده­ها!

چکیده اینکه اگر او حرفی زد، باور نکنید و از چند منبع معتبر، دیداری تازه کنید و یا بپرسید!

امروز، باز به سراغ کتابش می­رویم و کمی در آن گردش می­کنیم تا یکی از وحشتناکترین آشوبگریهای این شیطان بالفطره را مشاهده کنیم.

همه به خوبی با نظرات پورپیرار، این بی­سوادِ بی­دین در مورد ایران و پارسها آشنا هستید. وی هر جا فرصتی بیابد، برای فرونشاندن سوزش درونش، چنگی به صورت فارسها می­کشد تا گروهکهای پانترک و پانعرب را از خود خشنود کند.

لازم نیست در اینجا مثالهایی از توهینهای این توده­ای کثیف و شیطان مجسم، به فارسها را بیاورم چون همگی به اندازه کافی، نوشتار او را خوانده­اید. یک بار دیگر می­گویم که او دروغگوترین و دغلبازترین نویسنده­ای است که در پهنه جهان زاده شده است. هرگز به او اطمینان نکنید.

می­دانید که امروز او مفسر قرآن شده و فتوا هم صادر میکند که در جای خود به این موضوع به طور مفصل خواهم پرداخت. او مدعی است که قرآن را بهتر از مفسران و فقها و مترجمان حرفه­ای قرآن می­فهمد!!! البته در مورد قرآن آنقدر مطلب نوشته شده است که با خواندن آنها انسان می­تواند در مورد آن، شناختهایی هرچند مختصر پیدا کند، که ظاهرا او مدعی است چنین کرده و به چیزهایی دست یافته است!!!!

از یادداشتمان دور نشویم. او در کتابهایش به قول دکتر ترکی قیافه ظهیرالاسلامی می­گیرد و مدعی دفاع از اسلام و قرآن است! و خود را نسبت به قرآن بسیار آَگاه جلوه می­دهد. نمودهایی از این ادعاها در وبلاگش بسیار (!) هویداست.

او در صفحه 253 کتاب برآمدن اسلام جلد 3 می­نویسد:

و اینک به نقطه پایانی بررسی خویش از هخامنشیان و از طلوع اسلام در ایران نزدیک می­شویم و آن اشاره­ای است مطمئن­تر بر غیر ایرانی بودن هخامنشیان (!!!!!) و برخاستگاه اصلی آنان، در سرزمین خزر، که در قرآن می­خوانیم(!!!). (کتاب برآمدن اسلام جلد 3. ص253)

پورپیرار در این جمله­ها تلاش دارد بگوید که قرآن گفته است که هخامنشیان ایرانی نیستند!!!!!!! و برای اثبات حرف خود، ترجمه آیه­های 94 تا 97 سوره مبارکه کهف را به عنوان شاهد می­آورد! و در ادامه می­نویسد:

فهم تصویر تاریخی این اشاره قرآن بسیار ساده و صریح است (!!!): مردم به اسکندر (!!!!!) از ظلم و ستم قومی پناه می­برند و درخواست ساخت حائلی بین خود و آنان دارند. در اینصورت باید بقایای هخامنشیان را از مقابل شمشیر اسکندر، به مسقط الراس خویش در آن سوی کوه­های قفقاز، به سرزمین خزران، گریخته بدانیم آن گاه اسکندر  …. باید تنها راه عبور آنان به جنوب، یعنی گذرگاه قفقاز را، با سدی (!!!!!!) نفوذناپذیر بسته باشد تا بازگشت آنان میسر نباشد. (کتاب برآمدن اسلام جلد 3. ص 253 و 254)

در اینجا اوج عوامانه نوشتن را به تصویر کشده است. پیشِ خود فرض کرده که اسکندر، ذوالقرنین قرآن است!!!! و او سدی برای جلوگیری از بازگشت هخامنشیان ساخته است. آن هم سدی با آن مشخصات خاص در قرآن کریم. بگذریم که در وقت خود، مفصل به اثبات عدم ذوالقرنین بودن اسکندر خواهم پرداخت.

در ادامه چنین می­نالد که:

اگر فاتح مقدونی را موجب انهدام هخامنشیان می­شناسیم، پس راهی نیست که بستن این سد را ابزاری برای ناممکن کردن بازگشت همان قوم و به درخواست اقوام ایرانی بدانیم. قرآن این فسادکنندگان در زمین را با تعبیر “یاجوج و ماجوج” خوانده و در آیه 93 سوره کهف آنان را “زبان نفهم” گفته است. (کتاب برآمدن اسلام جلد 3. ص254)

پروفسور مکتب نرفته­ی ما می­گوید که پارسها از دست اسکندر مقدونی فرار کردند و به خزرستان برگشتند!!!! و مدعی است که مردم از اسکندر طلب سدی کردند تا هخامنشیان دیگر به آنها حمله نکنند. وی مدعی است که یاجوج و ماجوج، فارسها یا همان هخامنشیان هستند و خدا آنها را “زبان نفهم” گفته است تا به خیال خود توهینهای خود به فارسها را رنگ مذهبی-الهی هم ببخشد. به این نکته توجه کنید که پورپیرار اینجا دست به دامان یک منبع بسیار بسیار معتبر مثل قرآن شده است که هیچ بخشی از بخشهای آن تردیدپذیر نیست.

اما فرد مقابل ما پورپیرار است، یک دروغگوی بزرگ. پس بهتر است با هم قر نرا آن  آن را باز کرده و آیه مورد اشاره پورپیرار را بخوانیم. آیه 93 سوره مبارکه کهف می­گوید:

حَتَّى إِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِن دُونِهِمَا قَوْمًا لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا (سوره مبارکه کهف، آیه 93)

برای اینکه بهتر موضوع را دنبال کنیم چند ترجمه­ی معروف از آیه­ی 93 سوره کهف را برای شما می­آورم:

ترجمه مکارم شیرازی: {و همچنان به راه خود ادامه داد} تا به ميان دو كوه رسيد؛ و در كنار آن دو {كوه}‏ قومى را يافت كه هيچ سخنى را نمى‏فهميدند {و زبانشان مخصوص خودشان بود}!

ترجمه خرمشاهی: تا به فاصله ميان دو كوه سدآسا رسيد و در پيش آن دو مردمانى را يافت كه زبان نمى‏فهميدند.

ترجمه فولادوند: تا وقتى به ميان دو سد رسيد، در برابر آن دو {سد}، طايفه‏اى را يافت كه نمى‏توانستند هيچ زبانى را بفهمند.

ترجمه معزی: تا گاهى كه رسيد ميان دو بند را يافت نارسيده بدانها گروهى را كه نيارند دريابند گفتارى را

همانگونه که می­بینید، منظور قرآن از “لَّا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا” قومی است که ذوالقرنین به آنها رسید، همان قومی که بین دو سد (=کوه) زندگی می­کردند نه یاجوج و ماجوج!!!! به خوبی می­بینید که چگونه پورپیرار در اشاره به قرآن هم آشوبگری کرده و اینبار دست به تحریف قرآن می­زند.

تازه در آیه بعد یعنی آیه 94 است که نام یاجوج و ماجوج در قرآن می­آید! و پورپیرار با عوض کردن معنی، می­خواهد چنین القا کند که یاجوج و ماجوج مورد نظرش (یعنی هخامنشیان) “زبان نفهم” هستند!!! و این ناسزا در قرآن آمده است!!!! وای بر آنانی که افسار خود را به دست این خاخام یهودی سپرده­اند. تاکنون فکر می­کردم او تنها به دزدی در کتابهای زمینی و تورات تحریف شده مشغول است، امروز می­بینید که حتی در اشاره به قرآن هم صادق نبوده و حتی در ترجمه قرآن هم دست می­برد و مسائل را پس و پیش می­گوید تا نظرات قلابی خود را به پیش برد.

قرآن کتابی نیست که هر کس در آن دست برده و هر آنچه در ذهن دارد به آن نسبت دهد. امیدوار بودم شک من در این مورد غلط باشد ولی همانگونه که دیدید پورپیرار اقدام به چنین جنایت بزرگی در حق قرآن کرده است.

نمی­توان مدعی شد که اشتباه چاپی است! او به خوبی موضوع را توضیح داده است و همانگونه که در مثالهای قبلی دیدید در انجام تحریف و دغلبازی واقعا استاد است. آیا قبول کردنی است کسی که مترجمان قرآن را به سخره می­گیرد و مقاله­های پیوسته در باب قرآن می­نویسد از خواندن ترجمه­های عادی این آیه برنیامده و آن را فهم نکرده باشد؟!! اگر اینگونه است پس بهتر است برای همیشه خفه شود. البته من اینگونه فکر نکرده و اعتقاد راسخ دارم که او به عمد دست به این تحریف زده و آگاهانه این کار را انجام داده است.

آیا ندیدید که چگونه بند 28 باب 51 کتاب ارمیا را دیده بود و به روی خودش نیاورده بود تا نظر قلابی خزری خود را پیش برد؟ آیا ندیدید که چگونه در قضیه شمالی خواندن قوم کوروش آشوبگری کرده بود؟ در اینجا نیز به عمد به آیه 93 سوره کهف اشاره می­کند ولی هرگز آن را نمی­آورد تا مشتش باز نشود. این درحالیست که ترجمه آیه های 94 تا 97 را در صفحه 253 کتابش آورده است یعنی یک صفحه قبل از اینکه به تحریف آشکار قرآن دست بزند!!! بنابراین عمدی بودن اینکار صد در صد روشن است.

حال طرفداران پورپیرار چه جوابی دارند؟ آیا تحریف قرآن کار کوچکی است؟! وای بر آنانی که افسار عقل خود را به دست این دشمن دین داده­اند.

امروز مشت او بازتر از همیشه است، خود قضاوت کنید آیا کسی که برای پیشبرد نظرات بی­پایه­اش به تحریف قرآن دست می­زند، قابل اعتماد است؟ آیا او بویی از اسلام برده است؟ آیا این دشمنی یهود گونه با اسلام نیست؟ بیشتر مواظب خاخام ناصر پورپیرار، این دست نشانده­ی موساد باشیم. آیا عجیب نیست که این مسلمان­نما درست همان کارهایی را می­کند که از صهیونیستها توقع داریم؟

او برای پیش بردن نظرش از تحریفِ آشکار قرآن هم ترسی ندارد، حال ببینید با کتابهای دیگر چه کرده است!!

نمی­دانم باز آقایان پانترک و پانعرب که برخی فریاد وااسلاما سر می­دهند و از پورپیرار حمایت می­کنند برای تحریف قرآن هم دلیل تراشی خواهند کرد؟

و آیا تنها برای زبان نفهم نامیدن هخامنشیان و پیشبرد اهداف نژادپرستانه، می­توان دست به تحریف قرآن زد؟ پاسخ به این پرسش محک مناسبی برای مسلمانی طرفداران پورپیرار است. ظاهرا در تاریکخانه ذهن ناصر پورپیرار هنوز هدف وسیله را توجیه می­کند.

شاید مولوی چنین روزی را می­دید که سرود:

معنی قرآن ز قرآن پرس و بس/ وز کسی آتش زده است اندر هوس

==========================================

پژوهشی در گستره زبان فارسی

این موضوع را از این نظر انتخاب کردم تا یکبار دیگر به عدم صداقت پورپیرار پی­ببرید، تا بدانید تا حد ناراست کردار و تا بی­نهایت غرق در افکار خیالپردازانه خود است. خدا شفایش دهد.

می­دانید که خاخام پورپیرار بازهم بر اساس تورات نظر جدیدی از خود شلیک کرده که در پهنای 1200 سال پس از پوریم کسی در ایران وجود نداشته است!!!! در اینجا قصد ندارم به پوریم بپردازم، زیرا از نظر من چنان سست بنیان است که نیاز به پاسخ ندارد (البته در آینده به آن هم خواهم پرداخت). هدف من در این یادداشت نشان دادن این نکته است که چگونه پورپیرار برای اثبات یک حرف مجبور می­شود کتاب خودش و نوشته خودش را زیر سوال ببرد و هر آنچه در مورد نامه پیامبر اکرم (ص) نوشته بود دروغ و شایعه بپندارد!!! در پس یادداشت شمشیر 37، رندی به نام نیما از پورپیرار می­پرسد: (نوشته­های قرمز رنگ درون متن هم از پورپیرار است)

نويسنده: نیما پنجشنبه 16 شهريور1385 ساعت: 15:34

سلام آقای پورپیرار
می بخشید زمانی که کتاب برآمدن اسلام ( از مجموعه پلی بر گذشته) بخش دوم را مطالعه می کردم به نامه پیامبر به خسرو پرویز برخوردم که شما نوشته اید اصل آن نامه موجود است.می خواستم توضیح دهید که در صورت وقوع حادثه پوریم و دروغ بودن سلسله ساسانی، تکلیف این خسرو پرویز چه می شود و این شخص که بوده است؟ و محل زندگی و حکم رانی او کجا بوده است؟
با تشکر.                                                                                   پست الکترونيک

و رفیق ناصر در پاسخ می گوید:

نويسنده: ناصر پورپیرار پنجشنبه 16 شهريور1385 ساعت: 21:42

آقای نیما. آن بحث مربوط به صحت استناد نامه به زمان و شخص پیامبر بود، بحث درباره ی متن آن در دنباله ی مباحث ساسانی خواهد آمد. همین قدر بدانید که از آن نامه که می گویند خطاب به خسرو پرویز است، جز چند واژه ی قابل خواندن نیست. الرحیم، اما بعد، عبده و رسوله و یکی دو لغت دیگر، در آن نامه ی پوستی با هیچ مقایسه و محاسبه ای نامی از خسرو پرویز و فارس دیده نمی شود و این هم از شایعاتی است که هدف آن تاریخی کردن قوم فارس و سلسله ی ساسانی است.

همانگونه که در مورد مهرناز نصریه­‌ی بیچاره دیدید، پورپیرار اینجا نیر دست به آشوب­گری می­زند و چنان وانمود می­کند که در کتاب خود به موضوع صحت استناد نامه به زمان و شخص پیامبر اکرم (ص) پرداخته و با متن آن کاری نداشته است و ادامه می­دهد که درباره ی متن آن در دنباله ی مباحث ساسانی خواهد آمد.

حال به سراغ کتابش برویم و ببینیم آیا راست می­گوید؟ راستی! دیدیم که او در مورد تورات، دروغگویی کرده بود آیا در مورد کتاب خودش هم همین کار را می­کند؟ ببینید و قضاوت کنید.

به راستی که ما فقط دو سند همزمان، مطمئن و قابل رجوع از آغاز اسلام به دست داریم: قرآن و چند نامه از پیامبر که اصل آنها به دست آمده است (برآمدن اسلام. جلد 2.ص 85)

به روشنی می­بینید که در اینجا پورپیرار نامه­های پیامبر اکرم (ص) را از نظر صحت و درستی در ردیف قرآن می­آورد، در ادامه می­گوید:

اینک میخواهم این نامه­ها را، برای آشنایی با فضای سیاسی و فرهنگی زمان رسول خدا [اکرم (ص)]، به عنوان اسناد همزمانی که در استحکام آنها هیچ شکی نیست، مختصرا بررسی کنم. (برآمدن اسلام. جلد 2.ص 100)

در اینجا نیز پورپیرار هیچ شکی در استحکام نامه­های منسوب به پیامبر اکرم (ص) ندارد. پورپیرار در صفحه 103 کتاب برآمدن اسلام. جلد 2 از قول محمد حمید الله، متن نامه پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز را می­آورد. سپس در صفحه 108 همان کتاب، متن نامه پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز را به روایت محمد بن جریر طبری می­آورد و می­گوید:

سال ششم هجرت، آخرین سال زمامداری خسرو پرویز است و یافت شدن اصل نامه پیامبر [اکرم (ص)]، آشکار می­کند که خسرو پرویز نامه را، چنان که طبری مینویسد ندریده است، …… در عین حال متن نامه پیامبر [اکرم (ص] به خسرو پرویز، که در تاریخ طبری آمده، به وجهی باورنکردنی با اصل یافت شده­ی آن یکسان است. این موضوع آشکار میکند که در تواریخ قرن سوم، ردی از اشارات به کلی صحیح را می توان یافت (برآمدن اسلام. جلد 2.ص 108)

در اینجا به خوبی می­بینید که پورپیرار از صحت متن ذکر شده در تاریخ طبری صحبت میکند حتی به همین دلیل به طبری تخفیف داده و اشارات وی را به کلی صحیح می­خواند، زیرا: متن نامه پیامبر به خسرو پرویز، که در تاریخ طبری آمده، به وجهی باورنکردنی با اصل یافت شده­ی آن یکسان است. به نظر شما پورپیرار درباره صحت متن نامه صحبت می کند یا آنگونه که در پاسخ به نیما نوشته از صحت استناد نامه به زمان و شخص پیامبر [اکرم (ص] بود؟!!!

پورپیرار در پاسخ به نیما مینویسد: همین قدر بدانید که از آن نامه که می گویند خطاب به خسرو پرویز است، جز چند واژه ی قابل خواندن نیست. الرحیم، اما بعد، عبده و رسوله و یکی دو لغت دیگر، در آن نامه ی پوستی با هیچ مقایسه و محاسبه ای نامی از خسرو پرویز و فارس دیده نمی شود. اگر به قول پورپیرار از آن نامه تنها چند واژه مانده است پس چگونه در کتابش کلی صغری کبری کرده که متن آورده شده در تاریخ طبری به وجهی باورنکردنی با اصل یافت شده­‌ی آن یکسان است؟!!!!! آیا منظورش از یکسانی باور نکردنی که لازم شده بخشی از تاریخ طبری را به کلی صحیح بخواند، همین چند واژه بوده است؟! صد البته پاسخ خیر است، زیرا  در صفحه 110 همان کتاب می نویسد:

متن نامه پیامبر [اکرم (ص)] به هراکلیوس هم، که در تاریخ طبری آمده، مشمول همان قضاوتی است که درباره نامه خسرو پرویز گفته شد. چند سطر ابتدایی، که طبری روایت می­کند، به وجه حیرت آوری با اصل یافت شده آن برابر است. شباهت واژه کشاورزان و پاداش دوباره خداوند در هر دو نامه چندان موجب حیرت است که می توان گفت راوی کتاب طبری لااقل اصل نامه های پیامبر [اکرم (ص)] به هراکلیوس و خسرو پرویز را دیده بوده است. (برآمدن اسلام. جلد 2.ص 110)

پورپیرار در اینجا دیگر شکی باقی نمی­گذارد که دارد در مورد متن نامه و صحت گزارش طبری صحبت می­کند. در واقع پورپیرار از متون اسلامی قرنهای اولیه اسلام به گفته خودش تنها دو سند قابل اعتماد می شناسد یکی قرآن و دیگری نامه­های پیامبر اکرم (ص). پورپیرار در کتابش بسیار بالا و پایین می رود تا به خواننده اثبات کند که متن گزارش شده از نامه­ها هیچ مشکلی نداشته و حتی پا را فراتر گذاشته و می­گوید که می توان گفت راوی کتاب طبری لااقل اصل نامه های پیامبر [اکرم (ص)] به هراکلیوس و خسرو پرویز را دیده بوده است. حال خود قضاوت کنید آیا بحث او مربوط به صحت انتساب نامه به پیامبر اکرم (ص) است یا صحت متن گزارش شده؟!!!

آری! دوباره پورپیرار همان کاری را کرد که در قضیه شمال، خزر، لیدی و قرارداد ارمیا و کوروش انجام داده بود. در گذشته با دست درازی او در تورات آشنا شدید، امروز دیدید که عادت دست درازی و دروغ پردازی چنان در ذهن مریض این بیمار روانی لانه گزیده که به کتاب خودش و اعتقادات راسخ خودش هم رحم نمی­کند!

پورپیرار به خوبی میداند که اگر صحت نامه پیامبر اکرم (ص) را زیر سوال نبرد همه­ی خوانندگان هوشیار خواهند پرسید اگر پوریم درست بوده و 1200 سال در ایران زمین کسی زندگی نمی کرده، پس پیامبر اکرم (ص) منظورش از نامه نوشتن به خسرو پرویز بزرگ پارسیان چه بوده است؟ آیا پیامبر اکرم (ص) برای کسی که وجود خارجی نداشته است نامه نوشته؟!!! پورپیرار اگر نامه پیامبر اکرم (ص) را زیر سوال نبرد با مشکلات عدیده­ای رو به رو می­شود: 1- هوا شدن نظریه نژادپرستانه او علیه قوم فارس 2- هوا شدن نظریه دروغ بودن ساسانیان 3- هوا شدن نظریه قلابی پوریم 4- هوا شدن نظری که می­گوید منظور از مجوس، زرتشتیان نیست.

 آیا قبول نامه پیامبر اکرم (ص) به معنای مرگ نظریه­های پورپیرار است.

حال پورپیرار دو راه دارد : 1- نامه پیامبر اکرم (ص) را قبول کند و نظراتش را فراموش یا اینکه برخلاف نوشتار خودش که در کتابش آمده، نامه پیامبر اکرم (ص) را جعلی بداند. ظاهرا پورپیرار بین قبول حرکت پیامبر اکرم (ص) در نامه نوشتن به خسرو پرویز، ترجیح داده است نامه نگاری پیامبر اکرم (ص) را به نفع کتاب استر و نظرات قلابی خودش، نادرست بخواند. راستی که اوج مسلمانی خاخام پورپیرار بر همگان آشکار شده است. آقای پورپیرار تو همانی نیستی که در کتابت از متن نامه حمایت می کردی و با جسارت نوشتی که می توان گفت راوی کتاب طبری لااقل اصل نامه های پیامبر [اکرم (ص)] به هراکلیوس و خسرو پرویز را دیده بوده است. حال چگونه برای درست خواندن بی­بنیان ترین بخش از تورات، آستین بالا زده متن نامه پیامبر اکرم (ص) را “شایعاتی” می پنداری؟!!!

پورپیرار در بخشهای مختلفی از بحثش به لحن نامه‌­های پیامبر اکرم (ص) هم اشاره کرده است و در صفحه 112 کتابش می گوید که: چاره­‌ای نمی ماند جز اینکه صحت اسناد و اعمال اسلام را با این دو نمونه‌­ی گزیده بسنجیم. چگونه می­توان از نامه های پیامبر اکرم (ص) برای سنجش صحت اسناد و اعمال اسلام استفاده کرد؟ آیا لازمه آن درست خواندن متن نامه ها نیست؟ ظاهرا پورپیرار بد جوری در گل مانده است!

آقای پورپیرار! ناراستی و کژ پنداری شما بر دوستان شما نیز آشکار شده است. راه حق همیشه برای بازگشت باز است. در تاریکخانه­ی ذهن شما هنوز “هدف وسیله را توجیه می­کند”! تفکرات کمونیستی و ضد دینی خود را که در قالب ضدیت با ایران تدارک دیده­اید کنار بگذارید. امروز چشمهای تیزبینی نوشتار شما را زیر ذره بین دارند.

آقای پورپیرار به خوبی در کتابتان آشکار کرده ايد که صحت نامه پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز نه یک واقعیت تاریخی، بل یک واقعیت دینی است. خود در جای جای کتابتان صحت نامه­های پیامبر اکرم (ص) را در ردیف صحت قرآن آورده­اید، اما امروز برای اثبات قلابی­ترین نظرات خود، شمشیری از رو بسته و در مقابل آن چیزی می­ایستید که از بد حادثه خود بر صحت آن قلم فرسایی کرده بودید! شاید روزی لازم باشد برای اثبات پوریم و دروغ بودن ساسانیان چیزهایی بالاتر از نامه پیامبر اکرم (ص) را هم منکر شوید!!! تنها هشداری برای شما بود تا بیدار شوید. شیوه جعلی خواندن منابع ظاهرا بد جوری کار دست شما داده است.

آقای پورپیرار! این جمله از کتاب شماست، آن را بخوانید و فکر کنید:

هر نقل و روایتی، که با این دو سند همزمان مانده از آغار اسلام [قرآن مجید و نامه های پیامبر اکرم (ص)] تطبیق نکند و بویژه اگر مغایر آنها باشد، به مفهوم صریح دور ریختنی است (برآمدن اسلام، جلد 2. ص 85).

آیا نظریه پوریم، دروغ دانستن قوم فارس، دروغ دانستن ساسانیانِ شما در مغایرت آشکار با نامه نگاری پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز نیست؟ پوریم و دروغ دانستن ساسانیان موقعی پذیرفتنی می­شود که نامه­ی پیامبر اکرم (ص) به خسرو پرویز را جعلی بخوانیم! آقای پورپیرار شما در صحت این نامه قلم زده­اید! آیا حرفهای خودت را هم قبول نداری؟!!!

بر اساس گفته خودتان، پوریم و دروغ دانستن ساسانیان به مفهوم صریح دور ریختنی است.

گفته بودم که والله مع الصابرین، صبر پیشه کنید تا پورپیرار را رسواتر ببینیم.

آیا مکر خدا را نمی­بینید که دست او را چگونه رو می­کند؟

یا مهدی

==========================================================

بررسی ادعای ناصر پورپیرار در خصوص هجوم اعراب به سرزمین ایران

پورپیرار و معضل ذکر نام سلمان فارسی و قوم فارس در کتب معتبر اهل سنت و شیعه

(نقدى بر آثار ناصر پورپیرار)

نوشته‌ى داریوش احمدى

ناشر: مؤسسه‌ی فرهنگی – انتشاراتی گرگان
شمارگان: 5000
تاریخ چاپ: 1384

فهرست مطالب:
بخش یکم: هخامنشیان
1-1- کلیات
2-1- داریوش بزرگ؛ شاه مردمان بسیار یا مُردگان بسیار؟!
3-1- پیشینه‌شناسى اصطلاح آریا
4-1- پیشینه‌شناسى نام پارس
بخش دوم: اشکانیان
1-2- کلیات
2-2- تبارشناسى اشکانیان
3-2- زبان‌شناسى اشکانیان
بخش سوم: پیوست
1-3- فردوسى

بخشى از پیش‌گفتار کتاب
در آغاز، این اربابان ایدئولژى مارکسیسم – لنینیسم در شوروى سابق بودند که از اوایل قرن بیستم تا میانه‌هاى آن، در تلاش براى افزایش و گسترش منافع و مرزهاى خویش، در فراسوى خاک خود، به ترویج ایدئولژى‌هاى قوم‌پرستانه و قوم‌سازانه روی آوردند تا بدین وسیله، با تجزیه‌ی ملت‌هاى واحد به انبوهی از قوم‌هاى منفرد و جداگانه، که خلق‌هاى به اصطلاح آزاد خوانده می‌شدند، و آوردن این توده‌هاى اقمارى به زیر یوغ شوروى و کمونیسم، که گویى آزادى و رهایى را براى آنان به ارمغان آورده بود، اردوى خویش را بزرگ‌تر و گسترده‌تر سازند و منابع انسانى و اقتصادى نامحدود و رایگانى را براى استوارى پایه‌هاى خود و نیز ستیزه‌هاى پیدا و پنهان خویش با بلوک غرب، فراهم آوردند. اما اینک در قرن بیست و یکم، نو- استعمارگران جهان غرب، در تلاش براى ایجاد «دموکراسى‌هاى موزاییکى»، یعنى پدید آوردن کشورهایى خُرد، ناتوان، به ظاهر دموکراتیک، و کاملاً وابسته به غرب، از طریق فروپاشاندن کشورهاى بزرگ و توان‌مندِ چند- فرهنگى، به گونه‌اى دیگر، به احیا و تحریک و تقویت جریانات قوم‌پرست و تجزیه‌طلب (مانند پان‌ترکیسم و پان‌عربیسم) روى آورده‌اند. در همین چارچوب، افراد و گروهک‌هاى قوم‌پرست داخلى، که رسانه‌هاى گوناگونى را در اختیار دارند، با تضعیف، بل که تخریب هویت ایرانى از طریق تحریف و مخدوش‌سازی تاریخ و تاریخ‌سازان پرافتخار ایران، و جعل و خلقِ مفهوم قومیت براى فرهنگ‌هاى محلى ایران و رویارو ساختن آنان با یک‌دیگر، و با داشتن گفتمانى نژادپرستانه، تخیل‌گرایانه، و پرخاش‌جویانه، یک‌سره و پیوسته در تلاش و تکاپو برای فروپاشاندن وحدت و یک‌پارچگى ملى و تمامیت ارضى ایران و ایجاد حکومت‌هایى به اصطلاح خودمختار و یا الحاق آن‌ها به برخى کشورهاى همسایه‌اند.
در طول چند سال اخیر، ظهور نویسندگانى که پیوسته و هدف‌مند، با استفاده از ادبیاتى که در آن نژادپرستى و میهن‌ستیزى رشد فزاینده‌‌اى دارد، به انکار و تخریب ریشه‌هاى تمدن و فرهنگ و هویت کهن و اصیل ایرانى روى آورده‌اند، ابعاد عظیم توطئه‌ى بیگانگان جهت لطمه زدن به کشور و ملت ایران، و ضرورت مقابله‌ى بنیادین با چنین تحرکات مخربی را بیش از پیش آشکار و نمایان مى‌سازد.
از سال 1379 بدین سو، نویسنده‌اى به نام ناصر پورپیرار، با انتشار مجموعه کتاب‌هایى با نام کلى «تأملى در بنیان تاریخ ایران» و از سال 1382 با راه اندازى وبلاگى بر روى شبکه‌ى اینترنت، گفتمان کمابیش جدید و بى‌سابقه‌اى را طرح و ترویج نمود که هدف و نتیجه‌ى آن، تحریف و تخریب تاریخ و تمدن ایران، تحسین و تجلیل قوم عرب، و رویارو ساختن ملیت و مذهب بوده است. وى با بهره‌گیرى از ادبیات و لحنى یک‌سره پرخاش‌گرانه، موهن و خودپرستانه، و با کاربرد داستان‌پردازى، اوهام‌بافى و دروغ‌سازى، در نگارش آثار خود، به انکار کامل فرهنگ و تمدن پربار ایران باستان و تهى انگاشتن آن از هر گونه دست‌آورد و افتخارى، و تخریب چهره‌ى شخصیت‌هاى تاریخى و علمى ایران پرداخته و باور جهانى موجود درباره‌ى پیشینه‌هاى غنى فرهنگى و تمدنى ایران را توهمى القا شده از سوى یهودیان و حاصل توطئه‌هاى سازمان یافته و دیرینه‌ى صاحبان کلیسا و کنیسه قلم‌داد کرده است.
کتاب حاضر، با اتکا به اصول و شیوه‌هاى علمى، به سادگى و وضوح نشان داده است نظریاتى که ناصر پورپیرار درباره‌ى تاریخ و تمدن و فرهنگ ایران پراکنده ساخته، در حدى وصف‌ناپذیر و شگفت‌انگیز، نامستدل و نامستند، متناقض، بى‌بنیان و خودساخته، آکنده از تخیلات و توهمات شخصى، و مبتنى بر اندیشه‌ها و پیش‌فرض‌هاى قوم‌پرستانه‌ است.
این کتاب آشکار خواهد ساخت، همه‌ى هزاره‌هایى که تاریخ ایران پشت سر نهاده است، یک‌سره و پیوسته، پرشکوه، درخشان، و افتخارآفرین بوده و هر گونه تلاش و تکاپویى برای مخدوش‌سازی این هزاره‌هاى شکوه‌مند، باطل و محکوم به شکست است.
«هزاره‌هاى پرشکوه»، در کنار برآوردن این هدف، کوشیده است تا با ارائه‌ى جدیدترین دانسته‌ها و ره‌یافت‌هاى تاریخى، باستان‌شناسى و زبان‌شناسى، که در داخل ایران چندان دست‌یاب نیست، دست‌مایه‌ها و مواد و منابع بایسته و بسنده را براى پژوهش‌گران و علاقه‌مندانِ حقیقت‌جویى تاریخ و فرهنگ ایران، فراهم آورد.

مرکز فروش۱: تهران، خیابان انقلاب، فلسطین جنوبى، مؤسسه‌ى فرهنگى – انتشاراتى فروهر،

تلفن 66462704

مرکز فروش۲: تهران،خیابان انقلاب،خیابان دانشگاه، پلاک ۱، انتشارات توس، تلفن 66461007

در این کتاب با ترفندهای رفیق ناصر در بازی با منابع آشنا می شوید. در هر صفحه از کتاب با دم خروسی آشنا می­شوید که نویسنده (هوشنگ صادقی) با دقت و موشکافی از لابلای کتابهای رفیق ناصر بیرون کشیده است. در این کتاب خواهید دید نوشته­های رفیق ناصر چیزی جز داستان سرایی و نگارشگری به شیوه داستانهای هزار و یک شب نیست.

در این کتاب خواهید دید که نظرات انقلابی رفیق ناصر را سزاوارتر است که نظرات قلابی بنامیم که به صورت سفارشی برای مصارف خاص تهیه شده است.

کوروش و بابل

نویسنده

هوشنگ صادقی

 ناشر

موسسه انتشارات نگاه

فهرست

پیشگفتار

کوروش نگارشگری

آکادمی نگارشگری

توطئه نگارشگری

واژگان نگارشگری

تاریخ چه حقیر مینماید وقتی که با نگارشگری یکسان دانسته شود و اینگونه نمایانده و بازنموده شود، حال آنکه تاریخ به این سهل و آسانی هم که بتوان خیال را در آن به پرواز درآورد، نیست بلکه وظیفه تاریخ­نگار، آن هم برای اعصار سپری شده­ی آدمی بسی مشکلتر و پیچیده تر است چرا که به علت کمبود منابع، گذشت زمان، تغییر آیین ها و فرهنگها که گهگاه از یادها رفته و فراموش شده اند عرصه بر تاریخ نگار تنگ می شود. تازه میدان تاریخ نگاری نه تنها جدا از هنر نگارشگری و سخنوری است بلکه تاریخ نگار باید بداند تا چه حد و به چه طریق می تواند اصول نگرش تاریخی-اجتماعی را در تفحص تاریخ گذشته به کار برد تا بتواند قوانین ویژه­ی سامانمند و تکوین آن را از نو بازیابد. راه ممکنه می تواند در نشان دادن ساختار درونی و قوانین تنطیم کننده جوامع مختلف باشد تا بتوان به دانش تاریخ نزدیک شد. اما تاریخ که امروزه با بد گمانی سختی مواجه است، تاریخ نگار را بر سر دو راهی قرار می دهد. اما پر دور نخواهیم رفت، اگر عنوان کنیم که چنین “تاریخ نگاری” برای تاریخ، جز یک نقش فرعی وسیله نبرد سیاسی-نظری و یا دلبستگی رازوَرانه میتوخی نمی­شناسد و اینگونه خود را از شر تاریخ موثق و مستند جدا می سازد. آیا حال ما اجازه داریم بنا به ناکافی بودن پژوهشهای تاریخی، یکسر به پاکسازی و بازپیرایی گذشته، یعنی آسانترین راه ممکنه مبادرت ورزیم و تمامی وقایع سپری شده را – چه خوشایند و چه ناخوشایند – به دلخواه تفسیر و تعبیر کنیم؟ طبعا از چنین روشی چیزی عاید نمی­شود جز حب و بغض که آن هم در آشفتگی و اغتشاش زاییده از احکام متضاد حاصله از جوشش تخیل ره به جایی نمی برد.

هدف از این وجیزه، تنها نشان دادن چگونگی کاربرد نابجا و ناسنجیده و اختیاری از “اسناد تاریخی” مورد پذیرش “مورخی” (ناصر پورپیرار) است که حکم بر ابطال تمامی اسناد می­دهد! در واقع صاحب چنین تفکری، خیالپردازی را ماند که گمان میبرد به “حقایقی” دست یافته که بر دیگران پوشیده مانده و در نتیجه وظیفه خود بداند با افشای این “حقایق” انقللابی برپا کند. از این رو، سعی خواهد شد به دور از هر گونه پیشداوری، نحوه ورود چنین “تاریخ نگاری” به زوایای پیدا و ناپیدای تاریخ گذشته­ی این مرز و بوم را در روشنای مهتاب قرار داده شود تا خواننده در مسیر تناقض گوییها، هتک حرمتها، گزافه­گویی­ها و دست درازیهای چنین “تاریخ نویسی” قرار گیرد.

شابک: 8-290-351-964

دفتر مرکزی: تهران- خ 12 فروردین، شماره 21، طیقه سوم تلفن 66466940

فروشگاه: تهران- خ 12 فروردین، شماره 21، طبقه همکف، تلفن 66480379

پورپیرار این پیرمرد فراموشکار خود بزرگ­بین که همیشه در فنجان ذهنش طوفانی برپاست که فکر می­کند دنیا را خواهد برد (!!) در مجموعه داستانی “تخیلی بر بنیان تاریخ ایران” در هر بخشی به قول خودش هر مدخلی، آسمان را به زمین و زمین را به آسمان می­چسباند تا وصله­ای به تاریخ ایران بچسباند. یکی از این وصله­ها خاستگاه قوم کوروش است که تقریبا در تمام کتابهایش اشاره­ای به آن کرده است. آخرین کشف محیرالعقول وی شمالی بودن قوم کوروش بود که در یادداشت قبل ماهیت آن بر همه، حتی طرفداران حرفه­ای پورپیرار آشکار شد. حال، همه می­دانند که اگر او منبعی را مورد استفاده قرار داد باید یکبار به آن منبع مراجعه کنند تا ببینند آیا رفیق ناصر سر آنها کلاه گذاشته است یا نه؟ در قضیه شمالیها که بد جوری در را تحمیق خواننده­ی کتابهایش قدم برداشته بود و به خواست و یاری الله بد جوری دستش رو شد. ومکرو ومکرالله والله خیر الماکرین.

پورپیرار با بهره­گیری گزینشی از منابع و حتی برداشت گزینشی از منابع مثلا مورد تاییدش و با بهره­­گیری از خیالبافی، مدخلهای بسیاری نوشته که هسته اصلی آنها بازی با خاستگاه قوم پارس است. هر چند در یادداشت قبل رشته­هایش پنبه شد، ولی لازم است به مواردی که در مدخلهای دیگر هم استفاده شده­اند پرداخته شود تا ببینیم به خواست خدا چند سوراخ در قایق خیال او در این یادداشت ایجاد خواهیم کرد. یا علی مولا

پورپیرار در کتاب برآمدن هخامنشیان می­نویسد: (نکته: نوشته هاي قرمز رنگ از پروفسور مکتب نرفته پورپيرار است)

این قوم [پارس] در آشوب و درگیری بین آشور و اورارتو ناگزیر به مادها پناهنده می­شوند و در برابر خدمات نظامی که در جنگ بابل و ماد علیه آشور به عنوان مزدور شمشیر زن انجام می­دهند اجازه­ی اسکان در حاشیه­ی جنوبی اقلیم مادها را پیدا می کنند. پس از شکست آشور و استقرار ماد، این قوم مهاجر سرگردان به خدمت ایلامیان در می­آیند که با ضعف امپراتوری آشور بار دیگر به اقتدار پیشین بازمی­گشت. در این ارتباط جدید آن­ها به حوالی انشان منتقل می­شوند و این آخرین محلی است که … (برآمدن هخامنشیان ص. 82).

حضرت استاد توضیح نمی­دهند چرا پارسها که پناهنده­ی ماد بودند به ایلامیها پیوستند؟!!! از این نوشتار چنین برمی­آید که هخامنشیان دست کم در بر باد دادن آشور نقش مستقیم نداشته­اند. بنابراین خود رفیق ناصر توی دهان خودش می­کوبد. آیا همین رفیق ناصر نبود که می­گفت آشور را هخامنشیان نابود کردند؟ پارسها یکجا آنقدر قوی هستند که آشور و چند تمدن دیگر را نابود می­کنند و یکجا، فقط در حد اجیر هستند! از این سوتی رفیق ناصر بگذیریم و تنها به آن به عنوان یکی از شیرین کاریهای او بنگرید!!! هدف ما چیز دیگری است.

هر کدام از این دو گفتار را که بپذیریم با گفتار بعدی پورپیرار که می­گوید قوم کوروش حرکت خود را برای فتح بابل از سرزمین خزرها شروع کرد، در تضاد است. هر دو گفتار بالا جایی درون ایران کنونی را نشانی می­دهند ولی سرزمین خزرها بالای ارمنستان است!! پورپیرار ظاهرا فراموش کرده که قرار است در جای دیگر، ادعای خزری خود را ارائه کند! پیری هست و هزار عیب و علت!

در ادامه ظاهرا چندان با نگارش خود در صفحه 82 موافق نبوده و می­نویسد:

در فصل بعد خواهیم گفت که کورش را یهود از استپهای میانی روسیه (!!!) و احتمالا از میان سکاهای پارا دریا به قصد تصرف بابل تجهیز و اجیر (!!!) کرد. اگر او را در 539 در بابل می یابیم، پس طبیعی و دقیق است که در 542 در حال ستیز با سارد باشد، که تنها مانع دستیابی او به بابل در فاصله شمال قفقاز تا بین النهرین بوده است (برآمدن هخامنشیان  ص. 180)

پورپیرار می­گوید که هدف کوروش تسخیر بابل بوده است و برای رسیدن به این هدف بایستی لیدی را که سر راه او (از شمال قفقاز به میان­رودان) قرار گقته بود تسخیر می­کرد. پس ابتدا در سال 542 قبل از میلاد لیدی را از سر راه برداشته و سه سال بعد یعنی در 539 بابل را می­گیرد.

پورپیرار که در مدخل “چاره اندیشی یهود” (برآمدن هخامنشیان  ص 181 به بعد) تند تند در حال نوشتن است تا خدای ناکرده چیزی از ذهن کوچکش پاک نشود، دچار آلزایمر لحظه­ای شده فراموش می­کند که در صفحه 180 پس از کلی صغری کبری کردن چه نوشته بود (بالا متن را آورده ام) و می­نویسد:

در فتح نامه او] منظور کوروش است[، اشاره­ای بر پارس و ماد و لیدی و ایلام نرفته است و از آنجا که اطلاعات ما درباره فتوحات کورش بر افسانه های بی تاریخ هرودوت منحصر است (!!!)، پس ممکن است، ایران و لیدی، پس از سقوط بین النهرین تسلیم کوروش شده و نخستین ماموریت او از سوی یهود براندازی بابل بوده است (برآمدن هخامنشیان  ص. 214)

خوب می­بینید که استاد آلزایمری گروهک تجزیه طلب پانترک، چگونه این ننه مرده­ها را سر کار گذاشته است و چگونه خیالپردازی می­کند!! بیچاره یک جا می­گوید اول لیدی تسخیر شد بعد بین النهرین (ص 180)، این جا می­گوید اول بین النهرین بعد لیدی!!!(ص.214)

ظاهرا ایده­ی آمدن کوروش از استپهای میانی روسیه برای رفیق ناصر خیلی خوشایند بوده است که در ابتدای کتاب برآمدن اسلام جلد1 (ص. 29) هم به آن می­پردازد. در اینجا پورپیرار با قدرتی که به قول خودش تمام پایان نامه­ها و کتابهای باستان شناسی را به خاکستر تبدیل کرده بود، ثابت می­کند که فارسها، اسلاو هستند. البته قبلا با همین قدرت ثابت کرده بود فارسها، روس هستند!!! وی با آوردن متنی از کتاب ارمیا به خواننده القا می­کند که ارمیا دارد آدرس پستی کوروش را می­دهد:

ای بابل، ای کوه مستحكم، ای ويران کننده جهان، اينک من دشمن توام! دستم را بر ضد تو بلند می­کنم و تو را از آن بلندی فرود می­آورم. از تو چيزی جز يک تپه خاکستر باقی نخواهم گذارد. تو برای هميشه ويران خواهی ماند، حتی سنگهايت نيز ديگر برای بنای ساختمان بكار نخواهد رفت. به قومها خبر دهيد تا برای جنگ با بابل بسيج شوند! شيپور جنگ بنوازيد. به سپاهيان آرارات، ميتی [مینی ]Minni و اشكناز بگوييد که حمله کنند. فرماندهانی تعيين کنيد تا دستور حمله را بدهند. اسبان زياد فراهم آوريد! (عهد عتیق، ارمیا، 27-25 :51). (برآمدن اسلام جلد1 ص. 29)

یه جایی بین آرارات، مینی و اشکناز. بدین ترتیب باز اثبات می­شود که کوروش شمالی بوده است!! آنهم بر اساس نوشتار ارمیا!!! به اندازه کافی در یاداشت قبل به این قضیه شمال (البته ما هم بر اساس همان منبع مورد اعتماد، یعنی کتاب ارمیا) پرداختیم و حد و مرز بی­صداقتی پورپیرار را به چشم خود دیدید.

پورپیرار در کتاب برآمدن اسلام جلد 2 باز بندهای 25 تا 27 باب 51  کتاب ارمیا را برای ثابت کردن نتیجه گیری خود می­آورد:

پس نامگذاری تورات بر همسایگان کورش، به طور کامل به جنوب و شمال سرزمینی اشاره دارد، که در دوران اسلامی به نام سرزمین خزران می­شناسیم و در عین حال تورات آدرس دقیق­تری نیز، از محل تجمع قومی که چاره اندیشان یهود، برای تسخیر بین النهرین و ایران، به سرداری کورش فرستادند، آورده است (برآمدن اسلام جلد2 ص. 182)

همانگونه که دیدید آدرس دقیق مورد نظر پورپیرار، بندهای 25 تا 27 باب 51 کتاب ارمیاست که به آرارات، مینی و اشکناز اشاره دارد (نمی دانم چرا رفیق ناصر به جای مینی که در تورات آمده، میتی نوشته است!!! شاید برداشتی از الهامات شبانه باشد!).

اما یک پرسش، آیا پورپیرار در ارجاع دادن به کتاب ارمیا با خواننده خود صادق بوده است یا مثل قضیه شمال باز هم در راه تحمیق خواننده قدم برداشته است؟ پورپیرار بخشی از کتاب ارمیا را می­آورد تا به خواننده ثابت کند ارمیا کوروش را می­شناسد و آدرس پستی کوروش هم از نظر ارمیا این است! اما او در تحمیق خواننده بسیار ماهر است، او دقیقا بند 28 همان باب را حذف کرده تا خواننده را گمراه کند. این بند دقیقا پس از بند 27 آمده است بنابراين حذف آن توسط پورپیرار کاملا عمدی بوده است. دقیقا مثل قضیه شمال! این بند را بخوانید:

لشكريان پادشاهان ماد و فرماندهانشان و سپاهيان تمام کشورهايی را که زير سلطه آنها هستند، فرا خوانید! (عهد عتیق، ارمیا، 28 :51).

همانگونه که می­بینید، ارمیا (به قول پورپیرار طراح و سازمان دهنده نجات یهود (برآمدن هخامنشیان ص.204))، کسی به اسم کوروش را نمی­شناسد که بخواهد آدرس قوم او را بدهد و یا او را برای آزادی یهود اجیر کرده باشد!!! در بهترین حالت او دارد ماد و همسایه­های او را معرفی می­کند!!! از پورپیرار بپرسید چرا این بخش را حذف کرده است. او خواننده خود را به چه انگاشته است؟ آیا فکر کرده همه مثل خودش خنگ مادرزاد هستند؟ پانترکها شاید! ولی بقیه نه!

پورپیرار در بخش آخر کتاب برآمدن اسلام می­نویسد:

این سخنان پیشگویانه ارمیا را چند بار بخوانید، در تاکید او به اعزام غارتگرانی از شمال باریک شوید (!!!!!!)، ……… تا معلوم شود که حمله کورش به بابل را، چه کسانی و چگونه سازمان داده­اند و پیروزی او بر بابل حاصل چه توطئه داخلی، یا به قول ارمیا جنگ داخلی در بابل بوده است و معلوم شود که تورات تنها سند معتبر باستانی است که هخامنشیان بعدی (!!!!) را، حتی پیش از ظهور آنان در بین النهرین می شناخته است (برآمدن اسلام جلد 3 ص.231)

در اینجا باز هم رفیق ناصر، ارمیا را زمینه چین سقوط بابل معرفی می­کند. منظورش هم از سخنان پیشگویانه، همان هجوم از شمال و بقیه قضایاست که قبلا به یاری کتاب ارمیا، در یادداشت قبل هوا شده است. به روشنی می­بینید که ارمیا متهم است که قرارداد احتمالی برای آزادی یهود را به امضای کوروش رسانده است و در ضمن او را تجهیز هم کرده است (ص.180)! حال کسی که اصلا کورش را نمی­شناسد و در کتابش مادها را برای آزادی یهود فریاد می­زند چگونه با کورش قرارداد امضا می­کند که جان مادرت یهود رو نجات بده!!!

در ضمن، در همین پاراگراف بیانیه می­دهد که تورات خیلی معتبر است (که من هم بر اساس همین اعتبار، حرفهای رفیق ناصر را دارم هوا می­کنم!) و یه چیز عجیب! هخامنشیان قبلی کیا بودند که حالا ورژن بعدی هم پیدا کرده اند؟!!! متاسفانه پروفسور مکتب نرفته ما در این مورد سکوت کرده­اند!

آری، یکبار دیگر رفیق ناصر با خوانندگان خود آن کاری را کرده که در قضیه شمالی به شما نشان دادم. این دفعه به جای یک مشت خاک بایستی یک بیل خاک بر دهانش ریخت و با پشت همان بیل بر دهانش کوبید تا مثل قبل جرات نکند جوابی بدهد که بیشتر در مرداب فرو رود.

خوب دیدید که ارمیا که اصلا کوروش و قوم  او را نمی­شناسد و در کتابش هیچ ذکری از آنها نمی­کند! با کوروشی که نمی­شناسد قرارداد می­­بندد تا یهود را نجات دهد. حالا این کوروش کجاست؟! معلومه دیگه! استاد پروفسور مکتب نرفته ناصر پورپیرار می­فرماید در شمال بابل در سرزمین خزرها! چرا  شمال بابل؟ چون تورات گفته! البته در این مورد به قدر کافی در یادداشت قبل نوشته­ام.

حال بیاییم یک شکل دیگر هم به نوشتار پورپیرار نگاه کنیم. هر چه می­گوید بر نقشه آوریم تا ببینیم چه شلم شوربایی (!) درست می­شود.

صبر کنید! خودش یک نقشه دارد! قبل از اینکه متهم به چیزی شوم، نقشه خودش را می آوردم.

نقشه1. موقعیت جغرافیایی خزران. خط تیره از شمال (!!) به سمت بغداد، نشان دهنده حرکت قوم کوروش از سرزمین خزران به سمت بابل است. برآمدن اسلام جلد 2. مدخل بنی­امیه(!!!!!) ص. 179

همانگونه که در این نقشه رنگ و رو رفته می­بینید بر اساس خط سیری که احتمالا ارمیا شبانگاهان در گوش پورپیرار زمزمه کرده است، کوروش از کنار دریای سیاه نازل شده و نبونئید را، که از دوستان نزدیک پورپیرار بود، شکست داده و بابل را تسخیر می­کند. برای سهولت، با اجازه جفرافیدان بزرگ استاد پروفسور مکتب نرفته پورپیرار، مسیر مورد نظر ایشان را روی نقشه­ای گویاتر منتقل کرده­ام. تلاش کردم در انتقال امانت دار باشم. (اگر لرزشهایی در خط پورپیرار دیده می­شود که در خط من نیست، بخاطر پیری پورپیرار است نه چیز دیگری!)

نقشه2. مسیر حرکت کوروش بر اساس نظر پورپیرار. موقعیت حکومت لیدی در ترکیه امروزی

خوب حالا به دو چیز توجه کنید. یکم: مطلبی که در ادامه می­آید ایده اصلی­اش متعلق به کتاب کوروش و بابل نوشته هوشنگ صادقی است که من، برای سهولت فهم آن توسط ناصر پورپیرار که در سن حساسی قرار دارند و همچنین اطرافیانش که آنها هم حال مناسبتری ندارند، مطلب را برایشان هجی (!!!!) میکنم تا بفهمند. دوم: بخشی از کتاب پورپیرار:

در فصل بعد خواهیم گفت که کورش را یهود از استپهای میانی روسیه و احتمالا از میان سکاهای پارا دریا به قصد تصرف بابل تجهیز و اجیر کرد. اگر او را در 539 در بابل می یابیم، پس طبیعی و دقیق است که در 542 در حال ستیز با سارد باشد، که تنها مانع (!!!!) دستیابی او به بابل در فاصله شمال قفقاز تا بین النهرین بوده است (برآمدن هخامنشیان  ص. 180)

حالا به نقشه 2 نگاه کنید. در این نقشه موقعیت حکومت لیدی و شهر سارد را در ترکیه امروزی به نمایش گذاشته­ام. من چیزی نمی­گویم، انصافا چطوری می­شود از حاشیه دریای سیاه به سمت پایین حرکت کرد که تنها مانع دستیابی شما به بابل در فاصله شمال قفقاز تا بین النهرین، لیدی و سارد باشد؟!!!!

تنها در یک حالت حرف پورپیرار درست در می­آید، اینکه همانگونه که بابل را در شمال اورشلیم قرار دادیم به یاری رفیق ناصر آمده و لیدی، به مرکزیت سارد را در گرجستان و ارمنستان امروزی فرض کنیم! یعنی از غرب ترکیه امروزی، خارج کرده و در جایگاه جدیدی که پورپیرار فرض کرده قرار دهیم. آیا جغرافیدانی به بزرگی پورپیرار سراغ دارید؟ آیا باستان شناسی سراغ دارید که لیدی را در محدوده گرجستان و ارمنستان امروزی یعنی در مسیر حرکت فرضی کوروش، قرار دهد تا کوروش بخواهد برای رفع این مانع و رسیدن به بابل آن را تسخیر کند؟!!! واقعا که گروهک تجزیه طلب پانترک باید به داشتن چنین استاد نخاله­ای ببخشید نابغه­ای بر خود ببالد. این باستان شناس معروف که همه تاریخ ایران را جعل یهود می­داند هنوز جایگاه واقعی لیدی را نمی­داند! حال باز داد می­زند که هیچکس به اندازه من سواد ندارد. اگر نمود سواد و دانش این گندهای مکرر است، واقعا کسی به سواد پورپیرار یافت می­نشود.

======================================================

کتاب استر و رسوایی ناصر پورپیرار

در جستجوی فحّاش

ناصر پورپیرار و گرداب بیستون

او برای پورپیرار می نویسد:

نويسنده: مهرناز نصریه               يکشنبه 29 مرداد1385 ساعت: 2:52

سلام جناب استاد واقعا با یک مقاله مرا که اطلاع اندکی از تصوف و عرفان داشتم ازخواب و خیال بیدار کردید. متنی را میخواندم که علاقمند شدم درباره بابل قدیم و موقعیت جغرافیایی آن نسبت به همسایگانش و بخصوص اورشلیم و یهودیان بیشتر بدانم. قبلا از راهنمایی شما ممنونم. ضمنا تا این موقع صبح روی شاهنامه کار میکردم.

رفیق ناصر که می داند پته اش بد جوری بر آب داده شده، برای ماست مالی کردن قضیه و خارج کردن پیروانش از تردید، پاسخی کوبنده نوشته است که الحق به جای من، خودش را نابود کرد. جغرافیدان معروف پروفسور مدرسه نرفته ناصر پورپیرار می فرماید:

نويسنده: ناصر پورپیرار                        يکشنبه 29 مرداد1385 ساعت: 7:53

خانم نصریه. بابل نام یک امپراتوری بسیار کهن، قدرتمند و وسیع است، که پایتخت آن را نیز به همین نام خوانده اند. از بغاز کوی در ترکیه تا اور در حوالی کویت کنونی، الواح بابلی یافت شده و برخیحد شمالی بابل کهن را تا کناره های جنوبی دریای سیاه و مرز ارمنستان امتداد داده اند، مطلبی که در کتاب الواح بابلی نیز قید شده است. بدین ترتیب بابل و آشور بر سراسر قسمت شمال و اکد و بابل بر قسمت های جنوبی بین النهرین مسلط بوده اند. می توانم حدس بزنم که چه متنی را خوانده اید و بدانید بابل کهن از سوریه و لبنان نیز شمالی تر بوده است، چه رسد به اورشلیم یا جروزآلم، که در دهانه ی صحرای سیناست، ول حتی اگر بابل را در محدوده ی بغداد کنونی نیز قرار دهیم، باز هم نسبت به اورشلیم شمالی تر است. این مطلب پیچیده ای نیست و هر صاحب چشمان سالمی می تواند در نقشه های دقیق، موقعیت اورشلیم و بغداد را با هم مقایسه کند و یادتان باشد که ما در تهران به آمل و حتی شمیران می گوییم: شمال. بنا بر اینشمال نامیدن امپراتوری بابل از سوی رابی های یهود، بسیار طبیعی و درست است. فلک زده هایی مطلقا بی سواد، شش سال بعد از انتشار کتاب هخامنشیان و پس از عرضه ی پنجاه مدخل جدید، که سراپای تاریخ جهان باستان یهود نوشته را به هم ریخته و رسوا کرده است، تازه به فکرشان رسیده، به غلط بابل را نسبت به اورشلیم جنوبی تر بیانگارند!!! این حد اکثر توان آن ها در مقابله با مجموعه ای است که سه امپراتوری قلابی ساخت یهود را برچیده، داریوش و کورش را از شرق میانه بیرون رانده و اثبات کرده است که تنها سرپناه آن ها یعنی تخت جمشید نیز نیمه کاره به خود رها شده است. حقه بازان را به خودشان واگذارید و به کار موثرتان بر روی شاهنامه برسید که به گمانم کند انجام می شود

چند بار پرسش مهرناز نصریه را بخوانید. به پاسخ پورپیرار هم دقت کنید. واقعا که پاسخی کوبنده به یادداشت قبلی بنده داده اند!

همانگونه که به یاد دارید در یادداشت قبل به قضیه شمالی بودن قوم کوروش بر اساس تورات پرداختیم. در آنجا دیدید که در کتاب ارمیا و حزقیال، محل تبعید قوم یهود (بابل) شمالی ذکر شده است و آشکارا از بابلیها به عنوان قومی شمالی یاد شده است. پورپیرار بر اساس همین “شمال” ذکر شده در تورات قوم کوروش را در کتابهایش شمالی معرفی می کرد، ولی بررسی دقیق کتاب ارمیا نظریه او را بر باد داد.

او در پاسخ به مهرناز تلاش می کند افتضاح پیش آمده را به هر شکلی جمع و جور کند. پورپیرار به همان شیوه همیشگی دست به آشوبگری می زند و در همان خط اول برای پریشان کردن ذهن مهرنازِ بیچاره می گوید: بابل نام یک امپراتوری ، تا به خیال خود از دامی که در آن افتاده، محل فراری برای خود پیدا کند. برای اینکه خیال این پیرمرد را راحت کنم، این نقشه را برایتان می گذارم تا بهتر از وسعت امپراتوری بابل آگاه شوید:

نقشه1. امپراتوری بابل

در این تصویر شما وسعت امپراتوری بابل را می بینید شاید هم کمی بزرگتر از آن چیزی باشد که رفیق ناصر قصد توضیح آن را دارد. پورپیرار تلاش دارد شهر بابل را با امپراتوری بابل عوض کند. و بگوید که نظر تورات، امپراتوری بابل بوده است نه شهر بابل! بدین وسیله و با اشاره به وسعت امپراتوری بابل و تاکید بر بخشهای شمالی آن، می خواهد بگوید که چون بخشهایی از امپراتوری بابل از اورشلیم شمالی تر است، پس شمالی خواندن آن کاملا درست است. حال اگر محل تبعید یهود را به جای شهر بابل، امپراتوری بابل در نظر بگیریم، در مقایسه ی شهر اورشلیم و امپراتوری بابل این پرسش پیش می آید چرا بابل را جنوبی نخوانیم؟!

جالب اینجاست که مدعی است: بابل کهن از سوریه و لبنان نیز شمالی تر بوده است. خود در نقشه1 به موقعیت سوریه (Syria) نگاه کنید آیا سوریه بالاتر است یا بابل؟ واقعا او خود را به خنگی زده است. شاید هم در ذات خنگ باشد و ما به اشتباه فکر می کنیم خودش را به خنگی زده است!

و باز مینالد که: بنابراین شمال نامیدن امپراتوری بابل از سوی رابی های یهود، بسیار طبیعی و درست است.حال بر اساس شیوه مورد تایید ناصر پورپیرار به نقشه2 نگاه کنید و به نتیجه ی کاربرد این روش بخندید.

نقشه2: ایران و کشورهای اطراف آن

اگر قاعده رفیق ناصر را در جهات جغرافیایی بپذیریم، به دلیل اینکه بخشهایی از ایران، شمالی تر از پاکستان است، پس ایران در شمال پاکستان قرار دارد! و به همان استدلال ایران در جنوب ترکیه! اگر به همین شکل بخواهیم ادامه بدهیم استان آذربایجان غربی و استان ادربیل در شمال آذربایجان شرقی قرار دارند!

بنابراین، حتی با عوض کردن شهر بابل با امپراتوری بابل هم استدلال کشکی رفیق ناصر به جایی نخواهد رسید. پورپیرار می گوید: هر صاحب چشمان سالمی می تواند در نقشه های دقیق، موقعیت اورشلیم و بغداد را با هم مقایسه کند. با این حرفش موافق هستم! با چشمهای باز به نقشه1 نگاه کنید و ببینید که شهر بابل (به قول رفیق ناصر در محدوده ی بغداد کنونی) در شمال اورشلیم است؟!! حتی کودن ترین ذهن ها هم می­توانند بفهمند که بابل در شرق اورشلیم است ولی ظاهرا رفیق ناصر فهمش کمتر از این حرفهاست.

در ادامه رهنمودهای روشنگرشان پیچ دو پشتک جانانه ای زده، مدعی می شود: به غلط بابل را نسبت به اورشلیم جنوبی تر بیانگارند!!!. در اینجا موذیانه تلاش دارد بگوید که ما مدعی جنوبی بودن بابل هستیم! عجیب اینجاست که پس از این جمله، خودِ رفیق ناصر کلی هم تعجب کرده است. احتمالا از دروغی که گفته تعجب کرده است. در متن یادداشت من هرگز چنین موضوعی مطرح نشده است. احتمالا این را هم از کارگاه دورغ سازی خود بیرون آورده است.

من و دوستان مدعی شرقی بودن بابل هستیم نه جنوبی بودن آن. تازه ما که نمی گوییم بابل در شمال است این تورات، یگانه منبع بی تحریف پورپیرار است که چنین می گوید و باعث هوا شدن نظرات قلابی رفیق ناصر شده است.

بهتر بود پورپیرار می نوشت: به غلط بابل را نسبت به اورشلیم شرقی بیانگارند. که اگر چنین می نوشت مهرناز خانم می پرسید مگر بابل قلب شرق میانه نبود؟!

آری! هر ذهن کوچکی و هر خردسالی که تازه جهات جغرافیایی را یاد گرفته است می تواند با نگاه به یک نقشه ساده متوجه شود که بابل در شرق اورشلیم قرار گرفته است و تورات در این مورد اشتباه کرده است.

پورپیرار با آگاهي از عمق افتضاحی که در آن گیر کرده، به کمک تورات آمده و مدعی می شود که: بنابراین شمال نامیدن امپراتوری بابل از سوی رابی های یهود، بسیار طبیعی و درست است. ولی با این دست و پا زدنها بیشتر در مردابی که در آن گیر افتاده فرو خواهد رفت.

شاید پورپیرار کند ذهن و فراموش کار باشد، ولی من و دوستانم اینگونه نیستیم. او می گوید که تورات در شمالی خواندن بابل اشتباه نکرده است. حال این جمله را که در یادداشت قبل هم آورده ام بخوانید و مشتی خاک را آماده کنید تا بر دهان پورپیرار بریزیم تا فکر نکند همه مثل خودش نفهم هستند.

در باب 47 کتاب ارمیا یک شمال بسیار جالب هست که خواب خوش پورپیرار را پریشان خواهد کرد. در این باب در مورد حمله مصر به فلسطین صحبت می شود.

پيش از آنكه سپاه مصر، شهر فلسطينی غزه را تصرف کند، خداوند اين پيغام را درباره فلسطينيان به من داد: بنگريد! از سوی شمال سيلی می آيد، مانند رودی که طغيان کرده باشد! سيل می آيد تا سرزمين فلسطينيان و هر چه در آن است، و شهرها و مردمانش را از ميان ببرد. مردم و ساکنين آنجا از ترس و وحشت، فرياد خواهند زد و گريه و زاری خواهند نمود (عهد عتیق، ارمیا،  1و2 :47).

همانگونه که می بینید! در تورات، مصر در شمال فلسطین قرار دارد! باز هم می خواهم که به نقشه1 نگاه کنید. کدام انسان کم عقلی حرف تورات را قبول می کند که مصر در شمال فلسطین است؟! آيا به قول خودش باز هم رابي هاي يهودي درست عمل کرده اند؟!

پورپیرار بهتر است در جواب دادن کمی دقت کند تا گند کار بیش از این در نیاید. وگرنه خدای ناکرده همه می فهمند که فقط دیپلم دروغگویی دارد. بهتر است کمتر دروغ بگوید تا کمتر دچار مشکل شود. در انتها پیامی برای پانترکها دارم حقه باز را به خودش واگذارید! او رو به موت است.

صبر پیشه کنید، تا درماندگی او را ببینید.

والله مع الصابرین

======================================================

++ نگاهی به ادعاهای ناصر پورپیرار در باره سلمان فارسی (خردنامه همشهری- امرداد ۸۵)

++   پاسخ کوبنده دکتر ترکي به جوابيه فرار گونه پورپيرار (خردنامه همشهری- شهريور ۸۵)

پورپیرار در کتابهایش چنین می نگارد که انگار شاهد تمام وقایع بوده و از آنها فیلم و عکس هم تهیه کرده است! وی در کتاب اولش “برآمدن هخامنشیان” در فصلی به نام “در جستجوی سرزمین” به خیال خود به این نتیجه می رسد که سرزمین پارسها را نمی توان مشخص کرد! پس از این به اصطلاح شک آفرینی در ذهنهای کوچک، در آخرین فصل کتابش به نام “چاره اندیشی یهود” در صفحه 205 کتاب برآمدن هخامنشیان مدعی می شود که کوروش و قوم آن نه فقط به ایران، اصولا به شرق میانه تعلق نداشته است. ایشان البته فراموش می کنند اگر آنها را غیر بومی می­خواند پس چگونه این سرزمین را ایران نام می نهد.

در ادامه همان صفحه نقلی حدود دو صفحه ای از کتاب ارمیا می آورد. وی برای بسترسازی برای آنچه در ذهن دارد جمله “زیرا قومی از سوی شمال بر بابل هجوم خواهند آورد” را سیاه می کند تا توجه خواننده را جلب کند، ولی رندانه از آن چیزی نمی گوید تا در جای دیگر با اشاره به آن بیشترین بهره را ببرد. چند صفحه بعد یعنی صفحه 213 با آوردن بخشهایی از کتاب ارمیا و با سیاه کردن بخشهایی که به شمال اشاره دارند نظریه قلابی خود را ارایه می کند که:

میتوان پذیرفت که یهود این “قوم نیرومند سنگ دل” را “سوار بر اسب و به تاخت” یکسره از استپهای میانی روسیه به پاکسازی شرق میانه و آزاد کردن اسیران و ثروت خود مامور کرده است (برآمدن هخامنشیان، ص. 214)

بدین ترتیب این مورخ بین النهرینی مشکل هخامنشیان را در نداشتن خاستگاه حل کرد! دوستان و دشمنان رفیق ناصر به خوبی به اعتقاد راسخ وی به اعتبار تورات آشنا هستند. به همین دلیل ما نیز از همین منبع مورد تایید پورپیرار استفاده خواهیم کرد. خوب، تا الان با دلایل شمالی بودن (!) قوم کوروش آشنا شدید.

هر کس به اندازه یک مثقال از تاریخ بابل آگاهی داشته باشد می داند که بابلیان بودند که به اورشلیم حمله کرده و آن را ویران کردند. حتی پورپیرار هم به این موضوع اعتراف دارد و آن را تایید می کند:

آخرین ضربه را مردم یهود از نبوکدنصر پادشاه بابل دریافت کردند که به پراکندگی کامل اسباط،تسلیم اورشلیم و خرابی خانه خدا در بیت المقدس منجر شد. نبوکد نصر ثروت معابد را به بابل کشاند و گروه کثیری از صاحب منصبان، ثروتمندان، هنرمندان، علما و صنعتگران یهود را، به اسارت به بابل برد (برآمدن هخامنشیان، ص. 197-196)

طبق نظر پورپیرار اسارت و برچیده شدن کامل تمدن یهود، کینه ای در دل یهودیان کاشت تا از بابل انتقام بگیرد. یهودیها برای این کار از کوروش هخامنشی استفاده کردند. به چه دلیل کوروش؟ چون در تاریخ خوانده ایم که او به بابل حمله کرد و یهودیان را آزاد و روانه اورشلیم نمود. در همین گیر و دار رفیق ناصر مدعی می شود که قوم کوروش یک قوم شمالی است. دلیل آن هم اینکه تورات گفته!

تا اینجا همه قبول داریم که بابل به اورشلیم حمله کرد و یهودیان را به اسارت برد. برای ادامه بحث برای اینکه دل رفیق ناصر و دوستانش را بدست بیاوریم، فرض می کنیم که جایگاه قوم کوروش مشخص نیست. اما آیا جایگاه بابل و اورشلیم هم نامشخص است؟ پاسخ صد البته خیر است که پورپیرار و پورپیراریان هم به آن معترفند.

پس تا حالا داریم: 1- بابل به اورشلیم حمله و یهودیان اسیر شدند. 2- یهود برای انتقام گیری به دنبال چاره رفت.3- بر اساس توصیف تورات قومی که بر بابل یورش برد شمالی بود. 4- پورپیرار بر اساس بند 3 می گوید که کوروش از قومی شمالی بوده است 5- جایگاه بابل و اورشلیم روی این کره خاکی مشخص و هیچکس نسبت به آن شکی ندارد.

حال به سراغ تورات این یگانه منبع قابل اعتماد پورپیرار می رویم تا ببینیم در آن چه می گذرد و رفیق ناصر در آنجا چه چیزهایی را پوشیده نگهداشته تا در تحمیق طرفدارانش موفق باشد.

در باب یکم، در بخشی به نام دو رویا می خوانیم:

بار دیگر خدا از من پرسید حالا چه می بینی؟ جواب دادم یک دیگ آب جوش از سوی شمال بر این سرزمین فرو میریزد. فرمود: آری این بلایی از سوی شمال بر تمام اين سرزمين نازل خواهد شد. من سپاهیان مملكتهای شمالی را فرا خواهم خواند تا به اورشليم آمده تخت فرمانروايی خود را آنار دروازههای شهر برپا دارند و همه  حصارهای آن و ساير شهرهای يهودا را تسخير کنند. اينست مجازات قوم من بسبب شرارتهايشان! آنها مرا ترک گفته، خدايان ديگر را می پرستند و در برابر بتهايی که خود ساخته اند، سجده می کنند. (عهد عتیق، ارمیا، 16-13 :1)

در اینجا به روشنی دیده می شود که خدای یهود به ارمیا می گوید که قوم یهود را به دلیل بت پرست شدن با عذابی شمالی تنبیه خواهد کرد. در ادامه می خوانیم:

سپاهيان نيرومند شمال مانند شيران غران بسوی سرزمين اسرائيل در حرکتند تا آن را ويران ساخته،شهرهايش را بسوزانند و با خاک يكسان کنند. (عهد عتیق، ارمیا، 15 :2).

راه اورشليم را با علامت مشخص کنيد! فرار کنيد و درنگ ننماييد! چون من بلا و ويرانی مهلكی از سوی شمال بر شما نازل خواهم کرد. نابود کننده قومها مانند شيری از مخفی گاه خود بيرو ن آمده،بسوی سرزمين شما در حرکت است! شهرهايتان خراب و خالی از سكنه خواهد شد. پس لباس ماتمبپوشيد و گريه و زاری کنيد، زيرا شدت خشم خداوند هنوز کاهش نيافته است:4).

ای اهالی بنيامين فرار کنيد! برای نجات جانتان از اورشليم فرار کنيد! در شهر تقوع شيپور خطر را به صدادرآوريد، در بيت هكاريم نشانه های خطر را برپا کنيد، چون بلا و ويرانی عظيمی از سوی شمال بهاينسو می آيد! (عهد عتیق، ارمیا، 1 :6).

از سرزمين شمال لشكری در حرکت است و قوم نيرومندی برای جنگ با شما برخاسته اند. ايشان بهکمان و نيزه مسلحند، سنگدل و بیرحم هستند و وقتی بر اسبهای خود سوار میشوند، صدايشان مانند خروش درياست! آنها برای جنگ با اورشليم مهيا شده اند (عهد عتیق، ارمیا، 22 :6).

اينک هياهويی به گوش میرسد! هياهوی لشكر بزرگی که از سوی شمال می آيد تا شهرهای يهودارا ويران کند و آنها را لانه شغالها سازد! (عهد عتیق، ارمیا، 22 :10).

ای اورشليم نگا ه کن! دشمن از سوی شمال بسوی تو می آيد! (عهد عتیق، ارمیا، 20 :13).

همانگونه که می بینید، خدای یهود حمله بابل به اورشلیم را نیز شمالی دانسته و آشکارا بابل را قومی شمالی می خواند! در باب 16 می خوانیم:

از اين رو شما را از اين سرزمين بيرون انداخته، به سرزمينی خواهم راند که هرگز نه خود شما آنجا بوده ايدو نه اجدادتان، در آنجا می توانيد شبانه روز به بت پرستی بپردازيد و من هم ديگر بر شما رحم نخواهم نمود (عهد عتیق، ارمیا، 13 :16).

آشکارا خدای یهود می گوید که شما را تبعید خواهم کرد و به خوبی می دانیم که آنها به کجا فرستاده شدند. آری به بابل.

با اينحال خداوند می فرمايد زمانی می آید که مردم هرگاه بخواهند درمورد کارهای شگفت انگيز من گفتگو کنند، ديگر اعمال عجيب مرا به هنگام بيرون آوردن بنی اسرائيل از مصر، ذکر نخواهند نمود، بلكه در اينباره سخن خواهند گفت که من چگونه بنی اسرائيل را از سرزمين شمال و همه سرزمينهايی کهايشان را به آنها رانده بودم، باز آورده ام. بلی، من ايشان را به سرزمينی که به پدرانشا ن داده ام بازخواهم گرداند (عهد عتیق، ارمیا، ۱۴ و ۱۵ :16).

در اینجا نیز دیده می شود که سرزمین تبعید (بابل) در شمال قرار دارد. در باب 22 نام کسی که به اورشلیم حمله می کند نیز ذکر شده است: نبوکدنصر! آشکار است که آن نیروی شمالی همان نیروی بابل است.

خداوند به يهوياکين، پسر يهوياقيم، پادشاه يهودا چنین می فرماید: تو حتی اگر انگشتر خاتم بر دست راستم بودی، تو را از انگشتم بيرون می آوردم و به دست کسانی می دادم که به خونت تشنه اند و تو از ايشان وحشت داری، يعنی به دست نبوکدنصر، پادشاه بابل و سپاهيان او! (عهد عتیق، ارمیا، 25و 24 :22).

فکر کنم به اندازه کافی شمال در این نوشته ها دیدید! اگر بخواهیم مثل پورپیرار نتیجه گیری کنیم پس باید بگوییم بابل در شمال بوده است! یعنی در کنار قوم کوروش یا به قول رفیق ناصر در کنار خزران! به راستی او خواننده خود را به چه انگاشته است؟ اگر قاعده را بر نوشتار تورات بگذاریم و مثل رفیق ناصر بخواهیم نتیجه گیری کنیم پس باید بگوییم در دنیا دو بابل وجود دارد یکی در شمال اورشلیم و یکی در شرق آن!!! احتمالا به همان شیوه باید بگوییم کسانی تلاش دارند بابل را پنهان کنند! ولی جای بابل بسیار مشخص تر از آنست که کسی در آن شک کند پس چرا تورات بابلیان را قومی شمالی معرفی کرده؟

شاید این پرسش پیش آید که آیا در دیگر کتابهای یهود هم بابل، شمالی دانسته شده است؟ پاسخ مثبت است. در کتاب حزقیال در جایی گفته می شود که صور از سقوط اورشلیم خوشحال شده است و می خواهد جای آن را بگیرد که خدای یهود می گوید:

خداوند می فرمايد من نبوکدنصر پادشاه بابل شاه شاهان را از شمال با سپاهی عظيم و سواران وعرابه های بيشمار به جنگ تو می آورم. (عهد عتیق، حزقیال، 7 :26).

همانگونه که می بینید شکی نمانده که تورات بابل را هم شمالی می خواند! حال فکر می کنید آیا باز هم بازی رفیق ناصر با واژه شمال محلی از اعراب دارد. باید بر او که همه را مثل خود کودن فرض کرده، خندید.

اما صبر کنید قصه شمالیها هنوز تمام نشده است. در باب 46 کتاب ارمیا به مصر پرداخته می شود که در اینجا نیز چیز جالبی خواهیم دید.

سپس خداوند درباره آمدن نبوکدنصر، پادشاه بابل و حمله او به مصر، اين پيغام را به من داد: (عهد عتیق، ارمیا، 13 :46)

مصر مانند يک ماده گوساله زيباست؛ ولی يک خرمگس او را فراری خواهد داد، خرمگسی که از شمال خواهد آمد! حتی سربازان مزدور مصر نيز مانند گوساله های وحشتزده پا به فرار خواهند گذاشت، زيرا روز مصيبت و زمان مجازات ايشان فرارسيده است (عهد عتیق، ارمیا، 21و 20 :46). مردم مصر با سرافكندگی مغلوب اين قوم شمالی خواهند شد (عهد عتیق، ارمیا،  24 :46).

از نظر تورات بابل در شمال مصر قرار گرفته است! وگرنه چطور میتوان بابلیها را قومی شمالی نامید؟! همانگونه که دیده می شود به صراحت بابلیها قومی شمالی ذکر شده اند!

در باب 47 یک شمال بسیار جالب دیگر را پیدا می کنیم. در این باب در مورد حمله مصر به فلسطین صحبت می­شود.

پيش از آنكه سپاه مصر، شهر فلسطينی غزه را تصرف کند، خداوند اين پيغام را درباره فلسطينيان به من داد: بنگريد! از سوی شمال سيلی می آيد، مانند رودی که طغيان کرده باشد! سيل می آيد تا سرزمين فلسطينيان و هر چه در آن است، و شهرها و مردمانش را از ميان ببرد. مردم و ساکنين آنجا از ترس و وحشت، فرياد خواهند زد و گريه و زاری خواهند نمود (عهد عتیق، ارمیا،  1و2 :47).

در اینجا هم مصریها شمالی حساب می شوند! یک نگاه ساده به هر نقشه ای نشان می دهد که مصریها نمی توانند نسبت به فلسطنیها مردمانی شمالی باشند. نمیدانم چه بگویم. فقط باید پیروان پورپیرار را پرسید حال با این افتضاح استادشان چه می کنند؟ منبعی که بر اساس آن قوم کوروش را شمالی معرفی می کردند، تقریبا همه را شمالی میداند. حتی بهترین دوستان رفیق ناصر در بابل هم شمالی هستند. آیا همه بابلیها و مصریها، شمالی و در نتیجه (به روش رفیق ناصر) روس یا اسلاو یا خزر بودند؟! وای بر طرفداران پورپیرار که افسار عقل خود را به دست یک داستان سرا سپرده اند. یا او کتاب ارمیا را نخوانده است، که بعید مینماید یا اینکه به عمد تلاش در تحمیق طرفدارانش دارد. به نظرم می آید که دومی به حقیقت نزدیکتر باشد. با این حساب اسکندر را چه کنیم که ایستاده تا به خیال رفیق ناصر بر سر راه قومهای شمالی سد ببندد!

رفیق ناصر بر اساس صفتهای آورده شده در تورات قوم کوروش را وحشی و بی رحم می نامد. حال می بینید که منبع مورد علاقه او، از دوستان بین النهرینی اش به چه شکل یاد کرده: مسلح به کمان و نیزه، سنگدل، سوار بر اسب و بی رحم، نابودکننده قومها و صد البته شمالی! این همان صفتهایی است که در کتاب ارمیا به فاتحان بابل هم داده شده است پس چرا از آنها یکی سفید و یکی سیاه می شود. البته هرگز به فاتحان بابل نابود کننده قومها گفته نشده است. تا آنجا که مي دانم شمال = شمال است! پس حال که جايگاه بابل مشخص است و تورات آن را در شمال ميداند و به همان شکل کوروش را نيز شمالي مي نامد آيا عاقلانه نيست به اين نتيجه برسيم که تورات به يک جهت اشاره دارد. آيا نبايد پذيرفت که کوروش هم در همانسويي باشد که تورات بابليها را از آنجا ميداند؟ بابل در شرق است و تورات به غلط، آن را شمالي مي خواند پس به حتم در شمالي خواندن قوم کوروش هم اشتباه کرده است. رد اين نظر منوط به اينست که بپذيريم بابليان قومي شمالي بوده اند!

به نظر شما، آيا لازم نیست تا مشتی خاک در دهان این ياوه گو بریزیم تا دگر باره نتواند خوانندگان خود را احمق فرض کند؟

در آخر برای پانترکها و رفیق ناصر یک پیام ایرانی دارم: کلاغ! پر! نظریه شمالی! پر!

برخي از شما مرا می شناسید، ایران هستم. روزی شنیدم فردی در تارنمایی با نام ناریا نشسته و سخنها می راند که: کارد من است و صد من خربزه. برای آگاهی از نظراتش کتابهایش را از یک کتابفروشی … خریدم (نمی خواهم آبروش بره چون کتابها رو تو ویترین نگذاشته بود!).

نوشته ها پر از بد و بیراه گوییهای یک انسان سر خورده بود، که دنکیشوت وار قصد جنگ با دنیا داشت. به عنوان جک قابل مصرف بود مخصوصا آنجا که داریوش را وادار می کند کلی به خودش فحش دهد (کتاب اول، بخش دوم، اشکانیان ص 25).

خیلی زود به دنبال سابقه اش گشتم که خود از من بهتر می دانید که رفیق ناصر چه کاره بوده و چه می کرده است. در بخش تاریخ، پراکنده گوییها و اراجیف بافیهایش برای پانترکهای نژادپرستِ تجزیه طلب خوش آیند بود.

اما این حرفها برای من جالب نبود چون آنها بیش از برفکی در برابر خورشید نبودند. برای من زیباترین بخش پشتک واروی رفیق ناصر در اثبات ذوالقرنین بودن اسکندر مقدونی بود. همانگونه که در وبلاگش گفته بود و خواسته بود به آنجا رفتم و برایش پیام گذاشتم. پیامم پاک شد.  باز پیام گذاشتم که در زیر آن را می بینید

ما رفیق ناصر که فکر نمی کرد من از متن نوشته ها عکس تهیه کرده باشم، ابتدا پیامهای مرا پاک کرد و پایمی گذاشت که انگار من او را عقده ای، وطن فروش و … خطاب کرده ام. خود متن بالا (پرسش من) و نوشته زیرین را که رفیق ناصر نوشته بخوانید و مقایسه و قضاوت کنید

این تلاش بسیار ادامه یافت. حتی از حامد صاحب تارنمای قدس هم خواستم از رفیق ناصر بخواهد با من بحث کند ولی اثری نبخشید. خسته بودم، به حجت الاسلام رسول جعفریان زنگ زدم و موضوع را با او در میان گذاشتم. اول از اینکه وقتش را گرفته ام عصبانی شد. وقتی فهمید در مورد رفیق ناصر می خواهم حرف بزنم گفت: من با این آقا (رفیق ناصر) حرف زدم، ببین آقا جان اينشتين یه عمر کار کرد یه صفحه مطلب نوشت، این آقا هیچ کار نکرده همه چیز رو برده زیر سوال، ارزش حرف زدن هم نداره! (قطع مکالمه)

از آنجاییکه مقلدان رفیق ناصر (پانترکها و پان عربهای تجزیه طلب) زور می زنند که نظر رفیق ناصر را درست جلوه دهند و اینکه ذوالقرنین دانستن اسکندر اساس چندین جفتک پراکنی رفیق ناصر شده، در اینجا می خواهم به شما ثابت کنم محال است امروز مسلمانی را پیدا کنید که بگوید اسکندر مقدونی ذوالقرنین قرآن است. توجه کنید گفتم مسلمان نه آنها که ادعای مسلمانی دارند. در اینجا به یاری قرآن خواهیم دید چرا